وَ أَمَّا إِذَا مَا ابْتَلاَهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ میگیرد (مأیوس میشود و) میگوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»
آیات: ۳
وَ أَمَّا إِذَا مَا ابْتَلاَهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ میگیرد (مأیوس میشود و) میگوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»
كَلاَّ بَلْ لاَ تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ
چنان نیست که شما میپندارید؛ شما یتیمان را گرامی نمیدارید،
وَ تَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلاً لَمّاً
و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده میخورید،