اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَم‌ِ اتَّخَذُوا مِن دُون‌ِ اللّه‌ِ شُفَعاءَ قُل أَ وَ لَو کانُوا لا يَملِکُون‌َ شَيئاً وَ لا يَعقِلُون‌َ (43) قُل لِلّه‌ِ الشَّفاعَةُ جَمِيعاً لَه‌ُ مُلک‌ُ السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌ِ ثُم‌َّ إِلَيه‌ِ تُرجَعُون‌َ (44)
آيا اينکه مشرکين و کفار و ضالين گرفتند از غير خداي متعال شفيع‌هايي بگو آيا و لو اينکه شفعاء شما مالک شيئي نباشند و عقل و شعور نداشته باشند.
بگو مختص
جلد 15 - صفحه 322
بخدا است شفاعت بالتمام جميع آن از براي او است مالکيت آسمانها و زمين پس از آن بسوي او خواهيد برگشت.
مسئله مهمه: مخالفين بواسطه ظهور اينکه آيات منکر اصل شفاعت شدند با اينکه مسئله شفاعت از ضروريات مذهب شيعه است و منکر آن از ايمان خارج است و توضيح اينکه کلام اينست که چه بسيار از ظواهر است که قرائن ظهور آنها را ميبرد و چه بسيار عموماتيست که مخصصات عموم آنها را ميگيرد و چه بسيار از مطلقات است که مقيدات آنها را از اطلاق مياندازند و چه بسيار از آيات است که مفسر آيات ديگر ميشود که گفتند «القرآن يفسر بعضه بعضا» و ما بسيار آيات مقيده براي مطلقات و مخصصه براي عمومات و قرائن براي ذي القرائن داريم که بايد دست از اطلاق و عموم و ظواهر ذي القرائن برداريم مثل يَومَئِذٍ لا تَنفَع‌ُ الشَّفاعَةُ إِلّا مَن أَذِن‌َ لَه‌ُ الرَّحمن‌ُ وَ رَضِي‌َ لَه‌ُ قَولًا طه آيه 108 و مثل لا يَشفَعُون‌َ إِلّا لِمَن‌ِ ارتَضي انبياء آيه 28 و اخبار وارده از پيغمبر (ص) و ائمه اطهار که فرمود
«ادخرت شفاعتي لاهل الکبائر من امتي»
و در بسياري از زيارات
«شفعاء يوم القيمة»
«و شفاعتهم مقبولة»
و غير اينها که بسيار است بلکه بالاتر از اينکه مي‌گوييم اينکه آياتي که نفي شفاعت ميکند تنافي با آياتي که اثبات ميفرمايد ندارد زيرا اينکه آيات نفي شفاعت براي مشرکين و کفار و اهل ضلالت ميکند و آيات اثبات براي مؤمنين است که دين آنها مرضي الهيست بلکه ما مي‌گوييم تا خداوند اجازه شفاعت ندهد شفعاء شفاعت نميکنند بلکه از همين آيات نافيه بنظر شما ممکن است اثبات شفاعت نمود زيرا قوله تعالي:
أَم‌ِ اتَّخَذُوا مِن دُون‌ِ اللّه‌ِ شُفَعاءَ مراد کفار و مشرکين هستند که گفتند هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِندَ اللّه‌ِ يونس آيه 19 بقرينه صدر آيه که ميفرمايد:
وَ يَعبُدُون‌َ مِن دُون‌ِ اللّه‌ِ ما لا يَضُرُّهُم وَ لا يَنفَعُهُم و ما مي‌گوييم شفاعت مختص باهل ايمان است.
قُل أَ وَ لَو کانُوا لا يَملِکُون‌َ شَيئاً وَ لا يَعقِلُون‌َ و شفعاء ما ولايت کليه دارند
جلد 15 - صفحه 323
بر اهل آسمانها و زمينها و آسمانها و زمين و ساير مخلوقات لاجل آنها خلق شده در حديث قدسي است
«خلقت الاشياء لاجلک»
و عقل کل هستند.
قُل لِلّه‌ِ الشَّفاعَةُ جَمِيعاً معني اينکه نيست که خدا شفاعت ميکند زيرا شفيع غير از خدا است که نزد خدا شفاعت کند بلکه معني للّه يعني اذن و اجازه شفاعت مختص بخدا است زيرا او لَه‌ُ مُلک‌ُ السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌ِ است کليه امور بيد قدرت او است و احدي بدون اذن و اجازه او حق هيچ گونه تصرفي ندارد و خدا بپيغمبرش ميفرمايد:
وَ لَسَوف‌َ يُعطِيک‌َ رَبُّک‌َ فَتَرضي الضحي آيه 5 و پيغمبر فرمود تا مادامي که يک نفر از امت من گرفتار عذاب باشد من راضي نميشوم.
ثُم‌َّ إِلَيه‌ِ تُرجَعُون‌َ يوم القيمة و البعث و الحساب.