آیه ۸۲ سوره ص

«لأُغْوِیَنَّهُمْ ...»: (نگا: حجر / ).

۱ - سوگند ابلیس به عزت پروردگار «قال فبعزّتک» ۲ - ابلیس، براى گمراه کردن انسان ها، عزمش را جزم نمود و بر آن سوگند یاد کرد. «قال فبعزّتک لأغوینّهم» از آمدن آیه شریفه به همراه «با»ى قسم در «فبعزّتک» و نیز آمدن لام قسم و «نون» تأکید در «لأغوینّهم»، برداشت یاد شده به دست مى آید. ۳ - گمراه کردن همه انسان ها، هدف و فلسفه مهلت خواهى ابلیس از خداوند بود. «قال ربّ فأنظرنى إلى یوم یبعثون . قال فإنّک من المنظرین ... قال فبعزّتک لأغوینّهم أجمعین» از این که ابلیس، پس از مهلت خواهى از خداوند و پذیرش این خواسته از سوى او، اعلام کرد که بر گمراه کردن مردم مصمم گشته است; مى توان به دست آورد که هدف اصلى او از این درخواست، همان گمراه سازى بنى آدم بوده است. ۴ - بدخواهى و دشمنى ابلیس نسبت به انسان ها و انتقام گیرى وى از آنان، در ماجراى سجده بر آدم «قال فبعزّتک لأغوینّهم أجمعین» بیشتر مفسران برآنند که تصمیم ابلیس بر گمراه ساختن انسان ها، پس از اطلاع یافتن وى از طرد شدن از درگاه الهى بوده است. این در واقع نوعى انتقام گیرى از آدم ابوالبشر و دشمنى با او است. ۵ - ابلیس، معتقد و معترف به عزت و قدرت پروردگار «فبعزّتک» ۶ - ابلیس، داراى قدرت تأثیرگذارى بر ذهن و اندیشه انسان «لأغوینّهم أجمعین» ۷ - همه انسان ها، در معرض اغواگرى ابلیس قرار دارند. «لأغوینّهم أجمعین» ۸ - انسان، موجودى تأثیرپذیر از عوامل بیرونى و از القائات و تبلیغات آنها «لأغوینّهم أجمعین»