قاموس قرآن:
راندن با مدارا (صحاح) راغب گويد آن دفع شيىء است براى مرتّب شدن. نا گفته نماند اينگونه دفع با سوق دادن نيز مىسازد چنانكه قاموس و اقرب و مجمع آن را سوق و دفع گفته است [نور:43]. ايا ندانستهاى كه خدا ابر را به آرامى سوق مىدهد سپس آن را به هم جمع مىكند و انگاه متراكم مىگرداند. * [يوسف:88]. مزجى به صيغه مفعول شيىء دفع شده و غير مقبول و مزجاة مؤنث آن است يعنى سرمايه كم و ناقص كه طرف آن را طرد و رغبت نمىكند و لذا بضاعة مزجاة را سرمايه كم يا سرمايه پست گفتهاند .
هنگامی که آنها بر او [= یوسف] وارد شدند، گفتند: «ای عزیز! ما و خاندان ما را ناراحتی فرا گرفته، و متاع کمی (برای خرید موادّ غذایی) با خود آوردهایم؛ پیمانه را برای ما کامل کن؛ و بر ما تصدّق و بخشش نما، که خداوند بخشندگان را پاداش میدهد!»
آیا ندیدی که خداوند ابرهایی را به آرامی میراند، سپس میان آنها پیوند میدهد، و بعد آن را متراکم میسازد؟! در این حال، دانههای باران را میبینی که از لابهلای آن خارج میشود؛ و از آسمان -از کوههایی که در آن است [=ابرهایی که همچون کوهها انباشته شدهاند]- دانههای تگرگ نازل میکند، و هر کس را بخواهد بوسیله آن زیان میرساند، و از هر کس بخواهد این زیان را برطرف میکند؛ نزدیک است درخشندگی برق آن (ابرها) چشمها را ببرد!