اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لا يَسمَعُونَ فِيها لَغواً وَ لا کِذّاباً (35) جَزاءً مِن رَبِّکَ عَطاءً حِساباً (36)
نميشنوند در آن حدائق لغوي را و نه دروغي را جزا است از پروردگار تو عطاء الهي از روي حساب.
لا يَسمَعُونَ فِيها لَغواً لغو کلمات بيهوده و کلمات زشت و قبيح مثل اينکه باسم سبک با آنها صحبت کنند يا از يکديگر غيبت کنند يا تهمت زنند يا فحاشي کنند يا
جلد 17 - صفحه 364
کلمات لا طائل و بيهوده صحبت کنند و امثال اينها.
وَ لا کِذّاباً دروغ بيکديگر بگويند يا بيکديگر دروغ ميبندند و نسبت دهند بلکه کلام آنها: دَعواهُم فِيها سُبحانَکَ اللّهُمَّ وَ تَحِيَّتُهُم فِيها سَلامٌ وَ آخِرُ دَعواهُم أَنِ الحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمِينَ يونس آيه 10. إِنَّ المُتَّقِينَ فِي جَنّاتٍ وَ عُيُونٍ ادخُلُوها بِسَلامٍ آمِنِينَ حجر آيه 45 و 46، وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوا رَبَّهُم إِلَي الجَنَّةِ زُمَراً حَتّي إِذا جاؤُها وَ فُتِحَت أَبوابُها وَ قالَ لَهُم خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيکُم طِبتُم فَادخُلُوها خالِدِينَ زمر آيه 73، و غير اينها از آيات.
جَزاءً مِن رَبِّکَ جزا نه از روي استحقاق باشد بلکه از روي قابليت تفضل.
عَطاءً حِساباً هر که را بمقدار قابليت او تفضل ميفرمايد از انبياء و اوصياء و صلحاء و من دونهم زيرا درجات بهشت بسيار است تمام از روي حساب است ما زاد از قابليت عطا نميفرمايد و کمتر هم نميکند.