سوره طه، آیه ۱۲ · جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲
إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى
من پروردگار توام! کفشهایت را بیرون آر، که تو در سرزمین مقدّس «طوی» هستی!
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۴ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
تفسیر (۱۱)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۴۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹–۴۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹–۴۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹–۷۹ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۱۲ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۱۲ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۱۲ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۱۲ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۱۲ - تفسیر روان جاوید
آیات ۹–۱۶ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۱۲
روایات و احادیث
۱۱ - «عن أبى عبداللّه(ع) قال: قال اللّه عزّوجلّ لموسى(ع) «فاخلع نعلیک» لأنّها کانت من جلد حمار میّت; از امام صادق(ع) روایت شده: خداى عزّوجلّ به موسى فرمود: «فاخلع نعلیک»، زیرا کفش هاى او از پوست میته الاغ بود». [منبع: علل الشرایع، ص ۶۶، ب ۵۵، ح ۱; بحارالأنوار، ج ۱۳، ص ۶۴، ح ۱.] ۱۲ - «عن الصادق جعفربن محمد(ع) إنّه قال: فى قول اللّه عزّوجلّ لموسى(ع) «فاخلع نعلیک» قال: یعنى إرفع خوفیک، یعنى خوفه من ضیاع أهله و قد خلفها تمخض، و خوفه من فرعون; از امام صادق(ع) در باره سخن خدا که به موسى فرمود: «فاخلع نعلیک» روایت شده که فرمود: یعنى دو ترس خود را کنار بگذار; یعنى ترس او از تلف شدن همسر خویش که وى را در حال زایمان برجاى گذاشته بود و ترس او از فرعون». [منبع: علل الشرایع، ص ۶۶، ب ۵۵، ح ۲; بحارالأنوار، ج ۱۳، ص ۶۴، ح ۲.]
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۴)
- سرزمین طوی (در دامنه کوه طور)، دارای قداست و احترام خاصّ+۲ آیه
- جلب نظر موسی(علیه السلام) به وسیله اتش، در بیابانهای میان مدین و مصر+۵ آیه
- نظارت دقیق بر تربیت موسی(علیه السلام)، از ناحیه خداوند+۸ آیه
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۵ آیه
- موسی(علیه السلام) از مقرّبان در پیشگاه خداوند+۲ آیه
- مبعوث شدن موسی(علیه السلام) به رسالت، در حال چوپانی+۵ آیه
- عصای موسی(علیه السلام)، وسیله کمکی برای چوپانی وی+۵ آیه
- لزوم حفظ حرمت مکانهای مقدّس
- ربوبیّت خدا، مقتضی احترام انسانها به او
- درّه طُوی، سرزمین پاک، مقدّس و شایسته احترام+۴ آیه
- درّه طوی، محلّ سخن گفتن خدا با موسی(علیه السلام)+۳ آیه
- فرمان خدا به موسی(علیه السلام)، برای در اوردن کفش خویش در درّه طوی+۱ آیه
- ممنوعیّت ورود به درّه طوی با کفش
- درّه طوی، محلّ نزول اوّلین وحی بر موسی(علیه السلام)+۴ آیه
- درّه طوی، محلّ برگزیده شدن حضرت موسی(علیه السلام)به رسالت+۲ آیه
- سفر موسی(علیه السلام) از مدین به مصر، مقارن بعثت و پیامبر شدن وی+۶ آیه
- شب هنگام، نقطه اغازین رسالت و نبوّت موسی(علیه السلام)+۸ آیه
- دعای موسی(علیه السلام) در وادی مقدّس برای شرح صدر خویش و اجابت ان از سوی خدا+۲ آیه
- وادی مقدّس «طُوی»، محلّ دعای موسی(علیه السلام)برای شرح صدر+۱ آیه
- فرمان خدا به موسی(علیه السلام)، مبنی بر انداختن عصای خویش بر زمین، در کوه طور+۷ آیه
- بازگو کردن قصّه موسی(علیه السلام) و وادی مقدّس، از سوی خداوند برای پیامبر(صلی الله علیه واله)+۵ آیه
- گم شدن موسی علیه السلام در راه بازگشت به مصر در بیابان+۵ آیه
- جلب نظر موسی علیه السلام به وسیله اتش، در بیابانهای میان مدین و مصر+۴ آیه
- رعایت ادب با کندن کفش در حضور خدا، از موارد وحی به موسی علیه السلام+۱ آیه