آیه ۱۱۹ سوره طه

سوره طه، آیه ۱۱۹ · جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

وَ أَنَّكَ لاَ تَظْمَأُ فِيهَا وَ لاَ تَضْحَى

و در آن تشنه نمی‌شوی، و حرارت آفتاب آزارت نمی‌دهد!»

معنی کلمات و عبارات
«لا تَضْحَیا»: حرارت آفتاب سوزان به تو نمی‌خورد و گرمازده نمی‌گردی. مراد این است که کار کردن و رنج‌کشیدن در میان نیست.
نزول
نکات آیه
۱ - آدم(ع) در بهشت خویش، از تشنگى و تحمل تابش آفتاب در امان و مصون بود. «و إنّک لاتظمؤا فیها و لاتضحى » «لاتضحى»; یعنى، روبه روى خورشید قرار نمى گیرى و حرارت آن به تو نمى رسد (لسان العرب). این وصف با توجه به معناى لغوى «جنّة» - که بستان پوشیده از درخت است - به وجود سایه فراوان در سراى آدم(ع) اشاره دارد. ۲ - آب و مسکن، از جمله نیازهاى اساسى انسان از آغاز خلقت «و إنّک لاتظمؤا فیها و لاتضحى » ۳ - دشوارى تأمین نیازهاى اولیه انسان ( غذا، پوشاک ، آب و مسکن )در بیرون بهشت، از هشدارهاى خداوند به آدم(ع) «فتشقى . إنّ لک ألاّتجوع فیها و لاتعرى . و إنّک ... لاتضحى » «أنّک» عطف بر «ألاّتجوع» است و جمله «إنّ لک...» تفسیر براى «فتشقى» مى باشد. نفى گرسنگى، برهنگى، آفتاب زدگى و تشنگى، به منظور اشاره به سختى هایى است که آدم(ع) در صورت اخراج از بهشت به آن گرفتار مى شد.
تفسیر (۱۰)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۰)
  • بهشت ادم(علیه السلام) واجد شرایط و امکانات لازم برای اسایش+۴ آیه
  • اخراج ادم(علیه السلام) از بهشت، درپیدارنده رنج و سختی برای او+۲ آیه
  • بهشت ادم(علیه السلام) عاری از تشنگی
  • بهشت ادم(علیه السلام) عاری از گرما
  • ابلیس همراه حوّا(علیها السلام) در بهشت+۱۲ آیه
  • درامانبودن ادم(علیه السلام) از تشنگی، در بهشت خویش
  • اسایش حوّا(علیها السلام)، با بهره مندی از انواع نعمتها در بهشت با ادم(علیه السلام)+۳ آیه
  • اخراج حوّا(علیها السلام) از بهشت، درپی دارنده رنج و سختی برای او+۲ آیه
  • برخورداری حوّا(علیها السلام) از انواع نعمتها در بهشت+۳ آیه
  • بهشت ادم(علیه السلام) عاری از گرما+۱ آیه
واژه‌ها