اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ فَرَأَيت‌َ الَّذِي تَوَلّي (33) وَ أَعطي قَلِيلاً وَ أَکدي (34) أَ عِندَه‌ُ عِلم‌ُ الغَيب‌ِ فَهُوَ يَري (35) أَم لَم يُنَبَّأ بِما فِي صُحُف‌ِ مُوسي (36) وَ إِبراهِيم‌َ الَّذِي وَفّي (37)
آيا رؤيت مي‌کني آن کسي که اعراض از حق‌ّ مي‌کند و عطاي او بسيار کم است و بخل و امساک مي‌کند از بذل مال آيا نزد او علم غيب است پس او مي‌بيند.
أَ فَرَأَيت‌َ الَّذِي تَوَلّي اعراض از حق که به اوامر مي‌فرمايي که زکاة مالش را رد کند و حقوق واجبه خود را اداء نمايد.
وَ أَعطي قَلِيلًا يک چيز مختصري ميدهد از روي کراهت.
وَ أَکدي اکدي قطع عطيّه و امساک از آن و امتناع از بذل است.
أَ عِندَه‌ُ عِلم‌ُ الغَيب‌ِ خبر از قيامت دارد که عذاب بر او متوجّه نمي‌شود و ديگران تحمّل مي‌کنند.
فَهُوَ يَري مي‌بيند و مشاهده مي‌کند. ظاهرا مراد يهود هستند که فوق العاده علاقه به جمع مال دارند و در صرف مال و بذل به فقراء امتناع کلي مي‌کنند نه خود مي‌خورد نه به ديگران ميدهد.