تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ کانَ مِيقاتاً «17» يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً «18» وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَکانَتْ أَبْواباً «19» وَ سُيِّرَتِ الْجِبالُ فَکانَتْ سَراباً «20» همانا روز جدايى، وعده‌گاه (ما با شما) است. روزى که در صور دميده شود و گروه گروه مى‌آييد. و آسمان گشوده شود و به صورت درهايى باز درآيد. و کوه‌ها روان شوند و چون سراب گردند.