آیه ۳ سوره یس

ابن عباس گوید: رسول خدا صلى الله علیه و آله ذکر سجده را بلند قرائت می‌کرد تا این که عده اى از قریش در صدد ایذاء و اذیت پیامبر برآمدند و خواستند نقشه شوم خویش را عملى سازند ولى گرفتار شدند و به شکنجه افتادند لذا با زبان عذرخواهى نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمدند و او را به خداوند و خویشاوندانش قسم دادند و از اثر دعاى پیامبر از گرفتارى و شکنجه رهائى یافتند سپس این آیات نازل گردید با وجود بر این هیچ یک از آنان ایمان نیاوردند.

کتاب الدلائل از ابونعیم.

۱ - سوگند خداوند بر حقانیت و درستى رسالت پیامبراسلام «إنّک لمن المرسلین» ۲ - قرآن، دلیل صدق و گواه راستى رسالت پیامبراسلام است. «و القرءان الحکیم . إنّک لمن المرسلین» برخى از مفسران برآنند که میان آیه شریفه و آیه قبل، ارتباط نزدیکى وجود دارد; بدین صورت که هر دو آیه درصدد اثبات راستى رسالت پیامبراسلام(ص) از راه قرآن مى باشند; منتها این حقیقت در قالب سوگند بیان شده است و انتخاب این قالب، صرفاً براى جلب توجه بیشتر مخاطبان به این امر مهم مى باشد. ۳ - سوگند بر اثبات و یا تأکید مطلب حق، امرى مجاز «و القرءان الحکیم . إنک لمن المرسلین» برداشت یاد شده، از سوگند خداوند بر اثبات و تأکید راستى رسالت پیامبراسلام(ص) استفاده شده است. ۴ - حضرت محمد(ص)، از رسولان الهى است. «إنّک لمن المرسلین» ۵ - تاریخ بشر، شاهد بعثت پیامبرانى بسیار «لمن المرسلین»