پیام‌های تفسیر نور

1- قرائت قرآن بايد با نام خداوند آغاز شود. «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ» 2- اولين فرمان اسلام، فرمان فرهنگى است. «اقْرَأْ» 3- خواندن بايد جهت الهى داشته باشد. «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ» 4- خواندن قرآن وسيله رشد است. «اقْرَأْ وَ رَبُّکَ» 5- پرورش الهى هم مادّى است، «رَبِّکَ الَّذِي خَلَقَ‌- خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ» هم معنوى. «رَبُّکَ الْأَکْرَمُ‌- الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ» 6- پروردگار، همان آفريننده است. (بنابراين سخن مشرکان که خالق بودن خدا را پذيرفته بودند ولى بت‌ها را ربّ مى‌دانستند باطل است.) «رَبِّکَ الَّذِي خَلَقَ» 7- بيان آفرينش انسان از خون بسته شده، هم يک پيشگوئى علمى است و هم راهى براى تربيت انسان که بداند مبدء او از چيست و گرفتار غرور نشود. «خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ» 8- آفرينش همه هستى در يکسو «الَّذِي خَلَقَ» و آفرينش انسان در يک سوى ديگر. «خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ» 9- معلم اصلى انسان خداست. «عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ» جلد 10 - صفحه 535 10- قلم، بهترين وسيله انتقال دانش است. «عَلَّمَ بِالْقَلَمِ» 11- وحى الهى سرچشمه علوم بشرى است. «عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ» 12- خالقيّت، ربوبيّت، کريم بودن و معلم بودن خداوند، مستلزم قرائت کتاب اوست. اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ‌ ... خَلَقَ‌ ... الْأَکْرَمُ‌ ... عَلَّمَ‌ ... 13- خداوند کارهاى خود را از طريق اسباب انجام مى‌دهد. «عَلَّمَ بِالْقَلَمِ» 14- رهائى از جهل با استفاده از قلم، جلوه‌اى از کرم و ربوبيّت اوست و نويسندگى هنر مطلوب و مورد ترغيب اسلام است. «عَلَّمَ بِالْقَلَمِ» 15- خداوند هم جسم انسان را رشد مى‌دهد و هم روح او را. (کلمه‌ «رَبِّکَ» ميان دو کلمه‌ «خَلَقَ» و «اقْرَأْ» آمده است.) «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِي خَلَقَ»