سوره طه، آیه ۱۲۷ · جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۱
وَ كَذٰلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَ لَمْ يُؤْمِنْ بِآيَاتِ رَبِّهِ وَ لَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَ أَبْقَى
و این گونه جزا میدهیم کسی را که اسراف کند، و به آیات پروردگارش ایمان نیاورد! و عذاب آخرت، شدیدتر و پایدارتر است!
معنی کلمات و عبارات
«کَذلِکَ نَجْزِی»: این گونه هم در دنیا سزا و جزا میدهیم. این گونه در آخرت سزا و جزا میدهیم. «أَسْرَفَ»: افراط و زیادهرویکرد. تفریط و کوتاهی کرد.
نزول
سال ۷ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱ - زندگانى سخت و تنگ در دنیا و کورى و گرفتار بى مهرى خداوند شدن در قیامت، کیفر اسرافکاران است. «معیشة ضنکًا و نحشر یوم القیمة أعمى ... و کذلک نجزى من أسرف »
اسراف; یعنى، از حد اعتدال فراتر رفتن (مصباح). در این آیه، مراد از آن به قرینه «من اتبع هداى» تجاوز از رهنمودهاى الهى است. «ذلک» در «کذلک» اشاره به کیفرهایى است که در آیات پیشین براى اعراض کنندگان از یاد خدا بیان شده است.
۲ - روى گردانان از آیات خداوند و رهنمودهاى او، مصداق کامل و بارز اسراف کاران اند. «و من أعرض عن ذکرى ... و کذلک نجزى من أسرف »
چنانچه «کذلک نجزى...» عطف به آیه قبل و ادامه گفت وگوى خداوند با غافلان از یاد خدا باشد، «من أسرف» عنوان دیگرى براى غافلان خواهد بود.
۳ - اسراف کنندگان و روى گردانان از ایمان به آیات الهى، از عنایت و توجه خداوند در قیامت محروم خواهند بود. «و کذلک الیوم تنسى . و کذلک نجزى من أسرف و لم یؤمن بَایت ربّه »
۴ - ارائه آیات براى هدایت بشر، پرتوى از ربوبیت الهى «بَایت ربّه »
۵ - خداوند، حاکم بر نظام کیفررسانى به مستحقان عذاب «نجزى »
۶ - عذاب هاى آخرت، نسبت به کیفرهاى دنیوى، شدیدتر و پایدارتر است. «و لعذاب الأخرة أشدّ و أبقى »
۷ - مسرفان و ترک کنندگان ایمان به آیات خداوند، علاوه بر کیفر شدن در دنیا و کور بودن در روز قیامت، آخرتى همراه با عذاب سخت تر و مداوم تر خواهند داشت. «و لعذاب الأخرة أشدّ و أبقى »
«کذلک» مى رساند که زندگى سخت در دنیا و کورى قیامت، علاوه بر غافلان، مسرفان بى ایمان را نیز تهدید مى کند و جمله «لعذاب الأخرة...» حاکى از عذابى اضافه بر آن است که پس از پایان روز قیامت، آغاز شده و شدیدتر و طولانى تر از عذاب، دنیا و قیامت خواهد بود.
۸ - ایمان به آیات و هدایت هاى خداوند، شرط مصون ماندن از عذاب هاى الهى در دنیا و آخرت «و کذلک نجزى ... لم یؤمن ... أشدّ و أبقى »
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۱۵–۱۳۵ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۲۷–۱۳۵ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۱۲۷ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۱۲۷ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۱۲۷ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۱۲۷ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۱۲۷ - تفسیر روان جاوید
آیات ۱۲۷–۱۳۲ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۱۲۷
موضوعات
دستهبندی موضوعی
اسراف معرضان از آیات خداتداوم عذاب مسرفانحاکم نظام کیفریسختی زندگی مسرفانشدت عذاب های اخرویشرایط مصونیت از عذابعذاب اخروی مسرفانعذاب اخروی معرضان از آیات خدامحرومان از عنایتهای خدامحرومیت اخروی مسرفانمحرومیت اخروی معرضان از آیات خداکوری اخروی مسرفانآثار ایمان به آیات خداعذاب های دنیویکیفر معرضان از آیات خداکیفر مسرفاننقش آیات خدامراتب عذاب اخرویآثار ایمان به خداعوامل هدایتحاکمیت خدانشانه های ربوبیت خدامراتب عذاب
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۳۰)
- اسرافکاران، گرفتار عذاب سخت و ماندگار در اخرت
- عذاب اخرت، عذابی ماندگارتر
- عذاب اخرت، سخت و مشقتبارتر در مقایسه با عذاب دنیایی+۱ آیه
- نابودی اقوام کفرپیشه پیشین، نشانه قدرت خدا+۲ آیه
- کفر کافران به ایات خدا، بهرغم تاکید خودشان بر ایمان به انها در صورت ارایه شدن+۲ آیه
- کفر به ایات خدا، درپیدارنده عذاب شدید اخرت
- ایمان نداشتن مسرفان به ایات الهی
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۴ آیه
- عذاب اخرت، همیشگی و دایمی
- اسراف، موجب کوری چشم مسرفان، در قیامت+۱ آیه
- روا نبودن اعراض، از یاد خدا+۳ آیه
- حرمت کفر به ایات الهی+۲ آیه
- ایمان نیاوردن به ایات پروردگار، عامل نابینا محشور شدن اعراضکنندگان یاد خدا، در قیامت+۲ آیه
- حرمت هرگونه اسراف+۱ آیه
- وجوب ایمان به ایات الهی+۱ آیه
- حرمت کفر به ایات الهی+۳ آیه
- اسراف، زمینه ساز اعراض از ذکر و یاد خداوند+۱ آیه
- کفر به ایات الهی زمینه اعراض از یاد و ذکر خدا+۱ آیه
- گرفتاری اعراض کنندگان از ذکر خدا، به عذاب سخت در اخرت+۲ آیه
- تهدید کافران از جانب خداوند، به سبب عبرت نگرفتن از احوال امّتهای کافر پیشین+۲ آیه
- عذاب اخرت، ماندگارتر از عذاب دنیا
- عذاب خدا، کیفری بس شدید+۱ آیه
- اسراف، سبب ماندگار شدن در عذاب شدید اخرت
- اعراض کنندگان از یاد خداوند، گرفتار عذاب شدید+۲ آیه
- کفر از اسباب گرفتاری به عذاب الهی+۲ آیه
- دلداری خداوند به پیامبر(صلی الله علیه واله)، با بیان قضای حتمی خود، درباره هلاکت امّتهای کافر پیشین+۲ آیه
- امتحان کافران، با برخورداری از رفاه و زیباییهای دنیا+۱ آیه
- فرجام هلاکت بار کافران و امّتهای پیشین، مایه عبرت برای ادمیان+۱ آیه
- گفتگوی خدا با کافران در قیامت و بیان علّت کور محشور شدن انان+۳ آیه
- نکوهش کافران مشرک، به دلیل عبرت نگرفتن از سرنوشت امّتهای پیشین+۲ آیه