سوره قلم(القلم)، آیه ۱۷ · جزء ۲۹ · صفحه ۵۶۵
إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ
ما آنها را آزمودیم، همان گونه که «صاحبان باغ» را آزمایش کردیم، هنگامی که سوگند یاد کردند که میوههای باغ را صبحگاهان (دور از چشم مستمندان) بچینند.
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۴ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
تفسیر (۱۰)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۳۳ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۳۳ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۵۲ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۱۷ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیات ۱۷–۲۲ - نکتههای تفسیر نور
آیات ۱۷–۲۲ - پیامهای تفسیر نور
آیات ۱۷–۲۲ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۱۷ - تفسیر روان جاوید
آیات ۱۷–۳۳ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۱۷
روایات و احادیث
۷ - «فى رسالة أبى الحسن الهادى(ع): ...و أمّا آیاتُ البَلْوى بمعنى الإختبار قولُه: ...«إنّا بلوناهم کما بلونا أصحاب الجنّة»... فهى اخْتِبار...; [منبع: تحف العقول، ص ۴۷۴; تفسیربرهان، ج ۴، ص ۳۶۱- ، ح ۳.] در رساله امام هادى(ع) آمده است: ...اما[از] آیاتى که، «بلوى» را به معناى اختبار (آزمودن) به کار برده، ...سخن خداوند است که فرمود: (إنّا بلوناهم کما بلونا أصحاب الجنّة)...». ۸ - «عن أبى جعفر(ع) فى قوله: «إنّا بلوناهم کما بلونا أصحاب الجنّة» ... هى الجنّة الّتى کانت فى الدنیا و کانت فى الیمن یقال له الرضوان على تسعة أمیال من صنعاء; [منبع: تفسیر قمى، ج ۲، ص ۳۸۲; تفسیربرهان، ج ۴، ص ۳۷۲.] از امام باقر(ع) درباره سخن خداوند (إنّا بلوناهم کما بلونا أصحاب الجنّة) روایت شده است:... [مراد از «جنّة»] باغى است که در دنیا بوده و در یمن قرار داشت که آن را «رضوان» مى گفتند و در فاصله نُه میلى «صنعاء» واقع شده بود».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۶۷)
- نزول عذاب و اتش سوزنده بر باغ به سبب ترک انفاق صاحبان ان+۲ آیه
- نگفتن «انشاءالله» از سوی صاحبان باغ، از عوامل نابودی باغ+۳ آیه
- ازمایش اشراف صدر اسلام، از سوی خداوند+۱ آیه
- امتحان اشراف مشرک صدر اسلام+۲ آیه
- اعتراف صاحبان باغ سوخته به طغیانگری خود+۱ آیه
- اعتراف صاحبان باغ سوخته به گمراهی خود در محروم نمودن مساکین از حقوقشان+۲ آیه
- اعتراف صاحبان باغ سوخته به ستمگری خویش بهخاطر شرک به خدا+۳ آیه
- اعتراف صاحبان باغ سوخته به ستمگری خویش بهخاطرمحروم کردن نیازمندان از حقوقشان+۲ آیه
- اعتراف صاحبان باغ سوخته به محروم شدن از تمامی میوههای باغ خود+۱ آیه
- امتحان شدن اهل مکّه همانند امتحان شدن اصحابالجنه
- صاحبان باغ سوخته مورد ازمایش الهی با نزول عذاب و از میان رفتن بوستان انان+۱ آیه
- . امتحان صاحبان باغ سوخته و از میان رفتن بوستان انان، مقتضای ربوبیّت الهی+۲ آیه
- امیدواری صاحبان باغ سوخته به جایگزینی باغی بهتر از بوستان سوخته انان پس از مشاهده نابودی ان+۳ آیه
- توجّه و رغبت صاحبان باغ سوخته به پروردگار سبب امیدواری انان به جایگزینی باغی بهتر از بوستان سوخته انان+۲ آیه
- پنهانکاری صاحبان باغ سوخته در چیدن میوههای بوستان به هنگام صبحگاه و به دور از چشم مستمندان+۳ آیه
- توجّه صاحبان باغ سوخته به ربوبیت خدا و تسبیح او، پس از نابودی باغ خود+۴ آیه
- توبه صاحبان باغ از گناه خود در امتناع از انفاق بر محرومان+۴ آیه
- توبه صاحبان باغ از ظلم و طغیان در حق خود و نیازمندان+۵ آیه
- بخلورزی صاحبان باغ از پرداخت حقوق نیازمندان+۴ آیه
- سرکشی و طغیانگری صاحبان باغ به جهت محرومکردن نیازمندان+۲ آیه
- ظلم صاحبان باغ بهخاطر محروم کردن نیازمندان از حقوقشان+۲ آیه
- غفلت صاحبان باغ سوخته از ذکر و یاد خدا+۲ آیه
- خشم صاحبان باغ از امدن نیازمندان به بوستان انان برای گرفتن حق خود+۱ آیه
- سرزنش صاحبان باغ سوخته نسبت به یکدیگر+۲ آیه
- سوگند صاحبان باغ سوخته به چیدن میوههای بوستان در صبحگاهان
- وجود فردی عاقل و معتدل در میان اصحاب الجنه+۱ آیه
- ترغیب و تشویق اصحاب الجنه به تسبیح و توحید خداوند، از سوی فرد عاقل+۱ آیه
- سرزنش اصحاب الجنه از سوی فرد خردمند انها بهخاطر ترک تسبیح و شرک ورزی+۱ آیه
- اعتقاد یکی از صاحبان باغ سوخته به توحید و شرک مابقی انان+۲ آیه
- موحد شدن صاحبان باغ سوخته پس از مشاهده نابودی ان+۴ آیه
- توجّه اصحاب الجنه به عوامل مادّی و بیاعتقادی انان نسبت به قدرت و مشیّت خداوند در امور+۱ آیه
- نابودی باغ اصحاب الجنه به هنگام خواب انها کیفر دنیوی تصمیم انان بر محروم کردن نیازمندان از محصول باغ+۳ آیه
- محروم ماندن اصحاب الجنه از محصول و ثمرات باغ خود در اثر عذاب+۴ آیه
- نابودی باغ اصحاب الجنه به محض تصمیم قاطع انان بر برداشت محصول باغ بدون توجه به خواست و مشیت خداوند+۳ آیه
- خودداری از انفاق به مسکینان، زمینهساز نزول عذاب ویرانگر از سوی خدا و نابود شدن مال و ثروت+۱۱ آیه
- اقرار صاحبان باغ سوخته به ستمگری و طغیان خویش با مشاهده عذاب خداوند در دنیا+۳ آیه
- . اشراف مشرک صدر اسلام مورد امتحان الهی+۲ آیه
- امتحان صاحبان باغ، با سوخته و نابود شدن باغ انان+۱ آیه
- ناکامی صاحبان باغ سوخته در امتحان الهی+۱۰ آیه
- امید به خداوند، زمینهساز بازگشت نعمتهای زایل شده+۴ آیه
- امید صاحبان باغ سوخته (پس از توبه) به بهبود وضع معیشتی و اقتصادی و بهرهمند شدن از باغی بهتر+۳ آیه
- امیدواری صاحبان باغ سوخته (پس از توبه و پشیمانی) به برخوردار شدن از باغی بهتر از باغ سوخته شده+۳ آیه
- انذار خداوند به کافران و مشرکان مکّه، از گرفتارشدن به عذاب بزرگ در قیامت+۱ آیه
- ترک انفاق اصحاب الجنه از محصولات باغ به نیازمندان موجب نابودی باغ+۳ آیه
- بخل، از موانع انفاق مال+۴ آیه
- ترک انفاق، در پی دارنده عذاب دنیوی و اخروی+۵ آیه
- باغ بهشت، دارای درختانی به هم پیچیده
- نابودی باغ بر اثر صاعقه، به علّت بخل صاحبانشان+۳ آیه
- بخلورزی صاحبان باغ سوخته، در انفاق میوهها به مستمندان+۳ آیه
- بخلورزی صاحبان باغ، موجب محروم ماندن خودشان از میوههای باغ+۴ آیه
- بخلورزی صاحبان باغ در اعطای میوه به مستمندان، موجب قرار گرفتن انان در زمره ستمگران+۴ آیه
- بخلورزی صاحبان باغ، علّت قرار گرفتن انان در زمره طغیانگران+۴ آیه
- باغ بهشت، دارای درختانی به هم پیچیده
- امکانات و مزایای هر انسان، وسیله ازمون او از جانب خداوند در راستای تربیت و رشد+۶ آیه
- اجتناب از تسبیح خداوند، موجب محرومیّت از نعمتهای خداوند+۳ آیه
- تسبیح خداوند و اعتراف به گناهان، از اداب توبه+۳ آیه
- باغ سوخته باغداران یمنی، مانند شب تاریک+۱ آیه
- گرفتار شدن مکّیان صدر اسلام، مانند سرنوشت شوم اصحاب الجنه (باغداران یمنی)
- باغ نابود شده صاحبان باغ سوخته، مانند شب تاریک+۱ آیه
- گرفتاری مکیان صدر اسلام، مانند سرنوشت شوم باغ داران یمنی
- تنزیه خداوند از ظلم، اعتراف صاحبان باغ سوخته+۱ آیه
- صاحبان باغ، از تنزیهکنندگان خداوند+۲ آیه
- صاحبان باغ سوخته، از تایبان در پیشگاه خداوند+۲ آیه
- ازمایشهای الهی، زمینهای جهت توبه و بازگشت از انحراف+۲ آیه
- عذابهای الهی در دنیا، زمینهساز توبه در پیشگاه خداوند+۶ آیه
- توبه صاحبان باغ سوخته، از بخلورزی خود در انفاق به مستمندان+۳ آیه
- توبه اصحاب باغ سوخته در پیشگاه خدا از ظلم خود+۳ آیه
- توبه صاحبان باغ سوخته از گناه خود، به درگاه خدا+۲ آیه
- تهدید بخیلان به عذاب قیامت، از ناحیه خداوند+۳ آیه
- حرص به دنیا (علاقه به ثروت) از عوامل بیتوجّهی به بینوایان و ترک تلاش، در رفع گرسنگی انان+۳ آیه
- حرص صاحبان باغ سوخته، عامل محروم ساختن مستمندان، از محصولات باغ خود+۳ آیه
- اندوه صاحبان باغ سوخته، در پی نابودی محصولات و درختان انان+۳ آیه
- حسرت و تاسّف صاحبان باغ سوخته، از طغیانگری خود و ترک انفاق به نیازمندان+۷ آیه
- ترک انفاق به نیازمندان از سوی صاحبان باغ سوخته، موجب نابودی باغ و حسرت و تاسّف انها+۷ آیه
- طغیان صاحبان باغ سوخته در ترک انفاق به نیازمندان، عامل حسرت انان+۷ آیه
- حرمت ترک انفاق، از سوی متمکّنان جامعه+۸ آیه
- کیفر محروم کنندگان نیازمندان، با نابود کردن محصولات و باغ انان، پرتوی از ربوبیّت خدا+۲ آیه
- امتحان اهل مکّه، با خشکسالی و قحطی
- خشکسالی و کمبود، وسیله ازمودن بندگان، از سوی خداوند متعال+۱ آیه
- گرفتاری مردم مکّه به قحطی و خشکسالی، از جانب خداوند+۲ آیه
- در خواب بودن صاحبان باغ سوخته، به هنگام نزول بلای اسمانی بر بوستان انان+۲ آیه
- باغهای اخرت، از مصادیق خیر، در نزد صاحبان باغ سوخته+۲ آیه
- ترک تسبیح خدا از جانب صاحبان باغ سوخته، مورد پرسش نکوهش امیز از سوی شریک عاقل تر انان+۳ آیه
- شرکورزی صاحبان باغ سوخته (جز یک نفر)، به خداوند و مشیّت او در امور+۳ آیه
- اعتدال و خردمندی، سبب پرهیز از شرک+۲ آیه
- صبح، وقت مناسب برای چیدن میوه های باغ، به دور از دیدگان مستمندان، در نظر صاحبان باغ سوخته+۵ آیه
- دعوت صاحبان باغ سوخته از یکدیگر در صبحگاهان، برای رفتن به باغ و چیدن میوه ها+۲ آیه
- مواجه شدن صاحبان باغ سوخته با باغی سوخته و نابود شده، در صبح هنگام+۸ آیه
- سوگند صاحبان باغ سوخته، برای چیدن میوه های باغ در صبحگاهان، به دور از دید مستمندان+۲ آیه
- صبح، وقت تعیین شده صاحبان باغ سوخته، برای چیدن میوه های باغ، به دور از دید مستمندان+۱ آیه
- شتاب اصحاب الجنّه در صبحگاهان، برای رفتن به باغ و چیدن میوه ها+۱ آیه
- توهّم صاحبان باغ سوخته (اصحاب الجنّه)، بر قادر بودن برچیدن میوه های باغ در صبحگاهان، به دور از دید مستمندان+۱ آیه
- صدا زدن صاحبان باغ سوخته یکدیگر را در صبحگاهان، برای رفتن به باغ و چیدن میوه ها+۱ آیه
- اعتراف اصحاب الجنّه به گمراهی و ضلالت خود، پس از رؤیت باغ سوخته شان+۳ آیه
- اعتراف اصحاب الجنّه به گمراهی خود، به سبب تصمیم بر محروم ساختن مساکین از باغ خود+۲ آیه
- بخلورزی صاحبان باغ و محروم ساختن بی نوایان از اموال خویش، طغیان گری و تجاوز از حدود الهی+۵ آیه
- اعتراف باغداران یمنی، به طغیان و تجاوز از حدود الهی، بر اثر نپرداختن سهم بینوایان+۱ آیه
- اعتراف صاحبان باغ سوخته به ستمکاری و ظلم، بر اثر محروم ساختن بینوایان+۲ آیه
- توبه اصحاب باغ سوخته، در پیشگاه خداوند، از ظلم خود+۳ آیه
- نزول اتش عذاب و سوزنده بر باغ باغدار متکبّر از سوی خداوند+۲ آیه
- نابودی تمامی منافع باغ و کشتزار شخص ثروتمند با عذاب فراگیر الهی+۹ آیه
- ازمایش الهی صاحبان باغ سوخته با نزول عذاب و از میان رفتن بوستان انها+۴ آیه
- محروم گشتن اصحاب الجنّه از محصول و میوه های باغ خود در اثر عذاب+۴ آیه
- بخل ورزی، از عوامل کیفر و سقوط در عذاب+۵ آیه
- ترک انفاق، در پی دارنده عذاب دنیوی و اخروی+۵ آیه
- خودداری صاحبان باغ از انفاق بخشی از محصول ان به محرومان، زمینه نابودی باغ ابادشان به اتش+۷ آیه
- نابودی باغ و کشتزار ثروتمندان بخیل با اتش، در پی خودداری انان از انفاق+۶ آیه
- طغیان در برابر دستورهای خدا، سبب نزول عذاب در هم کوبنده مظاهر ابادانی+۴ آیه
- ظلم امّتهای پیشین، باعث ویرانی سرزمینهای اباد انان+۴ آیه
- نادیده گرفتن مشیّت خدا در امور، زمینه ساز نزول عذاب ویرانگر بر مظاهر ابادانی و سبب نابودی انها+۵ آیه
- مناطقی اباد، در سرزمین یمن+۳ آیه
- خشم صاحبان باغ، از امدن نیازمندان به بوستان انان، جهت گرفتن حق خویش+۱ آیه
- بیداری صاحبان باغ، از غفلت از یاد خدا، با مشاهده نابودی محصولات خویش و پرداختن به تسبیح و تنزیه خداوند+۶ آیه
- غفلت صاحبان باغ از ذکر و یاد خدا، موجب اتش گرفتن باغ انان+۵ آیه
- تاسّف شدید باغداران یمنی، از محروم ساختن مساکین، از محصولات باغ، پس از ویران شدن باغ با عذاب خداوند+۴ آیه
- بخل و محروم کردن بینوایان و مساکین از اموال خویش، از عوامل زوال نعمت+۴ آیه
- محروم ساختن مساکین از اموال و حقوق خویش، زمینه ساز کیفر الهی در دنیا+۳ آیه
- بخلورزی و نپرداختن سهم مساکین از اموال و حقوق خویش، درپی دارنده سرنوشتی ملامت اور+۲ آیه
- سرزنش شدن باغداران یمنی از سوی برادر خردمند خود، به سبب محروم ساختن مستمندان و مساکین از محصولات باغ+۳ آیه
- ترغیب باغداران یمنی از سوی برادر عاقل خویش، بر رعایت حقوق مساکین و مستمندان و پرهیز از محروم ساختن انان از محصولات باغ+۳ آیه
- حضور هر ساله بینوایان و مساکین در بوستان باغداران یمنی، هنگام برداشت، جهت بهره مند شدن از محصولات ان+۱ آیه
- توهّم صاحبان باغ سوخته، مبنی بر توانمندی خود، در جمع اوری محصولات باغ، به دور از دید نیازمندان+۹ آیه
- اقدام صاحبان باغ سوخته به جمع اوری محصولات باغ خود در صبحگاهان و به دور از دید نیازمندان، در حال قادر پنداشتن خود بر ان+۷ آیه
- تصمیم صاحبان باغ سوخته بر جلوگیری قدرتمندانه از مستمندان، هنگام جمع اوری محصولات باغ خویش+۷ آیه
- سوگند باغداران یمنی، به چیدن تمامی میوه های باغ، برای خود، در صبحگاهان
- سوگند صاحبان باغ یمنی، مبنی بر جدا نکردن سهم مستمندان و نیازمندان، از میوه های چیده شده+۱ آیه
- نابودی کشاورزی صاحبان باغ سوخته، در حال خواب انان+۳ آیه
- نابودی کشتزارها و باغات صاحبان باغ سوخته، بر اثر عذاب و بلای اسمانی+۱ آیه
- ترک انفاق و بهره مند ساختن مسکینان، از عوامل نابودی کشاورزی صاحبان باغ سوخته+۹ آیه
- هشدار الهی مبنی بر نابودی اموال کفرپیشگان+۱ آیه
- گناه، موجب تخریب محیط زیست و مایه نابودی سرزمینهای اباد+۵ آیه
- گناه، موجب دفع شدن و قطع روزی از انسان+۵ آیه
- تسبیح صاحبان باغ سوخته پس از گناه و اعتراف به ظلم خویش+۴ آیه
- اندوه گناهکاران، از گناه خویش+۳ آیه
- صاحبان باغ سوخته، در شمار گناهکاران با قصد و اقدام در محروم کردن تهیدستان+۷ آیه
- توبه و اعتراف صاحبان باغ سوخته به گناه خود+۳ آیه
- گناه بودن بخل، و امساک از انفاق مال به مستمندان+۵ آیه
- ظلم و تجاوز به دیگران، گناه و ناروا+۳ آیه
- ثروت و مکنت، وسیله و عرصهای برای ازمون الهی
- ازمایش انسانها درباره اموال و داراییهایشان، از سنّتهای الهی
- باغداران یمنی، گروهی مال دوست و خسیس+۳ آیه
- بخل و محروم کردن بینوایان از اموال خویش، از عوامل زوال نعمت و محرومیت صاحبان ثروت+۶ آیه
- تهدید شدن کافران صدر اسلام به نابودی اموال و داراییهایشان+۳ آیه
- مُبتلی/ اسما و صفات+۲ آیه
- مشورت اصحاب باغ سوخته، در کیفیّت چیدن میوهها و محروم ساختن مستمندان+۵ آیه
- بیاعتقادی و بیتوجّهی صاحبان باغ سوخته، به خواست و مشیّت خدا+۱ آیه
- بخل ورزی ادمی در معاشرتهای خود با دیگران، امری ناپسند+۲ آیه
- گرفتاری مکّیان صدر اسلام، مانند سرنوشت شوم باغداران یمنی
- گرفتاری مردم مکه به قحطی و خشکسالی از سوی خداوند+۲ آیه
- نکوهش اصحاب باغ سوخته به سبب بیاعتنایی به مستمندان و نپرداختن حقوق انان+۲ آیه
- سرزنش صاحبان باغ سوخته از سوی یکدیگر، در پی بخلورزی و نپرداختن حقوق بینوایان+۴ آیه
- نکوهش صاحبان باغ سوخته از سوی عاقلترین انان، به سبب ترک تسبیح و ذکر خدا+۳ آیه
- بخلورزی صاحبان باغ، در انفاق میوه به مستمندان، موجب قرار گرفتن انان در زمره ستمگران+۲ آیه
- تلاش صاحبان باغ سوخته در مخفی نگهداشتن کار برداشت میوهها از دید دیگران+۲ آیه
- ترغیب باغداران باغ سوخته از سوی یکدیگر به چیدن میوهها در صبحدم+۲ آیه
- سوگند باغداران باغ سوخته به چیدن تمامی میوههای باغ برای خود
- سوگند باغداران، مبنی بر جدا نکردن سهم مستمندان و نیازمندان از میوههای چیده شده+۱ آیه
- تصمیم باغداران به محروم ساختن بینوایان از میوههای چیده شده باغ خویش+۲ آیه
- به راه افتادن صاحبان باغ سوخته با عزمی جدّی برای چیدن تمامی میوهها در سپیده صبح+۲ آیه
- اطمینان همراه با غرور باغداران به موفقیّت خویش، در چیدن تمامی محصولات باغ برای خود+۱ آیه
- سوگند باغداران، برای چیدن تمامی میوههای باغ برای خود، در صبحگاهان
- نابود شدن تمامی محصولات باغ سوخته، بر اثر نزول بلا+۲ آیه
- ترک احسان، عاملی برای ندامت+۱ آیه
- ترک انفاق به فقیران، از عوامل ندامت نسبت به تارکان ان+۳ آیه
- طغیانگری از حدود الهی بر اثر نپرداختن سهم مساکین از عوامل ندامت+۳ آیه
- پشیمانی صاحبان باغ سوخته به خاطر بخل و ترک انفاق به فقیران+۱ آیه
- نعمتهای داده شده به انسان، وسیله ازمون او از جانب خداوند+۱ آیه