قوم لوط و مهمانان لوط

قَالُوا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِي بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍ وَ إِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ

گفتند: «تو که می‌دانی ما تمایلی به دختران تو نداریم؛ و خوب می‌دانی ما چه می‌خواهیم!»

وَ جَاءَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ

(از سوی دیگر،) اهل شهر (از ورود میهمانان با خبر شدند، و بطرف خانه لوط) آمدند در حالی که شادمان بودند.

قَالَ إِنَ هٰؤُلاَءِ ضَيْفِي فَلاَ تَفْضَحُونِ

(لوط) گفت: «اینها میهمانان منند؛ آبروی مرا نریزید!

وَ لَقَدْ رَاوَدُوهُ عَنْ ضَيْفِهِ فَطَمَسْنَا أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذَابِي وَ نُذُرِ

آنها از لوط خواستند میهمانانش را در اختیارشان بگذارد؛ ولی ما چشمانشان را نابینا و محو کردیم (و گفتیم:) بچشید عذاب و انذارهای مرا!