«نُکْر» به معنای کار مشکل و بی سابقه یا کم سابقه و به معنای زشت و منکر است، و بازتاب آن قوی تر از کلمه «اِمْر» که در ماجرای سوراخ کردن کشتی بود می باشد، دلیل آن هم روشن است; زیرا کار اول او زمینه خطری برای جمعی فراهم کرد که به زودی متوجّه شدند و خطر را دفع کردند، ولی در اقدام دوم، ظاهراً او مرتکب جنایتی شده بود.
باز به راه خود ادامه دادند، تا اینکه نوجوانی را دیدند؛ و او آن نوجوان را کشت. (موسی) گفت: «آیا انسان پاکی را، بی آنکه قتلی کرده باشد، کشتی؟! براستی کار زشتی انجام دادی!»