سوره ص، آیه ۱۳ · جزء ۲۳ · صفحه ۴۵۳
وَ ثَمُودُ وَ قَوْمُ لُوطٍ وَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ أُولٰئِكَ الْأَحْزَابُ
و (نیز) قوم ثمود و لوط و اصحاب الأیکه [= قوم شعیب]، اینها احزابی بودند (که به تکذیب پیامبران برخاستند)!
معنی کلمات و عبارات
«أَصْحَابُ الأیْکَةِ»: صاحبان باغهای فراوان و پردرخت. مراد قوم شعیب است (نگا: حجر / ). «الأحْزَابُ»: اشاره به همان احزابی است که در دو آیه قبل آمده و مشرکان مکّه را گروه اندکی از آنان شمرد.
نکات آیه
۱ - قوم ثمود، لوط و اصحاب ایکه (قوم شعیب)، پیامبران خود را تکذیب کردند. «کذّبت قبلهم قوم ... ثمود و قوم لوط وأصحب لئیکة»
مفسران بر این عقیده اند که مقصود از «أصحاب الأیکة» قوم شعیب است.
۲ - قوم نوح، عاد، فرعون، ثمود، لوط و اصحاب ایکه (قوم شعیب) اقوامى متشکل، همسو و متحد در مخالفت با پیامبران خود «کذّبت قبلهم قوم نوح ... ثمود قوم لوط و أصحب لئیکة أُولئک الأحزاب»
برداشت یاد شده از به کار رفتن تعبیر «احزاب» درباره این اقوام، استفاده مى شود.
۳ - قوم نوح، عاد، فرعون، ثمود، لوط و اصحاب ایکه (قوم شعیب)، اقوامى قدرتمند و بى مانند در مخالفت با رسالت فرستادگان الهى «کذّبت قبلهم قوم نوح ... ثمود ...أصحب لئیکة أُولئک الأحزاب»
برداشت یاد شده از تعریف مسند (أُولئک) و مسندالیه (أحزاب) که بر حصر دلالت مى کند استفاده مى شود; یعنى، این اقوام حقیقتاً گروه هاى متشکلى بودند که اقوام دیگر در قوت و شدت مخالفت با پیامبران، مانند آنان نبودند.