=== قاموس قرآن ===
هزء و هزو به معنی مسخره کردن است که حکایت از استخفاف مسخره شده دارد، اولی به ضم زاء آمده دومی به ضم هر دو. استهزاء نیز به معنی مسخره کردن است. [توبه:65]. بگو آیا به خدا و آیاتش و رسولش مسخره و شوخی میکردید؟! [بقره:231]. «هُزُواً» به ضم هاء و زاء یازده بار در قرآن مجید آمده و همه مصدر به معنای مفعول اند یعنی «مهزؤبه» و مسخره شده. که عبارت اخرای بی ارزش است. راجع به [بقره:15]. که نسبت آن به خدا داده شده رجوع شود به «مکر». [حجر:95]. آیه ماقبل این است «فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکینَ - اِنَّا کَفَیْناکَ» یعنی آنچه را که امر میشوی آشکار کن و از مشرکان روی گردان زیرا که ما از تو مسخره کنندگان را کفایت کردیم (به تو نتوانند آزاری رسانند) معلوم میشود که عدهای با نفوذ از مشرکان آن جناب را مسخره میکردهاند که خداوند در قبال آنها به آن حضرت تأمین داده است. در تفسیر عیاشی نقل کرده: آنها پنج نفر از قریش بودند: ولید بن مغیره مخزومی، عاص بن وائل سهمی، حارث بن حنظله، اسودبن عبد یغوث، اسود بن مطلب بن اسد. چون خدا فرمود «اِنَّا کَفَیْناکَ الْمُسْتَهْزِءینَ» آن حضرت دانست که خدا خوارشان کرده است و خدا آنها را به مرگ خوار کننده از بین برد. در مجمع سومی را حرث بن قیس نقل کرده و آنگاه کیفیت نابودیشان را نقل نموده است.
و (به یاد آورید) هنگامی را که موسی به قوم خود گفت: «خداوند به شما دستور میدهد مادهگاوی را ذبح کنید (و قطعهای از بدن آن را به مقتولی که قاتل او شناخته نشده بزنید، تا زنده شود و قاتل خویش را معرفی کند؛ و غوغا خاموش گردد.)» گفتند: «آیا ما را مسخره میکنی؟» (موسی) گفت: «به خدا پناه میبرم از اینکه از جاهلان باشم!»
و هنگامی که زنان را طلاق دادید، و به آخرین روزهای «عدّه» رسیدند، یا به طرز صحیحی آنها را نگاه دارید (و آشتی کنید)، و یا به طرز پسندیدهای آنها را رها سازید! و هیچگاه به خاطر زیان رساندن و تعدّی کردن، آنها را نگاه ندارید! و کسی که چنین کند، به خویشتن ستم کرده است. (و با این اعمال، و سوء استفاده از قوانین الهی،) آیات خدا را به استهزا نگیرید! و به یاد بیاورید نعمت خدا را بر خود، و کتاب آسمانی و علم و دانشی که بر شما نازل کرده، و شما را با آن، پند میدهد! و از خدا بپرهیزید! و بدانید خداوند از هر چیزی آگاه است (و از نیات کسانی که از قوانین او، سوء استفاده میکنند، با خبر است)!
ای کسانی که ایمان آوردهاید! افرادی که آیین شما را به باد استهزاء و بازی میگیرند -از اهل کتاب و مشرکان- ولیّ خود انتخاب نکنید؛ و از خدا بپرهیزید اگر ایمان دارید!
ما پیامبران را، جز بعنوان بشارت دهنده و انذار کننده، نمیفرستیم؛ اما کافران همواره مجادله به باطل میکنند، تا (به گمان خود،) حق را بوسیله آن از میان بردارند! و آیات ما، و مجازاتهایی را که به آنان وعده داده شده است، به باد مسخره گرفتند!
هنگامی که کافران تو را میبینند، کاری جز استهزا کردن تو ندارند؛ (و میگویند:) آیا این همان کسی است که سخن از خدایان شما میگوید؟! در حالی که خودشان ذکر خداوند رحمان را انکار میکنند.
این بخاطر آن است که شما آیات خدا را به مسخره گرفتید و زندگی دنیا شما را فریب داد! «امروز نه آنان را از دوزخ بیرون میآورند، و نه هیچگونه عذری از آنها پذیرفته میشود!