سوره فصلت، آیه ۴۲ · جزء ۲۴ · صفحه ۴۸۱
لاَ يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لاَ مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ
که هیچ گونه باطلی، نه از پیش رو و نه از پشت سر، به سراغ آن نمیآید؛ چرا که از سوی خداوند حکیم و شایسته ستایش نازل شده است!
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۱۴ بعثت(دوره مدنی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۹ رویداد)
- جنگ احدمرتبط با نزول
۳ هجرت · احد، نزدیک مدینه - غزوه ابواء یا ودان
14 بعثت · ودان / ابواء - غزوه عشیره
14 بعثت · عشیره - غزوه بواط
14 بعثت · بواط - غزوه سفوان یا بدر اولی
14 بعثت · سفوان / بدر اولی - تشریع اذان
14 بعثت · مدینه - سریه حمزه به سیف البحر
14 بعثت · سیف البحر - سریه سعد به خرار
14 بعثت · خرار - سریه عبیده بن حارث به رابغ
14 بعثت · رابغ
نکات آیه
تفسیر (۷)
روایات و احادیث
۱۱ - «عن أبى الجارود عن أبى جعفر(ع) فى قوله «إنّ الذین کفروا بالذکر لمّا جائهم» یعنى القرآن الذى «لایأتیه الباطل من بین یدیه» قال لایأتیه الباطل من قبل التوراة و لا من قبل الإنجیل و الزبور و اما من خلفه لایأتیه من بعده کتاب یبطله...; [منبع: تفسیر قمى، ج ۲، ص ۲۶۶; نورالثقلین، ج ۴، ص ۵۵۳، ح ۶۷.] امام باقر(ع) درباره «ذکر» در آیه «إنّ الذین کفروا بالذکر لما جائهم» فرمود: مراد قرآن است و فرمود: «و لایأتیه الباطل من بین یدیه»; یعنى، باطل از سوى تورات، انجیل و زبور در قرآن نمى آید و امّا (لایأتیه) «من خلفه»; یعنى، بعد از آن هم کتابى نمى آید که قرآن را باطل کند». ۱۲ - «فى المجمع: فى قوله تعالى «لایأتیه الباطل من بین یدیه و لا من خلفه»، قیل فیه أقوال: ...ثالثها: معناه انّه لیس فى أخباره عمّا مضى باطل و لا فى إخباره عما یکون فى المستقبل باطل بل إخباره کلّها موافقة لمخبراتها. و هو المروى عن أبى جعفر و عن أبى عبداللّه(ع)...; [منبع: مجمع البیان، ج ۹، ص ۲۲; نورالثقلین، ج ۴- ، ص ۵۵۴، ح ۶۸.] در مجمع البیان در مورد قول خدا «لایأتیه الباطل من بین یدیه و لا من خلفه» آمده است: اقوالى در تفسیر این آیه گفته شده که سوم آن این است: در خبر دادن قرآن از آنچه گذشته و از آنچه در آینده خواهد آمد، هیچ باطلى نیست; بلکه خبرهاى قرآن همه مطابق با واقع است و این معنا از امام باقر و امام صادق(ع) روایت شده است».
احادیث مرتبط (بر اساس موضوع)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۰)
- مصونیّت قران، از هرگونه باطل+۱ آیه
- حکمت خداوند، منشا مصون بودن وحی و قران از هرگونه باطل+۱ آیه
- مصونیّت قران از هرگونه تحریف+۵ آیه
- تضمین مصونیّت قران از تحریف و دستبرد مخالفان، برخاسته از حکمت الهی
- نزول قران، جلوه ای از حکمت خداوندی+۵ آیه
- خداوند، ذات مستحق حمد و ستایش+۱ آیه
- نزول قران از جانب خداوند، مستلزم ستایش او+۱ آیه
- محمّد(صلی الله علیه واله)، اخرین پیامبران و پایان دهنده امر نبوّت+۴ آیه
- گرفتار باطل نشدن از بین دستان و از پشت، کنایه از مصونیت خطا و انحراف
- اتقان قران و روشنی ایات ان، جلوه ای از حکمت خداوند+۷ آیه
- تنزیل، از اسما و صفات قران+۷ آیه
- مصونیّت قران از هرگونه باطل و تحریف+۲ آیه
- حکمت خداوند، منشا مصون بودن قران، از هر گونه تحریف و باطل+۱ آیه
- نزول قران به صورت تدریج و در فواصل زمانی مختلف+۸ آیه
- مصونیّت کتابِ پیامبر (قران)، از هرگونه تحریفی، از مختصّات ان حضرت+۲ آیه
- تسلّا و دلداری خداوند به پیامبر صلی الله علیه و اله، در برابر تکذیب و مخالفتهای مشرکان
- قران، معجزه حضرت محمّد صلی الله علیه و اله و دلیل حقّانیّت رسالت او+۲ آیه
- خاتمیّت دین محمّد صلی الله علیه و اله نسبت به ادیان دیگر+۳ آیه
- وجود نظم و نداشتن اختلاف و ناسازگای در مفهوم و محتوای ایات، بیانگر اعجاز قران+۲ آیه
- راه نیافتن باطل و مصون بودن از تحریف، اعجاز منحصر به فرد قران عزیز+۱ آیه