قَالَ إِنَ هٰؤُلاَءِ ضَيْفِي فَلاَ تَفْضَحُونِ
(لوط) گفت: «اینها میهمانان منند؛ آبروی مرا نریزید!
آیات: ۵
قَالَ إِنَ هٰؤُلاَءِ ضَيْفِي فَلاَ تَفْضَحُونِ
(لوط) گفت: «اینها میهمانان منند؛ آبروی مرا نریزید!
وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ لاَ تُخْزُونِ
و از خدا بترسید، و مرا شرمنده نسازید!»
فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَ أَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ
سپس (شهر و آبادی آنها را زیر و رو کردیم؛) بالای آن را پایین قرار دادیم؛ و بارانی از سنگ بر آنها فرو ریختیم!
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَ إِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُبِينٍ
ما از آنها انتقام گرفتیم؛ و (شهرهای ویران شده) این دو [= قوم لوط و اصحاب الأیکه] بر سر راه (شما در سفرهای شام)، آشکار است!
وَ تَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ
و همسرانی را که پروردگارتان برای شما آفریده است رها میکنید؟! (حقّاً) شما قوم تجاوزگری هستید!»