تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَخْبَتُوا إِلى‌ رَبِّهِمْ أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ «23» مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ کَالْأَعْمى‌ وَ الْأَصَمِّ وَ الْبَصِيرِ وَ السَّمِيعِ هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلاً أَ فَلا تَذَکَّرُونَ «24» ترجمه‌ همانا آنانکه گرويدند و بجا آوردند کارهاى شايسته را و آرميدند بسوى پروردگارشان آنگروه اهل بهشتند ايشان در آن جاويدانند مثل آن دو گروه مانند کور و کر و بينا و شنوا است آيا يکسانند آن دو در مثل آيا پس پند نميگيريد. تفسير مراد از اخبات آرامش بذکر حقّ و خضوع و خشوع در پيشگاه احديّت است و نتيجه اين حال براى بنده بعد از ايمان و عمل صالح دخول در بهشت جاويد است و مراد از فريقين کفّار موصوف در آيات سابقه و اهل ايمان موصوف به دو صفت مذکور است و کور و کر بودن آنها بيان شد و بينا و شنوا بودن اينها محتاج به بيان نيست چون کسيکه امير المؤمنين عليه السّلام را به نورانيّت مشاهده نمايد و معترف به امامت و ولايت او و ائمّه اطهار از اولاد او شود و بدستورات ايشان عمل نمايد و مطمئن بياد حق باشد بينا و شنوا است و نبايد مقايسه شود با کسيکه منکر مقام ايشان باشد که واضح است در دنيا و آخرت کور و کر است چون از منافع چشم و گوش که ديدن و شنيدن حق و حقيقت است محروم است ..