تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) إِنَّا بَلَوْناهُمْ کَما بَلَوْنا أَصْحابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّها مُصْبِحِينَ «17» وَ لا يَسْتَثْنُونَ «18» فَطافَ عَلَيْها طائِفٌ مِنْ رَبِّکَ وَ هُمْ نائِمُونَ «19» فَأَصْبَحَتْ کَالصَّرِيمِ «20» فَتَنادَوْا مُصْبِحِينَ «21» أَنِ اغْدُوا عَلى‌ حَرْثِکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صارِمِينَ «22» همانا، ما مردم (مکّه را) آزموديم، همان گونه که صاحبان آن باغ (در يمن) آزموديم، آنگاه که سوگند ياد کردند صبحگاهان ميوه‌هاى باغ را بچينند. و چيزى را (براى فقرا) استثناء نکردند. پس هنگامى که در خواب بودند، از طرف پروردگارت آفتى بر گرد باغ چرخيد (و باغ را سوزاند). پس صبح شد در حالى که (اصل باغ به کلى) برچيده شده بود. (آنان بى خبر از ماجرا) بامدادان يکديگر را ندا دادند. که اگر قصد چيدن ميوه داريد به سوى کشتزار حرکت کنيد.