بور

تکرارها: ۵آیات: ۵

۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۱سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۱سال ۱۳: ۱سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۱سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۱سال ۲۳: ۰
مشتقات
بُوراً (۲)الْبَوَارِ (۱)يَبُورُ (۱)تَبُورَ (۱)
قاموس قرآن
قاموس قرآن: بوار در اصل به معنى كساد است [فاطر:29]، اميدوارند به تجارتى كه هرگز كساد نمى‏شود. يبرسى در ذيل آيه 18: فرقان، گويد اصل آن از «بارَتِ السلعه تبور اذا كسدت فلا تشترى» است گويا كه متاع باقى ماند و فاسد شد. راغب گويد: بوار معنايش كساد بيشتر است و گويند «كَسَدَ حتّى فَسَدَ» لذا از هلاكت با بَوار تعبير مى‏آورند. على هذا اگر بوار را هلاكت معنى كنيم ترجمه به لازم معناست [فاطر:10]، و مكر آنها فقط آن كساد و بى بهره مى‏شود. (ولى اعمال مؤمنان چنان كه در ما قبل آيه هست، به طرف خدا بالا مى‏رود). [ابراهيم:28]، قوم خويش را ساكن خانه هلاكت و كساد كردند. [فرقان:18]، گفته‏اند «بُور» جمع «باير» است يعنى هلاك شدگان. و گفته‏اند: مصدر است مفرد و جمع به آن توصيف مى‏شود در مجمع البيان و مفردات شعر ذيل كه بُور صفت مفرد آمده نقل شده است، ابن زِبَعْرَى‏ گفته: يا رَسُولَ المَليِكَ اِنَّ لِسانى راتِقٌ ما فَتَقْتُ اِذْ اَنَا بُورٌ ممكن است «بور» را در آيه به معنى بى بهرگان كه عبارت آخرى كساد است گرفت. يعنى: تا يادآورى را از ياد بردند و مردمى بى ثمر بودند.

آیات (۵)

ابراهیم · ۲۸

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَةَ اللَّهِ كُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ

آیا ندیدی کسانی را که نعمت خدا را به کفران تبدیل کردند، و قوم خود را به سرای نیستی و نابودی کشاندند؟!

فرقان · ۱۸

قَالُوا سُبْحَانَكَ مَا كَانَ يَنْبَغِي لَنَا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِيَاءَ وَ لٰكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَ آبَاءَهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّكْرَ وَ كَانُوا قَوْماً بُوراً

(در پاسخ) می‌گویند: «منزّهی تو! برای ما شایسته نبود که غیر از تو اولیایی برگزینیم، ولی آنان و پدرانشان را از نعمتها برخوردار نمودی تا اینکه (به جای شکر نعمت) یاد تو را فراموش کردند و تباه و هلاک شدند.»

فاطر · ۱۰

مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ وَ الَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَ مَكْرُ أُولٰئِكَ هُوَ يَبُورُ

کسی که خواهان عزّت است (باید از خدا بخواهد چرا که) تمام عزّت برای خداست؛ سخنان پاکیزه به سوی او صعود می‌کند، و عمل صالح را بالا می‌برد؛ و آنها که نقشه‌های بد می‌کشند، عذاب سختی برای آنهاست و مکر (و تلاش افسادگرانه) آنان نابود می‌شود (و به جایی نمی‌رسد)!

فاطر · ۲۹

إِنَ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَ أَقَامُوا الصَّلاَةَ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرّاً وَ عَلاَنِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ

کسانی که کتاب الهی را تلاوت می‌کنند و نماز را برپا می‌دارند و از آنچه به آنان روزی داده‌ایم پنهان و آشکار انفاق می‌کنند، تجارتی (پرسود و) بی‌زیان و خالی از کساد را امید دارند.

فتح · ۱۲

بَلْ ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَنْقَلِبَ الرَّسُولُ وَ الْمُؤْمِنُونَ إِلَى أَهْلِيهِمْ أَبَداً وَ زُيِّنَ ذٰلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَ ظَنَنْتُمْ ظَنَ السَّوْءِ وَ كُنْتُمْ قَوْماً بُوراً

ولی شما گمان کردید پیامبر و مؤمنان هرگز به خانواده‌های خود بازنخواهند گشت؛ و این (پندار غلط) در دلهای شما زینت یافته بود و گمان بد کردید؛ و سرانجام (در دام شیطان افتادید و) هلاک شدید!