سوره ص، آیه ۲ · جزء ۲۳ · صفحه ۴۵۳
بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ
آپ(ص) کی (نبوت برحق ہے) بلکہ وہ لوگ جنہوں نے کفر اختیار کیا ہے وہ تکبر اور مخالفت میں مبتلا ہیں۔
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۵ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
شأن نزول: شأن نزول آیات ۱ تا ۸
محمد بن یعقوب کلینى بعد از چهار واسطه از جابر و او از امام باقر علیهالسلام نقل نماید که فرمود: ابوجهل با افرادى از قریش نزد ابوطالب آمدند و گفتند: برادرزاده ات ما و خدایان ما را آزار میرساند. به او بگو که از خدایان ما دست بردارد ما نیز از خداى او دست برمیداریم. ابوطالب کس نزد پیامبر فرستاد و او را نزد خود طلبید. پیامبر نزد ابوطالب آمد، دید در نزد او مشرکین گرد آمده اند پس از ورود فرمود: السلام على من اتبع الهدى یعنى سلام و درود بر کسانى که از هدایت حق پیروى کنند سپس نزد ابوطالب نشست. ابوطالب گفتار ابوجهل را به وى گفت، پیامبر فرمود: من کارى به آنها ندارم جز این که آنان را به کلمه اى که سیادت آنان در ذکر و گفتار آنست دعوت میکنم. ابوجهل گفت: آن کلمه کدام است، فرمود: بگویند لا اله الّا اللّه. ابوجهل با قریش پس از شنیدن آن انگشتان خود را در گوشهاى خویش فروبردند و گفتند: ما تا به حال چنین کلمه اى نشنیده ایم سپس این آیات نازل شد. ابن عباس گوید: ابوطالب مریض بود، قریش نزد او آمدند در حالتى که پیامبر در نزد وى بود قریش از دست محمد نزد ابوطالب زبان به شکایت گشودند. ابوطالب به پیامبر گفت: اى برادرزاده از اینان چه میخواهى؟ پیامبر گفت: اى عمّ، از آنها میخواهم که فقط یک کلمه واحدة را که به آنها سیادت مى بخشد و سبب جزیه گرفتن از عجم میشود بر زبان جارى کنند. گفت: آن یک کلمه چیست؟ گفت: بگویند لا اله الّا اللّه. قریش گفتند: عجیب است که ما تمام خدایان ما را به یک خدا تبدیل نمائیم سپس این آیات نازل گردید.
البرهان فی تفسیر القرآن. مسند احمد و صحیح نسائى و صحیح ترمذى و حاکم صاحب المستدرک.
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
تفسیر (۷)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۲)
- اتّحاد کافران و اقوام پیشین در برابر پیامبران خود+۵ آیه
- بیاثر بودن استغاثه کافران، هنگام فرارسیدن عذاب استیصال+۱ آیه
- استغاثه و کمکخواهی کافران، هنگام فرارسیدن عذاب الهی+۱ آیه
- تکبّر و خودبرتربینی کافران، مانع پذیرش حقایق قران+۱ آیه
- برخورداری کافران، از روحیّه تکبّر+۱ آیه
- دشمنی کافران با قران+۲ آیه
- تهدید دشمنان قران، به هلاکت و نابودی+۲ آیه
- دعوت پیامبر(صلی الله علیه واله) به توحید و نفی شرک، مورد سؤال انکاری کافران+۲ آیه
- دعوت پیامبر(صلی الله علیه واله) به توحید و نفی شرک، مورد سؤال انکاری کافران+۲ آیه
- فریاد کمک خواهی کافران و استغاثه انان بی تاثیر، به هنگام فرا رسیدن عذاب استیصال+۱ آیه
- فریاد کمک خواهی کافران و نیافتن راه نجات، هنگام عذاب استیصال+۱ آیه
- دشمنی کافران با قران+۲ آیه
- سوگند خداوند به قران، برای تاکید بر سرکشی و دشمنی کافران+۱ آیه
- عذاب شدن کافران در زمان مقرّر، بر پایه قضای الهی+۱ آیه
- هلاکت اقوام کفرپیشه، از موارد قضای الهی+۲ آیه
- اتّحاد کافران و اقوام پیشین، در برابر پیامبران خود+۵ آیه
- تفکّر ارتجاعی کافران عصر بعثت، مایه رویگردانی از قران و دعوت پیامبر(صلی الله علیه واله)+۳ آیه
- برخورداری کافران، از روحیّه تکبّر+۱ آیه
- تکبّر و خود برتربینی کافران مانع پذیرش حقایق قران از سوی انان+۱ آیه
- دشمنی کافران با قران+۲ آیه
- تکبّر کافران در معاشرت با دیگران+۳ آیه
- تعجب کافران، از نزول وحی بر انسان+۱ آیه