سوره ق، آیه ۳۲ · جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹
هٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِ أَوَّابٍ حَفِيظٍ
این چیزی است که به شما وعده داده میشود، و برای کسانی است که بسوی خدا بازمیگردند و پیمانها و احکام او را حفظ میکنند،
معنی کلمات و عبارات
«لِکُلِّ ...»: بدل از (لِلْمُتَّقِینَ) است با اعاده جار و مجرور. «أَوَّابٍ»: (نگا: ص / و و و ). توّاب. «حَفِیظٍ»: محافظ دین خدا، و حافظ فرائض او.
نکات آیه
۱ - وعده بهشت به متقین، همپاى تهدید کافران به جهنم «یوم نقول لجهنّم ... و أُزلفت الجنّة للمتّقین ... هذا ما توعدون»
۲ - بهشت، از آن همه تائبان خداجوى و پاسدار ارزش ها و وظایف دینى «هذا ما توعدون لکلّ أوّاب حفیظ»
۳ - تجلّى تقوا، در روى آورى همیشگى به درگاه خدا و تحفظ بر وظایف «و أُزلفت الجنّة للمتّقین ... لکلّ أوّاب حفیظ»
با توجه به این که در آیه قبل، تنها وصفى که براى بهشتیان یاد شده وصف «تقوا» بود و این وصف جامع همه ارزش ها تلقى مى شد. اکنون بیان اوصافى دیگر در این آیه، مى تواند تفصیلى بر آن اجمال و نمودى از آن حقیقت کلى باشد.
۴ - انسان، همواره در معرض لغزش و غفلت از خدا و فرونهادن مسؤولیت ها* «لکلّ أوّاب حفیظ»
واژه «أوّاب» در جایى صادق است که فرد، گرفتار نوعى غفلت و لغزش شود و یا در معرض چنین مشکلى قرار داشته باشد و نیازمند به آن باشد که خویش را در مسیر توجه به خدا، حفظ کرده یا بدان مسیر متوجه سازد.