تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِنَّ جَهَنَّمَ کانَتْ مِرْصاداً «21» لِلطَّاغِينَ مَآباً «22» لابِثِينَ فِيها أَحْقاباً «23» لا يَذُوقُونَ فِيها بَرْداً وَ لا شَراباً «24» إِلَّا حَمِيماً وَ غَسَّاقاً «25» جَزاءً وِفاقاً «26» إِنَّهُمْ کانُوا لا يَرْجُونَ حِساباً «27» وَ کَذَّبُوا بِآياتِنا کِذَّاباً «28» وَ کُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ کِتاباً «29» فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَکُمْ إِلَّا عَذاباً «30»
همانا دوزخ، کمينگاهى است. براى سرکشان، جايگاه و بازگشتگاهى است. روزگارانى در آن به سر برند. در آن دوزخ، نه خنکى چشند و نه آشاميدنى. مگر آب جوش و خونابه و چرکابهاى. که اين، کيفرى مناسب گناه آنهاست. آنان بودند که به روز حساب، اميد و باورى نداشتند. و آيات ما را به سختى تکذيب مىکردند. (ولى) ما حساب همه چيز را در کتاب خود داشتيم. پس بچشيد که جز عذاب بر شما نمىافزاييم.