سوره یس، آیه ۳۰ · جزء ۲۳ · صفحه ۴۴۲
يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِءُونَ
افسوس بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا میکردند!
معنی کلمات و عبارات
«یَا حَسْرَةً»: دردا و فسوسا! این عبارت بیانگر تعجّب از کار بندگان است. آن بندگان تیرهروزی که نه تنها گوش هوش به ندای پیغمبران و رهبران آسمانی نمیدهند، بلکه ایشان را به تمسخر میگیرند.
نزول
سال ۵ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱ - تمامى رسولان الهى در آغاز دعوت خود، مورد تمسخر مردمشان قرار گرفته بودند. «یحسرة على العباد ما یأتیهم من رسول إلاّ کانوا به یستهزءون»
تردیدى نیست که بسیارى از مردم اقوام گذشته، به پیامبران ایمان آورده بودند. بنابراین استناد استهزا به «عباد» یا از باب تغلیب است و یا به جهت بیان این نکته است که مردم در آغاز رسالت، با پیامبران چنین برخوردى داشتند; ولى پس از مدتى به آنان ایمان مى آوردند.
۲ - برخورد استهزاگرانه مردم با پیامبران الهى، بس حسرت آور و اندوه بار بود. «یحسرة على العباد ما یأتیهم من رسول إلاّ کانوا به یستهزءون»
۳ - تمسخر و استهزا، از روش هاى مبارزاتى و حربه هاى تبلیغى کافران علیه رسولان الهى بود. «یحسرة على العباد ما یأتیهم من رسول إلاّ کانوا به یستهزءون»
۴ - همه انسان ها، عبد و بنده خدایند. «یحسرة على العباد»
۵ - استهزاى رسولان الهى، رفتارى بس حسرت آور و اندوه بار است. «یحسرة على العباد ما یأتیهم من رسول إلاّ کانوا به یستهزءون»
تنوین «حسرة» بر تکثیر دلالت مى کند.
۶ - برخورد استهزاآمیز مردم انطاکیه با پیامبران خود، سبب عذاب و نابودى آنان بود. «إن کانت إلاّ صیحة وحدة فإذا هم خمدون . یحسرة على العباد ما یأتیهم من رسول إلاّ کانوا به یستهزءون»
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۳۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۳–۳۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۳–۴۷ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۳۰ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۳۰ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۳۰ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۳۰ - تفسیر روان جاوید
آیات ۲۸–۳۵ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۳۰
موضوعات
دستهبندی موضوعی
آثار استهزای انبیای انطاکیهاستهزاهای اهل انطاکیهروش مبارزه با انبیازمینه عذاب اهل انطاکیهزمینه هلاکت اهل انطاکیهآثار استهزای انبیاعوامل اندوهعوامل حسرتتاریخ انطاکیهعبودیت انساناستهزای انبیاروش مبارزه کافراناستهزاهای کافرانتاریخ انبیا
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۸)
- استهزای پیامبران، موجب حسرت در قیامت
- سرزنش استهزاگران از سوی خداوند
- استهزای پیامبران اصحاب قریه، از سوی انان+۱ آیه
- استهزای پیامبران از سوی اقوام پیشین+۷ آیه
- استهزای پیامبران، از سوی کافران در طول تاریخ+۵ آیه
- نابودی در دنیا و حسرت در اخرت، کیفر استهزای پیامبران الهی+۱ آیه
- استهزای انبیا، از سوی کافران و امّتهای پیشین+۷ آیه
- استهزای مستمر رسولان انطاکیه از سوی مردم مشرک ان شهر+۱ آیه
- استهزای رسولان الهی از سوی اصحاب القریه، درپیدارندهی حسرت و افسوس+۱ آیه
- بدفرجامیاصحاب القریه بهخاطر استهزای رسولان الهی+۲ آیه
- سرگذشت اصحاب القریه و نابودی انان در پی تکذیب پیامبران، عبرتی برای مردم+۳ آیه
- لجاجت اصحاب القریه در برابر حقّ و قبول نکردن ان+۷ آیه
- استهزای انبیای الهی، شیوه رایج میان امّتهای پیشین+۱۰ آیه
- کیفر بسیاری از امّتهای گذشته با نابودی انان، از سوی خداوند+۱ آیه
- نابودی بسیاری از امّتهای پیشین به سبب استهزای پیامبران الهی+۷ آیه
- استهزای پیامبران الهی، سیره مداوم کافران+۴ آیه
- برخورد استهزاگرانه مردم با پیامبران، بسی حسرتاور و اندوهبار
- گرفتارشدن استهزاگران انبیا به نابودی ازسوی خداوند+۳ آیه
- استهزای انبیا زمینهساز حسرت و اندوه
- نقش و تاثیر عملکرد مردم، در تحولات تاریخ+۱ آیه
- استهزا و تمسخر، شیوه رایج مخالفان انبیا در طول تاریخ+۸ آیه
- استهزای انبیا از جانب مشرکان، درپیدارنده حسرت انان
- حرمت استهزای انبیا+۷ آیه
- استهزای رسولان الهی از سوی کفرپیشگان+۱۰ آیه
- وظیفه پیامبران، استقامت در راه اجرای رسالت الهی+۱ آیه
- استهزای انبیا، از اسباب کیفر با صیحه+۴ آیه
- لجاجت اهل انطاکیه در برابر رسالت پیامبران، به رغم ارایه طریق و دلایل روشن+۲ آیه
- معجزات پیامبران دارای منشا الهی+۳ آیه