بَشّر

تکرارها: ۱۲

تعبیر به «بَشِّرْ» (بشارت ده) در مورد عذاب دردناک الهی، متناسب با کار مستکبرانی است که آیات الهی را به باد سخریه می گرفتند و «بوجهل» صفتانی که «زَقُّومِ جَهَنَّم» را به «کره و خرما» تفسیر می کردند. === قاموس قرآن === در اینجا درباره بشارت و مشتقّات آن و همچنین درباره بشر به معنی انسان توضیح داده خواهد شد. 1- شک نیست که بشر به معنی انسان است ولی همانطور که در انسان گذشت، آدمی را نسبت به فضائل و کمالات و استعدادهایش انسان و نسبت به جسد و ظاهر بدن و شکل ظاهرش بشر می‏گویند. در مفردات گوید: بشره ظاهر پوست بدن و ادمه باطن آنست و به انسان از آن جهت بشر گفته‏اند که پوستش از میان مو آشکار و نمودار است بر خلاف حیوانی که پشم و مو و کرک، پوست بدنشان را مستور کرده است قرآن در هر کجا که انسان جسد و شکل ظاهر مراد بوده‏لفظ بشر آورده است نحو [فرقان:54]، [ص:71]... بنابراین فرموده [فصّلت:6] یعنی مردم از حیث بشریّت برابراند و فرقشان در کمالات و اعمال است. در قاموس بشر را انسان و ظاهر پوست بدن معنی کرده در اقرب الموارد گوید: بَشَرَهْ ظاهرِ پوست، جمع آن بَشَر است. نا گفته نماند کلمه بشر:35 بارو کلمه بشرین) یک بار در قرآن مجید به کار رفته و با مراجعه به المعجم المفهرس خواهیم دید که شکل ظاهر و بدن حاضر از مراد است قطع نظر از فضائل و کمالات. یک بار هم به معنی بشره‏ها و ظاهر پوست بدن آمده نحو [مدثر:29]، نه باقی می‏گذارد و نه ترک می‏کند متغیّر کننده بشره هاست «بَشَر» در آیه شریفه چنان که از اقرب الموارد نقل شده، جمع بشره است. طبرسی در مجمع البیان گوید: بَشَر جمع بشره و آن ظاهر پوست است، انسان را از آن سبب بشر گویند که پوستش ظاهر و مانند حیوانات از پشم و مو و کرک پوشیده نیست. در آیه [یوسف:31]، مراد زنان آن بود که این شکل و قیافه نمی‏توان بشر باشد بلکه فرشته است. 2- [بقره:187]، به زنان نزدیکی نکنید آنگاه که در مساجد معتکف هستید مباشرت بنا بر آنچه شد، رسیدن دو بشره (دو پوست بدن) به هم دیگر است و آن در آیه شریفه کنایه از مقاربت با زنان است چنان که راغب گفته است ابن اثیر در نهایه بعد از نقل حدیثی گوید مراد از مباشرت لمس بدن مرد با بدن زن است... و گاهی از مقاربت اراده کنند. مباشرت به کار نیز از این معنی است. 3- بشارت و بشری به معنی خبر مسرّت بخش است طبرسی و راغب در وجه آن می‏گویند: چون کسی خبر مسرّت بخش را بشنود اثر آن در پوست صورتش آشکار می‏گردد. [آل عمران:126]، خدا آن را برای شما بشارت و خبر شادی بخش قرار داد. [هود:69]، [یوسف:19]، کلمه بشری در این آیات و نظائر آن به معنی خبر مسرّت بخش است. 4- استبشار به معنی طلب شادی و یافتن و یا دانستن چیزی است که شاد می‏کند [آل عمران:170]، درباره کسانی که هنوز به آنها نپیوسته‏اند شادمانند که به آنها خوفی نیست و محزون نمی‏شوند یعنی شهداء از اینکه می‏دانند برای مؤمنان که در دنیا مانده‏اند بیمی و اندوهی در آخرت نیست شادی می‏کنند و از این حقیقت که دانسته‏اند طلب شادی می‏نمایند [حجر:67] اهل مدینه آمدند در حالی که از شنیدن قضیّه میهمانان لوط شادی می‏جستند و شادمان بودند. 5- بشارت در خبر مسرّت بخش و اندوه بخش هر دو به کار رفته است نحو [بقره:25]، و نحو[نساء:138]. طبرسی در ذیل آیه اخیر فرموده: اصل بشارت خبر مسرّت بخشی است که به وسیله آن، شادی در پوست صورت احساس می‏گردد، و در خبر اندوه بخش نیز به کار می‏رود عرب گوید: پاداش و تحیّت تو کتک است. راغب آن را یک نوع استعاره می‏داند. از کلام طبرسی نیز به دست می‏آید که این یک نوع تحکّم است یعنی مژده و پاداش نداری مگر عذاب. 6- بشیر: مژده ده، جمع آن بُشر بر وزن «قُفل» است [فرقان:48]، او کسی است که بادها را پیش از رحمت خود (باران) مّده دهنده فرستاده.
۰۱۲۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۱سال ۶: ۰سال ۷: ۱سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۱سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۱سال ۱۵: ۲سال ۱۶: ۱سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۱سال ۱۹: ۱سال ۲۰: ۱سال ۲۱: ۲سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
بقره · ۲۵

وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أَنَ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ كُلَّمَا رُزِقُوا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً قَالُوا هٰذَا الَّذِي رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَ أُتُوا بِهِ مُتَشَابِهاً وَ لَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

به کسانی که ایمان آورده، و کارهای شایسته انجام داده‌اند، بشارت ده که باغهایی از بهشت برای آنهاست که نهرها از زیر درختانش جاریست. هر زمان که میوه‌ای از آن، به آنان داده شود، می‌گویند: «این همان است که قبلا به ما روزی داده شده بود. (ولی اینها چقدر از آنها بهتر و عالیتر است.)» و میوه‌هایی که برای آنها آورده می‌شود، همه (از نظر خوبی و زیبایی) یکسانند. و برای آنان همسرانی پاک و پاکیزه است، و جاودانه در آن خواهند بود.

بقره · ۱۵۵

وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْ‌ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَرَاتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ

قطعاً همه شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، و کاهش در مالها و جانها و میوه‌ها، آزمایش می‌کنیم؛ و بشارت ده به استقامت‌کنندگان!

بقره · ۲۲۳

نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ وَ قَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ مُلاَقُوهُ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ

زنان شما، محل بذرافشانی شما هستند؛ پس هر زمان که بخواهید، می‌توانید با آنها آمیزش کنید. و (سعی نمائید از این فرصت بهره گرفته، با پرورش فرزندان صالح) اثر نیکی برای خود، از پیش بفرستید! و از خدا بپرهیزید و بدانید او را ملاقات خواهید کرد و به مؤمنان، بشارت ده!

نساء · ۱۳۸

بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَ لَهُمْ عَذَاباً أَلِيماً

به منافقان بشارت ده که مجازات دردناکی در انتظار آنهاست!

توبه · ۳

وَ أَذَانٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِ الْأَكْبَرِ أَنَ اللَّهَ بَرِي‌ءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ رَسُولُهُ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

و این، اعلامی است از ناحیه خدا و پیامبرش به (عموم) مردم در روز حج اکبر [= روز عید قربان‌] که: خداوند و پیامبرش از مشرکان بیزارند! با این حال، اگر توبه کنید، برای شما بهتر است! و اگر سرپیچی نمایید، بدانید شما نمی‌توانید خدا را ناتوان سازید (و از قلمرو قدرتش خارج شوید)! و کافران را به مجازات دردناک بشارت ده!

توبه · ۱۱۲

التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ

توبه‌کنندگان، عبادت کاران، سپاسگویان، سیاحت کنندگان، رکوع کنندگان، سجده‌آوران، آمران به معروف، نهی کنندگان از منکر، و حافظان حدود (و مرزهای) الهی، (مؤمنان حقیقی‌اند)؛ و بشارت ده به (اینچنین) مؤمنان!

یونس · ۲

أَ كَانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنَا إِلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ قَالَ الْكَافِرُونَ إِنَ هٰذَا لَسَاحِرٌ مُبِينٌ

آیا برای مردم، موجب شگفتی بود که به مردی از آنها وحی فرستادیم که مردم را (از عواقب کفر و گناه) بترسان، و به کسانی که ایمان آورده‌اند بشارت ده که برای آنها، سابقه نیک (و پاداشهای مسلّم) نزد پروردگارشان است؟! (امّا) کافران گفتند: «این مرد، ساحر آشکاری است!»

یونس · ۸۷

وَ أَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى وَ أَخِيهِ أَنْ تَبَوَّءَا لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوتاً وَ اجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ قِبْلَةً وَ أَقِيمُوا الصَّلاَةَ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ

و به موسی و برادرش وحی کردیم که: «برای قوم خود، خانه‌هایی در سرزمین مصر انتخاب کنید؛ و خانه‌هایتان را مقابل یکدیگر (و متمرکز) قرار دهید! و نماز را برپا دارید! و به مؤمنان بشارت ده (که سرانجام پیروز می‌شوند!)»

حج · ۳۴

وَ لِكُلِ أُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكاً لِيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَى مَا رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعَامِ فَإِلٰهُكُمْ إِلٰهٌ وَاحِدٌ فَلَهُ أَسْلِمُوا وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ

برای هر امّتی قربانگاهی قرار دادیم، تا نام خدا را (به هنگام قربانی) بر چهارپایانی که به آنان روزی داده‌ایم ببرند، و خدای شما معبود واحدی است؛ در برابر (فرمان) او تسلیم شوید و بشارت ده متواضعان و تسلیم‌شوندگان را.

حج · ۳۷

لَنْ يَنَالَ اللَّهَ لُحُومُهَا وَ لاَ دِمَاؤُهَا وَ لٰكِنْ يَنَالُهُ التَّقْوَى مِنْكُمْ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَ بَشِّرِ الْمُحْسِنِينَ

نه گوشتها و نه خونهای آنها، هرگز به خدا نمی‌رسد. آنچه به او می‌رسد، تقوا و پرهیزگاری شماست. این گونه خداوند آنها را مسخّر شما ساخته، تا او را بخاطر آنکه شما را هدایت کرده است بزرگ بشمرید؛ و بشارت ده نیکوکاران را!

احزاب · ۴۷

وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلاً كَبِيراً

و مؤمنان را بشارت ده که برای آنان از سوی خدا فضل بزرگی است.

صف · ۱۳

وَ أُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ

و (نعمت) دیگری که آن را دوست دارید به شما می‌بخشد، و آن یاری خداوند و پیروزی نزدیک است؛ و مؤمنان را بشارت ده (به این پیروزی بزرگ)!