سوره هود، آیه ۲۶ · جزء ۱۲ · صفحه ۲۲۴
أَنْ لاَ تَعْبُدُوا إِلاَّ اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ
جز «الله» [= خدای یگانه یکتا] را نپرستید؛ زیرا بر شما از عذاب روز دردناکی میترسم!
معنی کلمات و عبارات
«أَلاّ تَعْبُدُوا ...»: مقول قول نوح است. «أَلِیمٍ»: دارای درد و رنج.
نزول
سال ۹ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
۱- لزوم پرستش خدا و پرهیز از عبادت غیر او «أن لاتعبدوا إلاّ الله»
۲- دعوت به یکتاپرستى ، در رأس برنامه تبلیغى حضرت نوح(ع) بود. «إنى لکم نذیر مبین. أن لاتعبدوا إلاّ الله»
۳- دعوت به توحید و مبارزه با شرک ، مهمترین رسالت پیامبران «أن لاتعبدوا إلاّ الله»
۴- قوم نوح ، مردمانى مشرک بودند. «أن لاتعبدوا إلاّ الله»
نهى از عبادت غیر خدا و فرمان به پرستش او - که جمله «أن لاتعبدوا إلاّ الله» گویاى آن است - مى رساند که قوم نوح شریک و یا شریکهایى را براى خدا پذیرفته بودند و آنها را عبادت مى کردند.
۵- قوم نوح ، پیش از پیامبرى آن حضرت ، به وجود خداوند معتقد بودند. «أن لاتعبدوا إلاّ الله»
چنان چه قوم نوح به وجود خداوند معتقد نبودند ، ضرورى آن بود که آن حضرت نخستین سخنانش را به اثبات آفریدگار جهان اختصاص مى داد و آن گاه مردمان را به پرستش او فرا مى خواند.
۶- باور به وجود خداوند ، باورى ریشه دار در عمق تاریخ بشر «أن لاتعبدوا إلاّ الله»
۷- اعلام برپایى روز قیامت و وجود عذابهایى دردناک در آن روز ، از رسالتهاى حضرت نوح(ع) «إنى أخاف علیکم عذاب یوم ألیم»
مراد از «یوم» مى تواند روز قیامت باشد و مى تواند مقصود از آن زمان حادثه طوفان باشد. برداشت فوق ناظر به احتمال اول است. گفتنى است که توصیف «یوم» به «ألیم» به اعتبار عذاب آن روز است.
۸- ترک پرستش خداوند و عبادت غیر او ، موجب گرفتارشدن به عذاب دردناک روز قیامت خواهد شد. «أن لاتعبدوا إلاّ الله إنى أخاف علیکم عذاب یوم ألیم»
۹- نوح(ع) ، کافران قومش را به کیفرهاى دردناک اخروى هشدار داد. «أن لاتعبدوا إلاّ الله إنى أخاف علیکم عذاب یوم ألیم»
۱۰- نوح(ع) ، کافران قومش را به عذابى دردناک در دنیا هشدار داد. «إنى أخاف علیکم عذاب یوم ألیم»
۱۱- کفرپیشگان ، در خطر گرفتار شدن به عذابهایى دردناک در دنیا «أن لاتعبدوا إلاّ الله إنى أخاف علیکم عذاب یوم ألیم»
۱۲- نوح(ع) ، پیامبرى دلسوز براى مردم و نگران آینده اى ناگوار براى مشرکان و کافران قوم خویش بود. «إنى أخاف علیکم»
تفسیر (۱۱)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۷–۳۵ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۵–۳۵ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۵–۳۵ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۵–۴۹ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۲۶ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۲۶ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۲۶ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۲۶ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۲۶ - تفسیر روان جاوید
آیات ۲۵–۲۸ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۲۶
موضوعات
دستهبندی موضوعی
ترک عبادت غیرخداخداشناسی قوم نوحعذاب دردناک اخرویعذاب دردناک دنیوینگرانی از فرجام شوم مشرکاننگرانی از فرجام شوم کافراننگرانی نوحاجتناب از شرک عبادیانذار از عذاب اخرویاهمیت دعوت به توحیدآثار عبادت غیر خداآثار ترک عبادت خداتاریخ خدا شناسینوح و قوم نوحانذار از عذاب دنیویتبلیغ نوحشرک ستیزی انبیارسالت نوحمهربانی نوحانذار قوم نوحاهمیت شرک ستیزیدعوتهای نوحعقیده قوم نوحشرک قوم نوحانذارهای نوحتاریخ عقیدهعقیده به خداعذاب دنیوی کافرانبرپایی قیامتدعوت به توحید عبادیاهمیت توحید عبادیرسالت انبیاموجبات عذاب اخرویایمان به خدااهل عذابمراتب عذابموجبات عذاب
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۷۳)
- احتجاج اشراف و کافران قوم نوح به برتر نبودن و امتیاز نداشتن وی و پیروانش، برای ردّ رسالت و دعوتش به توحید+۴ آیه
- برانگیختن عواطف و برخورد ملاطفتامیز، از روشهای احتجاج+۳ آیه
- ضرورت اخلاص در عبادت+۵ آیه
- فراخوانی مردم به عبادت خالصانه برای خدا، از سوی انبیا+۳ آیه
- استقامت نوح(علیه السلام) در تبلیغ و دعوت قوم خود به پرستش خداوند+۱۱ آیه
- انذارشدن قوم نوح به وسیله ان حضرت پیش از گرفتارشدن به عذاب نابودکننده+۴ آیه
- اخطار نوح(علیه السلام) به قوم مشرک خود از عذاب خدا+۴ آیه
- قوم نوح، رویگردان از انذارهای نوح(علیه السلام)+۷ آیه
- اَشراف قوم نوح، رویگردان از انذارهای نوح(علیه السلام)، با تحقیر وی و پیروانش+۲ آیه
- اخطار نوح(علیه السلام) به کفرپیشگان قومش از گرفتارشدن به عذاب دردناک+۱ آیه
- استقامت نوح(علیه السلام) در تبلیغ و دعوت قوم خود، برای پرستش خدا+۸ آیه
- انذار از عذابهای خدا، روشی لازم در تبلیغ انبیا+۵ آیه
- کارشکنی و ممانعت اشراف قوم نوح، در مقابل ابلاغ پیامهای پروردگار از سوی نوح(علیه السلام)+۹ آیه
- ایمنی و نجات از عذاب الهی، در گرو اعتقاد توحیدی و پرهیز از شرک+۵ آیه
- اعراض اشراف کافر، از توحید و یکتاپرستی+۳ آیه
- خداوند یکتا، تنها معبود شایسته برای عبادت+۵ آیه
- نوح(علیه السلام)، دعوتکننده قوم مشرک خود به توحید+۸ آیه
- مانع شدن اشراف کافر، از گرایش مردم به توحید+۵ آیه
- لزوم استقامت، در راه تبلیغ دین و انجام دادن رسالت دینی+۱۰ آیه
- لزوم ترسیدن از عذاب و عقاب خداوند+۲ آیه
- لزوم عبادت و بندگی خداوند+۳ آیه
- وجوب توحید و اخلاص، در عبادت و بندگی خداوند+۵ آیه
- خوف نوح(علیه السلام)، از ابتلای قومش به عذاب الهی+۲ آیه
- عبادت غیر خداوند از سوی قوم نوح، عامل خوف ان حضرت از فرجام انان+۲ آیه
- قرار گرفتن نوح(علیه السلام) در برابر مخالفتها و تهدیدهای قومش، در راه تبلیغ دین+۳ آیه
- شرک به خدا، مصداق ظلم و ستمگری+۴ آیه
- اصرار اشراف و کافران بر شرکورزی خویش+۴ آیه
- شرکورزی، زاییده جهل و نااگاهی انسان+۱ آیه
- ستیزه گری نوح(علیه السلام) با شرک و مشرکان+۸ آیه
- مشرکان، مستحقّ کیفر و عذاب خداوندی+۷ آیه
- شرک، از مصادیق ظلم+۱ آیه
- وجود روحیّه پرستش و عبادت، از دیر باز در انسانها+۱ آیه
- تنها خدا، شایسته عبادت+۵ آیه
- وجوب پرستش خدای یگانه و پرهیز از پرستش غیر او+۵ آیه
- خداوند، فراخوان انسانها به عبادت خالصانه اش+۱ آیه
- دعوت نوح(علیه السلام) از قوم خود، برای اخلاص ورزیدن در عبادت+۳ آیه
- خداوند، فراخوان انسانها به عبادت+۱ آیه
- دعوت نوح(علیه السلام) از قومش، برای عبادت الهی+۵ آیه
- تهدید و انذار مشرکان نسبت به کیفرهای اخرتی، زمینه ساز گرایش انان به عبادت خدا+۴ آیه
- عبادت غیر خدا، درپی دارنده عذاب روز قیامت+۳ آیه
- نپذیرفتن دعوت توحیدی از سوی قوم نوح سبب ترس ان حضرت از گرفتار شدن انان به عذاب دردناک قیامت+۲ آیه
- دردناک بودن، از اوصاف عذاب+۱ آیه
- کفر از اسباب گرفتاری به عذاب الهی+۲ آیه
- احتجاج اشراف و کافران قوم نوح به برتر نبودن و امتیاز نداشتن وی و پیروانش، برای ردّ رسالت و دعوتش به توحید+۴ آیه
- قوم نوح، مردمی مشرک و بت پرست+۸ آیه
- تهدید شدن قوم نوح به عذاب دردناک، از جانب ان حضرت، براساس مشیّت خداوند+۲ آیه
- نوح(علیه السلام)، دعوت کننده قوم مشرک خود، به توحید در عبادت و اجتناب از شرک+۶ آیه
- بیزاری و کراهت قوم نوح از دعوت ان حضرت، برای عبادت خدای یگانه+۲ آیه
- طرد مؤمنان تهیدست از جانب نوح(علیه السلام)، پیش شرط قوم ان حضرت برای پذیرفتن دعوت وی، برای عبادت خدای یگانه+۳ آیه
- اصرار و تعصّب قوم نوح بر شرک و بت پرستی خویش، در مقابل دعوت نوح(علیه السلام)+۹ آیه
- تردید قوم نوح در صداقت نوح(علیه السلام)، در بیم دادن انان به عذاب دردناک+۲ آیه
- اعتقاد قوم نوح به وجود خداوند، پیش از رسالت ان حضرت+۲ آیه
- قیامت، روزی سخت و مشقّت بار
- اعراض کفرپیشگان مشرک، از توحید و یکتاپرستی+۴ آیه
- نگرانی نوح(علیه السلام) از سرنوشت شوم کافران قوم خویش+۲ آیه
- قوم نوح، از مصادیق کفرپیشگان+۹ آیه
- مشرکان، از زمره کافران+۳ آیه
- عذاب و کیفر نمودن انسانها، در قلمرو مشیّت خداوند+۲ آیه
- اعلام نداشتن انگیزه مادّی و عدم در خواست مزد، روشی پیامبرگونه و از اداب موعظه+۳ آیه
- اتمامحجّت نوح علیه السلام با قوم خود+۸ آیه
- تهدید به عذاب قیامت، در تبلیغ نوح علیه السلام+۱ آیه
- نوح علیه السلام، دعوتکننده قوم مشرک خویش به توحید+۷ آیه
- دعوت نوح علیه السلام از قوم خویش، برای عبادت پروردگار+۵ آیه
- خوف نوح علیه السلام از خدا، از ابتلای قومش به عذاب+۲ آیه
- مبارزه نوح علیه السلام با معبودان باطل قومش+۵ آیه
- مبارزه با شرک و دعوت به توحید، مهمترین رسالت نوح علیه السلام+۱۰ آیه
- رسالت نوح علیه السلام با دعوت قوم خود به پرستش خدای یگانه+۲ آیه
- نبوت، هدیه و عطیّهای الهی برای نوح علیه السلام+۱ آیه
- وجوب استقامت در راه تبلیغ دین و انجام دادن رسالت دینی+۹ آیه
- وجوب ترسیدن از عذاب و عقاب خداوند+۲ آیه
- وجوب عبادت و بندگی خداوند+۳ آیه
- وجوب عقیده به توحید و اخلاص، در عبادت و بندگی+۵ آیه
- قوم نوح، خواهان تحقق یافتن وعده نوح علیه السلام در مورد نزول عذاب الهی+۱ آیه