→

سوره انسان

سورة الانسان

مدینه · ۳۱ آیه· ترتیب نزول ۹۸· نام‌های دیگر: دهر، هل اتی

معرفی سوره انسان (تفسیر نمونه)
اين سوره در مدينه نازل شده و ۳۱ آيه دارد محتواى سوره «انسان » اين سوره در عين کوتاهى محتواى عميق و متنوع و جامعى دارد و از يک نظر مى توان آن را به پنج بخش تقسيم کرد: در بخش اول از آفرينش انسان و خلقت او از نطفه امشاج (مختلط) و سپس هدايت و آزادى اراده او سخن مى گويد. در بخش دوم سخن از پاداش ابرار و نيکان است که شاءن نزول خاصى در مورد اهل بيت (عليهم السلام ) دارد که به آن اشاره خواهد شد. در بخش سوم دلائل استحقاق اين پاداشها را در جمله هائى کوتاه و مؤ ثر بازگو مى کند. در بخش چهارم به اهميت قرآن ، و طريق اجراى احکام آن ، و راه پرفراز و نشيب خودسازى اشاره شده . و در بخش پنجم سخن از حاکميت مشيت الهى (در عين مختار بودن انسان ) به ميان آمده است . براى اين سوره نامهاى متعددى است که مشهورترين آنها سوره «انسان » و سوره «دهر» و سوره «هل اتى » است که هر کدام از آنها از يکى از کلمات اوائل سوره گرفته شده است ، هر چند در رواياتى که بعدا در فضيلت سوره مى خوانيم تنها از «هل اتى » ياد شده است . آيا اين سوره در مدينه نازل شده است ؟ در اينکه سوره «هل اتى » مدنى يا مکى است ؟ در ميان مفسران گفتگو است ، ولى اجماع علما و مفسران شيعه بر اين است که همه يا حداقل قسمتى از آيات آغاز سوره که مقام ابرار و اعمال صالح آنها را بيان مى کند در مدينه نازل شده ، که شاءن نزول آن يعنى داستان نذر على (عليه السلام ) و فاطمه زهرا و امام حسن و امام حسين (عليه السلام ) و فضه مشروحا خواهد آمد. و همچنين مشهور در ميان علماى اهل سنت نيز نزول آن در مدينه است ، همانگونه که قرطبى مفسر مشهور اهل تسنن در تفسيرش ‍ مى گويد: و قال الجمهور مدنية : «مشهور علما معتقدند که در مدينه نازل شده است ». از کسانى که تمام اين سوره يا قسمتى از آيات آن را که در بالا اشاره شد مدنى مى دانند علماء زير را مى توان نام برد: ۱ - حاکم ابوالقاسم حسکانى از ابن عباس تعداد آياتى را که در مکه و در مدينه نازل شده به ترتيب مشروحا نقل کرده است ، و اين سوره را جزء سوره هاى مدنى شمرده که بعد از سوره «رحمن »، و قبل از سوره «طلاق » نازل گرديده . صاحب کتاب «ايضاح » استاد احمد زاهد نيز همين معنى را از ابن عباس آورده است . ۲ - در «تاريخ القرآن » ابو عبدالله زنجانى از کتاب «نظم الدرر و تناسق الايات و السور» از جمعى از بزرگان اهل سنت نقل کرده که سوره انسان را در رديف سوره هاى مدنى آورده اند. ۳ - و نيز در همان کتاب از «فهرست ابن نديم » از ابن عباس نقل شده که سوره هل اتى را يازدهمين سوره مدنى مى شمارد. ۴ - در «اتقان » سيوطى از بيهقى در «دلائل النبوة » از عکرمه نقل شده که سوره هل اتى در مدينه نازل شده است . ۵ - در «در المنثور» نيز همين معنى از ابن عباس به طرق مختلف نقل شده . ۶ - «زمخشرى » در «تفسير کشاف » شاءن نزول معروف آيات آغاز اين سوره را در مورد نذر على (عليه السلام ) و همسر و فرزندانش ‍ نقل کرده است . ۷ - گذشته از موارد بالا جمع کثير ديگرى از بزرگان اهل سنت نزول آيات آغاز اين سوره را (ان الابرار ...) درباره على (عليه السلام ) و فاطمه زهرا و حسن و حسين (عليهماالسلام ) نقل کرده اند که شهادتى است بر مدنى بودن آن (زيرا مى دانيم تولد امام حسن و امام حسين (عليهماالسلام ) در مدينه بوده است ) مانند واحدى در «اسباب النزول » بغوى در «معالم التنزيل » سبط بن جوزى در «تذکره » گنجى شافعى در «کفاية الطالب » و جمعى ديگر. اين مساءله به قدرى معروف و مشهور است که «محمد بن ادريس ‍ شافعى » يکى از ائمه چهار گانه اهل سنت ، در شعر معروفش ‍ مى گويد: الى م الى م و حتى متى ؟ اعاتب فى حب هذا الفتى ! و هل زوجت فاطم غيره ؟ و فى غيره هل اتى هل اتى ؟! تا کى تا کى و تا چه زمانى ؟ مرا در محبت اين جوانمرد سرزنش مى کنيد! مگر فاطمه به غير او تزويج شد؟ و مگر هل اتى درباره غير او نازل شده است ؟! مدارک فراوان ديگرى در اين زمينه وجود دارد که به قسمتى از آنها به هنگام بيان شاءن نزول آيات ان الابرار يشربون ... اشاره خواهيم کرد. اما با اين همه بعضى از متعصبان اصرار دارند که آن را مکى بدانند، و تمام روايات مربوط به نزول آن در مدينه ، و همچنين نزول اين سوره درباره على (عليه السلام ) و فاطمه زهرا و حسنين انکار کنند! راستى عجيب است ، هر جا آيه و روايتى منتهى به فضائل على و اهل بيت (عليهم السلام ) مى شود گروهى داد و فرياد بلند مى کنند و حساسيت فوق العاده اى نشان مى دهند گوئى اسلام به خطر افتاده ! با اينکه ادعا مى کنند على (عليه السلام ) را از خلفاى راشدين ، و از پيشوايان بزرگ اسلام مى دانند و نسبت به اهل بيت (عليهم السلام ) اظهار علاقه مى کنند، به اعتقاد ما اين عصبيت نتيجه حاکميت روح اموى بر افکار اين گروه است و زائيده تبليغات آن دوران شوم ، خدا همه ما را از اينگونه اشتباهات حفظ کند. فضيلت تلاوت سوره انسان در حديثى از پيغمبر اکرم (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) آمده است : من قرأ سورة «هل اتى » کان جزاؤ ه على الله جنة و حريرا: «کسى که سوره هل اتى را بخواند پاداش او بر خداوند بهشت و لباسهاى بهشتى است ». و در حديثى از امام باقر (عليه السلام ) آمده که ((يکى از پاداشهاى کسى که سوره هل اتى را در هر صبح پنجشنبه بخواند اين است که در قيامت با پيغمبر اکرم (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) خواهد بود)).

تفسیر نمونه، جلد ۲۵، صفحه ۳۲۷

تفسیر سوره انسان
تفسیر المیزان، برگزیده تفسیر نمونه، تفسیر نور، نکته‌های تفسیر نور، پیام‌های تفسیر نور، تفسیر اثنی عشری، تفسیر روان جاوید، تفسیر اطیب البیان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

۱

هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئاً مَذْكُوراً

آیا زمانی طولانی بر انسان گذشت که چیز قابل ذکری نبود؟!

۲

إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعاً بَصِيراً

ما انسان را از نطفه مختلطی آفریدیم، و او را می‌آزماییم؛ (بدین جهت) او را شنوا و بینا قرار دادیم!

۳

إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً

ما راه را به او نشان دادیم، خواه شاکر باشد (و پذیرا گردد) یا ناسپاس!

۴

إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلاَسِلَ وَ أَغْلاَلاً وَ سَعِيراً

ما برای کافران، زنجیرها و غلها و شعله‌های سوزان آتش آماده کرده‌ایم!

۵

إِنَ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُوراً

به یقین ابرار (و نیکان) از جامی می‌نوشند که با عطر خوشی آمیخته است،

۶

عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيراً

از چشمه‌ای که بندگان خاص خدا از آن می‌نوشند، و از هر جا بخواهند آن را جاری می‌سازند!

۷

يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَ يَخَافُونَ يَوْماً كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً

آنها به نذر خود وفا می‌کنند، و از روزی که شرّ و عذابش گسترده است می‌ترسند،

۸ آیه اطعام

وَ يُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً

و غذای (خود) را با اینکه به آن علاقه (و نیاز) دارند، به «مسکین» و «یتیم» و «اسیر» می‌دهند!

۹

إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لاَ نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَ لاَ شُكُوراً

(و می‌گویند:) ما شما را بخاطر خدا اطعام می‌کنیم، و هیچ پاداش و سپاسی از شما نمی‌خواهیم!

۱۰

إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً

ما از پروردگارمان خائفیم در آن روزی که عبوس و سخت است!

۱۱

فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذٰلِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً

(بخاطر این عقیده و عمل) خداوند آنان را از شرّ آن روز نگه می‌دارد و آنها را می‌پذیرد در حالی که غرق شادی و سرورند!

۱۲

وَ جَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَرِيراً

و در برابر صبرشان، بهشت و لباسهای حریر بهشتی را به آنها پاداش می‌دهد!

۱۳

مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ لاَ يَرَوْنَ فِيهَا شَمْساً وَ لاَ زَمْهَرِيراً

این در حالی است که در بهشت بر تختهای زیبا تکیه کرده‌اند، نه آفتاب را در آنجا می‌بینند و نه سرما را!

۱۴

وَ دَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلاَلُهَا وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلاً

و در حالی است که سایه‌های درختان بهشتی بر آنها فرو افتاده و چیدن میوه‌هایش بسیار آسان است!

۱۵

وَ يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا

و در گرداگرد آنها ظرفهایی سیمین و قدحهایی بلورین می‌گردانند (پر از بهترین غذاها و نوشیدنی‌ها)،

۱۶

قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيراً

ظرفهای بلورینی از نقره، که آنها را به اندازه مناسب آماده کرده‌اند!

۱۷

وَ يُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْساً كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلاً

و در آنجا از جامهایی سیراب می‌شوند که لبریز از شراب طهوری آمیخته با زنجبیل است،

۱۸

عَيْناً فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلاً

از چشمه‌ای در بهشت که نامش سلسبیل است!

۱۹

وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً

و بر گردشان (برای پذیرایی) نوجوانانی جاودانی می‌گردند که هرگاه آنها را ببینی گمان می‌کنی مروارید پراکنده‌اند!

۲۰

وَ إِذَا رَأَيْتَ ثَمَ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً

و هنگامی که آنجا را ببینی نعمتها و ملک عظیمی را می‌بینی!

۲۱

عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَ سَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَاباً طَهُوراً

بر اندام آنها [= بهشتیان‌] لباسهایی است از حریر نازک سبزرنگ، و از دیبای ضخیم، و با دستبندهایی از نقره آراسته‌اند، و پروردگارشان شراب طهور به آنان می‌نوشاند!

۲۲

إِنَ هٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَ كَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً

این پاداش شماست، و سعی و تلاش شما مورد قدردانی است!

۲۳

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلاً

مسلّماً ما قرآن را بر تو نازل کردیم!

۲۴

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَ لاَ تُطِعْ مِنْهُمْ آثِماً أَوْ كَفُوراً

پس در (تبلیغ و اجرای) حکم پروردگارت شکیبا (و با استقامت) باش، و از هیچ گنهکار یا کافری از آنان اطاعت مکن!

۲۵

وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَ أَصِيلاً

و نام پروردگارت را هر صبح و شام به یاد آور!

۲۶

وَ مِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَ سَبِّحْهُ لَيْلاً طَوِيلاً

و در شبانگاه برای او سجده کن، و مقداری طولانی از شب، او را تسبیح گوی!

۲۷

إِنَ هٰؤُلاَءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَ يَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْماً ثَقِيلاً

آنها زندگی زودگذر دنیا را دوست دارند، در حالی که روز سختی را پشت سر خود رها می‌کنند!

۲۸

نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَ شَدَدْنَا أَسْرَهُمْ وَ إِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلاً

ما آنها را آفریدیم و پیوندهای وجودشان را محکم کردیم، و هر زمان بخواهیم جای آنان را به گروه دیگری می‌دهیم!

۲۹

إِنَ هٰذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلاً

این یک تذکر و یادآوری است، و هر کس بخواهد (با استفاده از آن) راهی به سوی پروردگارش برمی‌گزیند!

۳۰

وَ مَا تَشَاءُونَ إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ إِنَ اللَّهَ كَانَ عَلِيماً حَكِيماً

و شما هیچ چیز را نمی‌خواهید مگر اینکه خدا بخواهد، خداوند دانا و حکیم بوده و هست!

۳۱

يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ وَ الظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَاباً أَلِيماً

و هر کس را بخواهد (و شایسته بداند) در رحمت (وسیع) خود وارد می‌کند، و برای ظالمان عذاب دردناکی آماده ساخته است!