تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها «1» وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها «2» وَ قالَ الْإِنْسانُ ما لَها «3» يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبارَها «4» بِأَنَّ رَبَّکَ أَوْحى‌ لَها «5» يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِيُرَوْا أَعْمالَهُمْ «6» فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ «7» وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ «8» آن گاه که زمين به لرزش شديد خود لرزانده شود. و زمين بارهاى سنگين خود را بيرون افکند. و انسان بگويد: زمين را چه شده است؟ (که اينگونه سخت مى‌لرزد). در آن روز زمين خبرهاى خود را بازگو کند. چرا که پروردگارت به آن وحى کرده است. در آن روز مردم به طور پراکنده (از قبرها) بيرون آيند تا کارهايشان به آنان نشان داده شود. پس هر کس به مقدار ذرّه‌اى کار نيک کرده باشد همان را ببيند. و هرکس هم وزن ذره‌اى کار بد کرده باشد آن را ببيند.