وسم

تکرارها: ۶۹آیات: ۶۳

۰۲۴۶۸۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۲سال ۲: ۲سال ۳: ۵سال ۴: ۶سال ۵: ۰سال ۶: ۴سال ۷: ۲سال ۸: ۲سال ۹: ۳سال ۱۰: ۴سال ۱۱: ۲سال ۱۲: ۸سال ۱۳: ۶سال ۱۴: ۴سال ۱۵: ۶سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۱سال ۱۸: ۵سال ۱۹: ۲سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۴سال ۲۳: ۱
مشتقات
بِسْمِ‌ (۱۱۵)مُسَمًّى‌ (۲۱)اسْمَ‌ (۹)اسْمُهُ‌ (۵)اسْمُ‌ (۵)الْأَسْمَاءُ (۴)بِاسْمِ‌ (۴)سَمَّيْتُمُوهَا (۳)بِأَسْمَائِهِمْ‌ (۲)سَمِيّاً (۲)بِأَسْمَاءِ (۱)سَمَّيْتُهَا (۱)أَسْمَاءٍ (۱)أَسْمَائِهِ‌ (۱)أَسْمَاءً (۱)سَمُّوهُمْ‌ (۱)لِلْمُتَوَسِّمِينَ‌ (۱)سَمَّاكُمُ‌ (۱)الاِسْمُ‌ (۱)أَسْمَاءٌ (۱)لَيُسَمُّونَ‌ (۱)تَسْمِيَةَ (۱)سَنَسِمُهُ‌ (۱)تُسَمَّى‌ (۱)
قاموس قرآن
قاموس قرآن: علامت گذاشتن. وَسَمَ الشَّىْ‏ءَ وَسْماً» يعنى او را علامت گذارى كرد و علامت را سِمَة گويند [قلم:16]. حتما بر بينى او علامت و داغ ذلت مى‏نهيم. رجوع شود به «خرطوم». [حجر:75]. متوسم آن است كه به علامت نگاه كندو از آن به چيز ديگرى پى ببرد و تفرس كند يعنى در آنچه از اوضاع قوم لوط ياد شد درسها و عبرتهاست به اهل فراست و عاقلان. آنها كه از چيزى به چيزى پى مى‏برند درمجمع از امام صادق «عليه السلام» نقل شده «نَحْنُ الْمُتَوَسِّمُونَ...» البته مصداق واقعى و اولى متوسمون آنها عليهم السلام هستند. در كافى در اين باره بابى منعقد فرموده و در آن پنج حديث نقل كرده است و ضمن يكى از آنها از امام باقر «عليه السلام» است كه: «قالَ رَسُولُ‏اللهِ «صلى الله عليه واله» اَتَقُوا فِراسَةَ الْمؤْمِنَ فَأنَّهُ يَنْظُرُبِنُورِاللهِ عَزَّوَجَلَّ...» اين ماده فقط دوبار در قرآن آمده است.

آیات (۶۳)

الرحمن · ۷۸

تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلاَلِ وَ الْإِكْرَامِ

پربرکت و زوال‌ناپذیر است نام پروردگار صاحب جلال و بزرگوار تو!

واقعه · ۷۴

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ

حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را پاک و منزّه بشمار)!

واقعه · ۹۶

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ

پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را منزّه بشمار)!

صف · ۶

وَ إِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِمَا بَيْنَ يَدَيَ مِنَ التَّوْرَاةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا هٰذَا سِحْرٌ مُبِينٌ

و (به یاد آورید) هنگامی را که عیسی بن مریم گفت: «ای بنی اسرائیل! من فرستاده خدا به سوی شما هستم در حالی که تصدیق‌کننده کتابی که قبل از من فرستاده شده [= تورات‌] می‌باشم، و بشارت‌دهنده به رسولی که بعد از من می‌آید و نام او احمد است!» هنگامی که او [= احمد] با معجزات و دلایل روشن به سراغ آنان آمد، گفتند: «این سحری است آشکار»!

قلم · ۱۶

سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ

(ولی) ما بزودی بر بینی او علامت و داغ ننگ می‌نهیم!

حاقه · ۵۲

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ

حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی!

نوح · ۴

يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُؤَخِّرْكُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَاءَ لاَ يُؤَخَّرُ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

اگر چنین کنید، خدا گناهانتان را می‌آمرزد و تا زمان معیّنی شما را عمر می‌دهد؛ زیرا هنگامی که اجل الهی فرا رسد، تأخیری نخواهد داشت اگر می‌دانستید!»

مزمل · ۸

وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلاً

و نام پروردگارت را یاد کن و تنها به او دل ببند!

انسان · ۱۸

عَيْناً فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلاً

از چشمه‌ای در بهشت که نامش سلسبیل است!

انسان · ۲۵

وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَ أَصِيلاً

و نام پروردگارت را هر صبح و شام به یاد آور!

اعلی · ۱

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى

منزّه شمار نام پروردگار بلندمرتبه‌ات را!

اعلی · ۱۵

وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى

و (آن که) نام پروردگارش را یاد کرد سپس نماز خواند!

علق · ۱

اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ

بخوان به نام پروردگارت که (جهان را) آفرید،