اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنّا کاشِفُوا العَذاب‌ِ قَلِيلاً إِنَّکُم عائِدُون‌َ «15» يَوم‌َ نَبطِش‌ُ البَطشَةَ الکُبري إِنّا مُنتَقِمُون‌َ «16»
بدرستي که ما برطرف ميکنيم عذاب را مدّت قليلي بدرستي که شما عود ميکنيد روزي که ميگيريم شما را بسرعت و عنف گرفتن بزرگي بدرستي که ما انتقام
جلد 16 - صفحه 80
ميکشيم.
توضيح کلام: اينکه که انسان که مريض ميشود اينکه امراض چند قسم است يک قسم امراضي است که قابل معالجه است اگر در مقام معالجه برآيد رفع ميشود:
و اگر معالجه نکرد يا باين مرض باقي ميماند يا زياد ميشود. و يک قسم امراضي است که قابل معالجه نيست اينکه هم يا بهمين مرض باقي است يا زياد ميشود، و يک قسم امراضي است که باعث تلف ميشود، اينها امراض جسماني بدني است و همين اقسام در امراض روحي هست مثل شرک و کفر و ضلالت و معاصي تمام امراضي روحي است. اما تا مادامي که باب توبه مفتوح است قابل معالجه هست اگر از آنها توبه کرد و ايمان آورد و دست از ظلم کشيد و تدارک کرد و هدايت شد و تقوي پيدا کرد معالجه ميشود و سالم ميگردد، و اگر معالجه نکرد و بهمان حال باقي ماند روحش بهمان مرض باقي ميماند بلکه روزبروز زياد ميشود و لذا در خبر دارد:
«دائکم الذنوب و دوائکم الاستغفار»
و اگر از قابليت هدايت و ايمان و تقوي افتاد بواسطه قساوت قلب سياهي دل که در خبر دارد:
«لا يرجي بخير و صار قلبه معکوسا»
بهمين مرض ميماند و چه بسا باعث هلاکت ابدي ميشود بلکه روز بروز شدّت و زيادتي پيدا ميکند لذا ميفرمايد:
إِنّا کاشِفُوا العَذاب‌ِ قَلِيلًا بلاهايي که در اثر اينکه امراض متوجّه شده خداوند برطرف ميکند چند صباحي.
إِنَّکُم عائِدُون‌َ شما کفّار و فسّاق و ارباب ضلال بهمان کفر و فسق و ضلالت برميگرديد: وَ إِذا مَس‌َّ الإِنسان‌َ الضُّرُّ دَعانا لِجَنبِه‌ِ أَو قاعِداً أَو قائِماً فَلَمّا کَشَفنا عَنه‌ُ ضُرَّه‌ُ مَرَّ کَأَن لَم يَدعُنا إِلي ضُرٍّ مَسَّه‌ُ يونس آيه 12.
يَوم‌َ نَبطِش‌ُ البَطشَةَ الکُبري بطش اخذ بقوّت و سرعت و شدت است اشاره بيوم القيامة است که بطشه کبري است.
إِنّا مُنتَقِمُون‌َ انتقام خدا سخت است.