آیه ۴ سوره یس

«صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ»: (نگا: فاتحه / . «عَلی صِراطٍ مُّسْتَقِیمٍ»: خبر دوم (إِنَّ) است.

ابن عباس گوید: رسول خدا صلى الله علیه و آله ذکر سجده را بلند قرائت می‌کرد تا این که عده اى از قریش در صدد ایذاء و اذیت پیامبر برآمدند و خواستند نقشه شوم خویش را عملى سازند ولى گرفتار شدند و به شکنجه افتادند لذا با زبان عذرخواهى نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمدند و او را به خداوند و خویشاوندانش قسم دادند و از اثر دعاى پیامبر از گرفتارى و شکنجه رهائى یافتند سپس این آیات نازل گردید با وجود بر این هیچ یک از آنان ایمان نیاوردند.

کتاب الدلائل از ابونعیم.

۱ - راه پیامبراسلام، راهى مستقیم و به دور از کژى و انحراف «على صرط مستقیم» برداشت یاد شده مبتنى بر این نکته است که عبارت «على صراط...» خبر دوم براى «إنّ» و به تقدیر «إنّک لعلى صراط المستقیم» باشد; یعنى، قطعاً تو بر راهى راست قرار دارى. ۲ - راه پیامبران الهى، راهى مستقیم و به دور از کژى و انحراف «على صرط مستقیم» برداشت یاد شده براساس این احتمال است که «على صراط...» متعلق به «المرسلین» و به تقدیر «الذین اُرسلوا على صراط مستقیم» باشد; یعنى، قطعاً تو از جمله آن کسانى هستى که بر صراط مستقیم فرستاده شدند. ۳ - ادیان الهى و شریعت اسلام، راهنماى انسان ها به راه راستِ بى هیچ کجى و انحرافى «إنّک لمن المرسلین . على صرط مستقیم»