اشراف ‹ اقوام ‹ قوم نوح ‹ غرق قوم نوح آیات: ۱۱
فراوانی در هر سال ۰ ۱ ۲ ۳ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۰ سال ۲: ۰ سال ۳: ۲ سال ۴: ۳ سال ۵: ۰ سال ۶: ۲ سال ۷: ۰ سال ۸: ۰ سال ۹: ۳ سال ۱۰: ۰ سال ۱۱: ۱ سال ۱۲: ۰ سال ۱۳: ۰ سال ۱۴: ۰ سال ۱۵: ۰ سال ۱۶: ۰ سال ۱۷: ۰ سال ۱۸: ۰ سال ۱۹: ۰ سال ۲۰: ۰ سال ۲۱: ۰ سال ۲۲: ۰ سال ۲۳: ۰ درصد از آیات هر سال ۰٪ ۱٪ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۰٪ سال ۲: ۰٪ سال ۳: ۰٪ سال ۴: ۱٪ سال ۵: ۰٪ سال ۶: ۱٪ سال ۷: ۰٪ سال ۸: ۰٪ سال ۹: ۱٪ سال ۱۰: ۰٪ سال ۱۱: ۰٪ سال ۱۲: ۰٪ سال ۱۳: ۰٪ سال ۱۴: ۰٪ سال ۱۵: ۰٪ سال ۱۶: ۰٪ سال ۱۷: ۰٪ سال ۱۸: ۰٪ سال ۱۹: ۰٪ سال ۲۰: ۰٪ سال ۲۱: ۰٪ سال ۲۲: ۰٪ سال ۲۳: ۰٪ آیات(۱۰ از ۱۱) یونس · ۷۳ فَكَذَّبُوهُ فَنَجَّيْنَاهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَ جَعَلْنَاهُمْ خَلاَئِفَ وَ أَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ
امّا آنها او را تکذیب کردند! و ما، او و کسانی را که با او در کشتی بودند، نجات دادیم؛ و آنان را جانشین (و وارث کافران) قرار دادیم؛ و کسانی را که آیات ما را تکذیب کردند، غرق نمودیم! پس ببین عاقبت کار کسانی که انذار شدند (و به انذار الهی اهمیّت ندادند)، چگونه بود!
هود · ۳۷ وَ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَ وَحْيِنَا وَ لاَ تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ
و (اکنون) در حضور ما و طبق وحی ما، کشتی بساز! و درباره آنها که ستم کردند شفاعت مکن، که (همه) آنها غرق شدنی هستند!»
هود · ۴۳ قَالَ سَآوِي إِلَى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ قَالَ لاَ عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلاَّ مَنْ رَحِمَ وَ حَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ
گفت: «بزودی به کوهی پناه میبرم تا مرا از آب حفظ کند!» (نوح) گفت: «امروز هیچ نگهداری در برابر فرمان خدا نیسست؛ مگر آن کس را که او رحم کند!» در این هنگام، موج در میان آن دو حایل شد؛ و او در زمره غرقشدگان قرار گرفت!
هود · ۴۴ وَ قِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَ يَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَ غِيضَ الْمَاءُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِ وَ قِيلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
و گفته شد: «ای زمین، آبت را فرو بر! و ای آسمان، خودداری کن! و آب فرو نشست و کار پایان یافت و (کشتی) بر (دامنه کوه) جودی، پهلو گرفت؛ و (در این هنگام،) گفته شد:» دور باد قوم ستمگر (از سعادت و نجات و رحمت خدا!)»
انبیاء · ۷۷ وَ نَصَرْنَاهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ
و او را در برابر جمعیّتی که آیات ما را تکذیب کرده بودند یاری دادیم؛ چرا که قوم بدی بودند؛ از این رو همه آنها را غرق کردیم!
فرقان · ۳۷ وَ قَوْمَ نُوحٍ لَمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ أَغْرَقْنَاهُمْ وَ جَعَلْنَاهُمْ لِلنَّاسِ آيَةً وَ أَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ عَذَاباً أَلِيماً
و قوم نوح را هنگامی که رسولان (ما) را تکذیب کردند غرق نمودیم، و آنان را درس عبرتی برای مردم قرار دادیم؛ و برای ستمگران عذاب دردناکی فراهم ساختهایم!
شعراء · ۱۲۰ ثُمَ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ
سپس بقیه را غرق کردیم!
صافات · ۸۲ ثُمَ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ
سپس دیگران [= دشمنان او] را غرق کردیم!
حاقه · ۱۱ إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ
و هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را سوار بر کشتی کردیم،
حاقه · ۱۲ لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَ تَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ
تا آن را وسیله تذکّری برای شما قرار دهیم و گوشهای شنوا آن را دریابد و بفهمد.