تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) فَانْطَلَقُوا وَ هُمْ يَتَخافَتُونَ «23» أَنْ لا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْکُمْ مِسْکِينٌ «24» وَ غَدَوْا عَلى‌ حَرْدٍ قادِرِينَ «25» فَلَمَّا رَأَوْها قالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ «26» بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ «27» قالَ أَوْسَطُهُمْ أَ لَمْ أَقُلْ لَکُمْ لَوْ لا تُسَبِّحُونَ «28» قالُوا سُبْحانَ رَبِّنا إِنَّا کُنَّا ظالِمِينَ «29» فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى‌ بَعْضٍ يَتَلاوَمُونَ «30» قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا کُنَّا طاغِينَ «31» عَسى‌ رَبُّنا أَنْ يُبْدِلَنا خَيْراً مِنْها إِنَّا إِلى‌ رَبِّنا راغِبُونَ «32» کَذلِکَ الْعَذابُ وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَکْبَرُ لَوْ کانُوا يَعْلَمُونَ «33» پس به راه افتادند، در حالى که آهسته با يکديگر مى‌گفتند. که مبادا امروز مسکينى بر شما وارد شود. در آن صبحگاهان قصد باغ کردند در حالى که خود را قادر (بر جمع محصول) مى‌پنداشتند. پس چون آن را (سوخته) ديدند، گفتند: ما راه را گم کرده‌ايم، (اين باغ ما نيست). عاقل‌ترين آنها گفت: آيابه شما نگفتم چرا خدا را منزّه نمى‌دانيد (و با تصميم بر بخل خيال کرديد خدا عاجز و شما همه کاره‌ايد). گفتند: پروردگار ما منزّه است، قطعاً ما ستمکاريم. پس به يکديگر روى آورده در حالى که به ملامت هم مى‌پرداختند. گفتند واى بر ماکه سرکش بوديم. اميد است پروردگار ما بهتر از آن رابراى ما جايگزين کند، همانا ما به پروردگارمان رغبت و اميد داريم. اينگونه است عذاب و اگر بدانند عذاب آخرت بزرگتر است. جلد 10 - صفحه 182