سوره طه، آیه ۸۱ · جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۷
كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَ لاَ تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوَى
بخورید از روزیهای پاکیزهای که به شما دادهایم؛ و در آن طغیان نکنید، که غضب من بر شما وارد شود و هر کس غضبم بر او وارد شود، سقوط میکند!
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۷ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۸۰–۹۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۸۰–۹۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۸۰–۱۱۴ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۸۱ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۸۱ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۸۱ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۸۱ - تفسیر روان جاوید
آیات ۷۷–۸۶ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۸۱
روایات و احادیث
۲۰ - «عن بعض أصحابنا قال: کنت فى مجلس أبى جعفر(ع) إذ دخل علیه عمروبن عبید فقال له: جعلت فداک قول اللّه تبارک و تعالى : «و من یحلل علیه غضبى فقد هوى» ما ذلک الغضب؟ فقال أبوجعفر(ع): هو العقاب، یاعمرو انّه من زعم انّ اللّه قد زال من شىء إلى شىء فقد وصفه صفة مخلوق و أنّ اللّه تعالى لایستفزه شىء فیغیّره; راوى گوید: در مجلس امام باقر(ع) بودم که عمروبن عبید وارد شد، پس به آن حضرت گفت: فدایت شوم سخن خداوند - تبارک و تعالى - «و من یحلل علیه غضبى فقد هوى» مراد از این غضب چیست؟ فرمود: آن عقاب است اى عمرو! همانا کسى که گمان کند خداوند از حالى به حالى دیگر مى شود، پس او را به صفت مخلوق توصیف کرده است و خداى تعالى را چیزى تحریک نمى کند تا در او تغییر ایجاد کند». [منبع: کافى، ج ۱، ص ۱۱۰، ح ۵; نورالثقلین، ج ۳، ص ۳۸۶- ، ح ۸۹.]
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۸۱)
- اسراف در استفاده از طیبات، عملی حرام
- بهرهگیری از غذاهای پاکیزه و سازگار با طبع، توصیه خداوند به بنیاسراییل+۴ آیه
- بهرهمندی بنیاسراییل از نعمتهای پاکیزه و مناسب طبع+۲ آیه
- منّ و سلوی، از خوراکیهای بنیاسراییل+۳ آیه
- اسایش و رفاه بنیاسراییل در بیابان، با نزول منّ و سلوی و قرار دادن سایبانی از ابر بر انان+۳ آیه
- گرفتاری بنیاسراییل به غضب الهی، سبب سقوط و هلاکت انان+۱ آیه
- طغیانگری بنیاسراییل در استفاده از نعمتهای الهی (ناسپاسی، اسراف و...) باعث سیطره غضب الهی بر انان+۱ آیه
- دسترسی قوم موسی به غذاهای طیّب، نعمت الهی در حق انان+۵ آیه
- زیادهروی در خوردنیها (پرخوری) و اشامیدنیها، زمینه غضب خداوند
- توصیه خداوند به بنیاسراییل برای بهرهگیری از غذاهای پاکیزه و سازگار با طبع+۴ آیه
- بهرهمندی بنیاسراییل، از نعمتهای پاکیزه و مناسب طبع+۲ آیه
- توبهکنندگان از اسراف در خوردنیها، مشمول امرزش الهی+۱ آیه
- حرمت اسراف، در استفاده از طیّبات
- حرمت هرگونه اسراف
- اباحه و حلیت استفاده از خوردنیها و روزیهای پاکیزه زمین+۹ آیه
- جواز استفاده از روزیهای خدادادی+۸ آیه
- مطلوبیّت بهره مندی از رفاه و امکانات در زندگی+۷ آیه
- حرمت مخالفت و نافرمانی، در برابر خداوند+۱ آیه
- پاکیزگی و سازگاری با طبع، ملاکی در حلّیّت روزیهای خدادادی+۱۰ آیه
- بهره گیری از نعمتها و روزیهای حلال و پاکیزه، توصیه خداوند به بندگان+۵ آیه
- حلّیّتِ طیّبات و روزیهای پاک+۱۱ آیه
- توصیه خداوند به رعایت حدود الهی در خوردن و اجتناب از هرگونه زیاده روی+۲ آیه
- رعایت نکردن حدود الهی در خوردن، عامل خشم و غضب الهی و سقوط انسان
- خوردن طیّبات، مورد توصیه خداوند+۹ آیه
- خوردن از روزیهای پاکیزه، مباح و مورد توصیه خداوند+۶ آیه
- خداوند، منشا پیدایش خوردنیها+۱۰ آیه
- نهی خداوند، از طغیان در خوردن طیّبات
- طغیان در خوردن طیّبات، موجب گرفتاری به غضب الهی و هلاکت
- نهی شدن بنی اسراییل از اسراف و زیاده روی در استفاده از روزی، از سوی خدا+۱ آیه
- اسراف و زیاده روی هنگام استفاده از روزی، باعث گرفتاری به غضب الهی و هلاکت
- خوردن و اشامیدن از رزق الهی، سفارش خداوند به قوم موسی+۴ آیه
- بهره گیری از رزق پاکیزه، توصیه خداوند به بنی اسراییل+۵ آیه
- طغیانگری بنی اسراییل در استفاده از رزق پاک، زمینه ساز فرارسیدن غضب خداوند بر انان
- جواز بهره گیری از رزق الهی، مشروط به پاکیزه بودن ان+۱۰ آیه
- بهره گیری از رزق پاکیزه، توصیه خداوند به بنی اسراییل+۵ آیه
- خداوند، پدیداورنده روزی پاک برای انسان+۸ آیه
- لزوم حفظ اعتدال و میانه روی، در استفاده از رزق پاک الهی و پرهیز از تجاوز و اسراف
- طغیانگری در استفاده از رزق پاک، زمینه ساز فرا رسیدن غضب خداوند
- خداوند، فراهم اورنده رزق و روزی انسانها+۱۱ آیه
- نزول رزق الهی (مَنّ و سلوی) بر بنی اسراییل+۳ آیه
- ترغیب خداوند به استفاده از رفاه و نعمتها+۷ آیه
- دوری از طغیان در مصرف نعمتها و امکانات رفاهی، زمینه ساز تداوم رفاه+۱ آیه
- رفاه و نعمتهای بنی اسراییل در مراحل متعدّد، مورد یاداوری خداوند+۶ آیه
- نزول منّ و سلوی و برخورداری از انواع روزیهای پاکیزه، مظاهر رفاه بنی اسراییل+۳ آیه
- هشدار خدا به بنی اسراییل از ترک شکر، در برابر نعمتهای خدا+۱ آیه
- طغیان و تجاوز از مرز تعادل در نعمتها، زمینه غضب خدا
- طغیان، از عوامل سقوط و هلاکت
- لزوم حفظ تعادل و اجتناب از طغیان، در استفاده از نعمتهای الهی
- توبه، راه رهایی از پیامد ناگوار طغیانگری+۱ آیه
- طغیان در مورد نعمتهای الهی و خروج از مرز تعادل، گناهی بس بزرگ
- استفاده از طیّبات، توصیه خداوند به بنی اسراییل+۵ آیه
- استفاده و بهره مندی از طیّبات، مورد توصیه خداوند+۴ آیه
- لزوم رعایت اعتدال، در استفاده از طیّبات+۱ آیه
- طغیان و افراط، در استفاده از طیّبات، باعث گرفتاری به غضب الهی
- حلّیّت خوردن طیّبات+۱۳ آیه
- روزی طیّبات، اعطای ویژه خداوند به بنی اسراییل+۵ آیه
- خوردنیهای حلال، از مصادیق طیّبات+۱۳ آیه
- روزی حلال و پاکیزه، از عطایای الهی+۹ آیه
- منّ و سلوی، نعمتهای پاکیزه خداوند به بنی اسراییل+۳ آیه
- خشم و غضب الهی، مایه گرفتاری ادمی به اتش جهنّم
- خشم و غضب الهی، مایه سقوط ادمی از منزلت خویش
- خشم و غضب الهی، مایه هلاکت ادمی
- جهنّم، کیفر مشمولان غضب الهی
- گرفتاری بنی اسراییل به غضب الهی، سبب سقوط و هلاکت انان+۱ آیه
- اسراف در خوردنیها، موجب گرفتاری به غضب الهی
- حرام خواری، سبب ابتلا به غضب الهی
- کفران نعمت، موجب گرفتاری به غضب الهی
- غضبان / اسماوصفات+۱ آیه
- گناه بودن اسراف در مصرف و طغیان در ان+۱ آیه
- طغیان در نعمتهای الهی، گناهی بزرگ
- مَنّ و سلوی، دو خوراکی پاکیزه و از روزیهای عطا شده به بنیاسراییل+۴ آیه
- بهرهگیری از مَنّ و سلوی، توصیه خداوند به بنیاسراییل+۴ آیه
- نان، از غذاهای پاکیزه+۳ آیه
- خوردن نان و غذاهای پاکیزه، فرمان الهی به بنیاسراییل+۴ آیه
- رعایت حدود الهی، در استفاده و خوردن نان و روزیهای پاکیزه، امری لازم+۱ آیه
- تعدّی و تجاوز از اداب و حدود الهی، در استفاده از نان و روزیهای پاکیزه، موجب غضب خداوند و هلاکت و اتش جهنّم+۱ آیه
- لزوم سپاسگزاری و شکر از خداوند، در پی خوردن و استفاده از روزیهای پاکیزه+۱ آیه
- نان، از نعمتهای الهی و شایسته شکرگزاری در برابر خداوند+۳ آیه
- لزوم پایبندی به حدود و قوانین الهی، در چگونگی استفاده از نعمتهای الهی
- حلّیّت و طیّب بودن، شرط استفاده از نعمتهای الهی+۱ آیه
- نان، از نعمتهای الهی و شایسته شکرگزاری در برابر خداوند+۳ آیه