سوره قصص(القصص)، آیه ۲ · جزء ۲۰ · صفحه ۳۸۵
معنی کلمات و عبارات
«تِلْکَ»: این آیات قرآنی. «الْمُبِینِ»: آشکار. آشکار کننده (نگا: مائده / ، یوسف / حجر / . یعنی قرآن مجید با محتوای روشنش، حق را از باطل و راه را از بیراهه نمودار میسازد و روشنگر راه سعادت انسانها میباشد.
نزول
سال ۱۱ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۱ رویداد)
نکات آیه
۱ - آیات قرآن، برخوردار از عظمت و مرتبتى والا در پیشگاه خداوند «تلک ءایت الکتب المبین»
به کارگیرى «تلک» (وضع شده براى بعید) براى اشاره به آیاتى که پیش رو داریم، بیانگر مطلب یاد شده است.
۲ - سوره هاى قرآن، داراى ساختارى بندبند به نام «آیه» «تلک ءایت الکتب»
۳ - قرآن، کتابى روشن و قابل فهم براى همگان «الکتب المبین»
«مبین» به معناى «روشن» و نیز «روشنگر» است برداشت یاد شده براساس معناى اول است. گفتنى است که در آیه بالا بیان نشده است که این کتاب براى چه کسانى روشن است و این نشان مى دهد که فهم قرآن، اختصاص به دسته اى خاص ندارد; بلکه همگان مى توانند آن را بفهمند و از آن بهره گیرند.
۴ - قرآن، کتابى روشنگر «الکتب المبین»
۵ - تدوین قرآن، پس از نزول هر آیه یا هر سوره آن «الکتب المبین»
اطلاق «کتاب» (نوشته) مى تواند از آن جهت باشد که پس از نزول آیات قرآن، مکتوب مى شده و یا توصیه اى است بر این که باید مکتوب شود.