تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَلا تُطِعِ الْمُکَذِّبِينَ «8» وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ «9» وَ لا تُطِعْ کُلَّ حَلَّافٍ مَهِينٍ «10» هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ «11» مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ «12» عُتُلٍّ بَعْدَ ذلِکَ زَنِيمٍ «13» أَنْ کانَ ذا مالٍ وَ بَنِينَ «14» إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا قالَ أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ «15» سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ «16»
پس، از تکذيب کنندگان اطاعت نکن. آنان دوست دارند که تو سازش کنى و آنان نيز با تو سازش کنند. و از هر فرومايه که بسيار سوگند ياد مىکند، پيروى نکن.
(آن که) عيب جوست و براى سخن چينى در جنب و جوش است. براى جلوگيرى از کارهاى خير اصرار مىورزد، متجاوز و گنهپيشه است. خشن و بى اساس و تبار است. (تمام اين زشتى هابه خاطر آن است که او داراى مال فراوان و فرزندان نيرومند است. هرگاه آيات ما بر آنان تلاوت شود، گويند: افسانههاى پيشينيان است. به زودى بر بينىاش مهر ذلت مىنهيم.