ب

تکرارها: ۲۵۳۶آیات: ۱۸۹۱

۰۵۰۱۰۰۱۵۰۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۱۰سال ۲: ۷۱سال ۳: ۱۰۸سال ۴: ۱۰۹سال ۵: ۱۱۶سال ۶: ۹۶سال ۷: ۱۱۳سال ۸: ۱۳۱سال ۹: ۱۲۳سال ۱۰: ۱۴۷سال ۱۱: ۱۱۱سال ۱۲: ۱۲۹سال ۱۳: ۱۰۳سال ۱۴: ۱۲۵سال ۱۵: ۱۲۱سال ۱۶: ۱۳۶سال ۱۷: ۱۳۸سال ۱۸: ۱۴۳سال ۱۹: ۱۲۳سال ۲۰: ۱۱۶سال ۲۱: ۱۳۸سال ۲۲: ۱۱۴سال ۲۳: ۱۵
مشتقات
بِهِ‌ (۳۲۹)بِمَا (۳۰۲)بِاللَّهِ‌ (۱۴۰)بِسْمِ‌ (۱۱۵)بِهَا (۷۹)بِالْحَقِ‌ (۷۶)بِآيَاتِنَا (۵۷)بِغَيْرِ (۴۱)بِهِمْ‌ (۳۶)فَبِأَيِ‌ (۳۵)بِآيَاتِ‌ (۳۴)بِكُلِ‌ (۳۳)بِكُمْ‌ (۲۹)بِأَنَّهُمْ‌ (۲۴)بِالْبَيِّنَاتِ‌ (۲۴)بِإِذْنِ‌ (۲۳)بِالْآخِرَةِ (۲۲)بِالْمَعْرُوفِ‌ (۲۰)بِهٰذَا (۱۴)بِأَنَ‌ (۱۴)بِالْقِسْطِ (۱۴)بِالْغَيْبِ‌ (۱۲)بِالَّذِي‌ (۱۲)بِأَمْرِهِ‌ (۱۲)بِعَذَابٍ‌ (۱۲)بِآيَةٍ (۱۲)بِذَاتِ‌ (۱۲)بِبَعْضٍ‌ (۱۱)بِي‌ (۱۱)بِكَ‌ (۱۰)بِحَمْدِ (۱۰)بِالْبَاطِلِ‌ (۹)بِغَافِلٍ‌ (۹)بِإِذْنِهِ‌ (۹)بِرَبِّهِمْ‌ (۹)بِمَنْ‌ (۹)بِأَمْوَالِهِمْ‌ (۸)بِرَبِ‌ (۸)بِسُلْطَانٍ‌ (۸)بِالْهُدَى‌ (۷)بِاللَّيْلِ‌ (۷)بِذُنُوبِهِمْ‌ (۷)بِالْمُؤْمِنِينَ‌ (۷)بِلِقَاءِ (۷)بِمُعْجِزِينَ‌ (۷)بِالَّتِي‌ (۷)بِرَحْمَةٍ (۷)بِمُؤْمِنِينَ‌ (۶)بِكُمُ‌ (۶)بِقُوَّةٍ (۶)بِخَيْرٍ (۶)بِشَيْ‌ءٍ (۶)بِمَعْرُوفٍ‌ (۶)بِالْعَدْلِ‌ (۶)فَبِمَا (۶)بِأَفْوَاهِهِمْ‌ (۶)بِالَّذِينَ‌ (۶)بِنِعْمَةِ (۶)بِعِبَادِهِ‌ (۶)بِالْعَذَابِ‌ (۶)بِالْإِثْمِ‌ (۵)بِكُفْرِهِمْ‌ (۵)بِالظَّالِمِينَ‌ (۵)بِالْإِيمَانِ‌ (۵)بِمِثْلِ‌ (۵)بِهِمُ‌ (۵)بِالْعِبَادِ (۵)بِيَدِهِ‌ (۵)بِسِيمَاهُمْ‌ (۵)بِعَهْدِ (۵)بِالْكِتَابِ‌ (۵)بِظَلاَّمٍ‌ (۵)بِرَبِّكُمْ‌ (۵)بِوَكِيلٍ‌ (۵)بِأَنْفُسِهِمْ‌ (۵)بِالْحَسَنَةِ (۵)بِالسَّيِّئَةِ (۵)بِالْقَوْلِ‌ (۵)بِقَدَرٍ (۵)بِرَبِّكَ‌ (۵)بِيَوْمِ‌ (۵)بِآيَاتِي‌ (۴)بِالصَّبْرِ (۴)بِغَضَبٍ‌ (۴)بِالْوَالِدَيْنِ‌ (۴)بِبَعْضِ‌ (۴)بِالسُّوءِ (۴)بِالْعَشِيِ‌ (۴)بِالْكُفْرِ (۴)بِجَهَالَةٍ (۴)بِفَاحِشَةٍ (۴)بِعِلْمِهِ‌ (۴)بِإِذْنِي‌ (۴)بِضُرٍّ (۴)بِآيَاتِهِ‌ (۴)بِظُلْمٍ‌ (۴)بِالْمُهْتَدِينَ‌ (۴)بِذٰلِكَ‌ (۴)بِسُوءٍ (۴)بِنَا (۴)بِالْأَمْسِ‌ (۴)بِأَعْيُنِنَا (۴)بِعَزِيزٍ (۴)بِمَاءٍ (۴)بِحَمْدِهِ‌ (۴)بِغُلاَمٍ‌ (۴)بِيَمِينِهِ‌ (۴)بِرَبِّي‌ (۴)بِوَالِدَيْهِ‌ (۴)بِاسْمِ‌ (۴)بِالْيَوْمِ‌ (۳)بِالْكَافِرِينَ‌ (۳)بِعَصَاكَ‌ (۳)بِأَيْدِيهِمْ‌ (۳)بِرُوحِ‌ (۳)بِرَحْمَتِهِ‌ (۳)بِالنَّاسِ‌ (۳)بِهِمَا (۳)بِإِحْسَانٍ‌ (۳)بِأَنْ‌ (۳)بِاللَّغْوِ (۳)بِالْفَحْشَاءِ (۳)بِنَصْرِهِ‌ (۳)بِهِنَ‌ (۳)بِأَمْوَالِكُمْ‌ (۳)بِقَوْمٍ‌ (۳)بِرُسُلٍ‌ (۳)بِكِتَابٍ‌ (۳)بِكَلِمَاتِهِ‌ (۳)بِالْحَيَاةِ (۳)بِسَلاَمٍ‌ (۳)بِأَهْلِكَ‌ (۳)بِتَأْوِيلِهِ‌ (۳)بِذِكْرِ (۳)بِالرَّحْمٰنِ‌ (۳)بِأَحْسَنِ‌ (۳)بِالصَّلاَةِ (۳)بِالْوَادِ (۳)بِعِبَادِي‌ (۳)بِقَلْبٍ‌ (۳)بِمُعَذَّبِينَ‌ (۳)بِقَادِرٍ (۳)بِالْحُسْنَى‌ (۳)بِالنُّذُرِ (۳)بِقَوْلِ‌ (۳)بِالدِّينِ‌ (۳)بِسُورَةٍ (۲)بِأَسْمَائِهِمْ‌ (۲)بِالْبِرِّ (۲)بِتَابِعٍ‌ (۲)بِخَارِجِينَ‌ (۲)بِالْأُنْثَى‌ (۲)بِأَيْدِيكُمْ‌ (۲)بِأَنْفُسِهِنَ‌ (۲)بِالْعُرْوَةِ (۲)بِالْأَسْحَارِ (۲)بِيَدِكَ‌ (۲)بِكَلِمَةٍ (۲)بِأَنَّا (۲)بِالْمُفْسِدِينَ‌ (۲)بِيَدِ (۲)بِعَهْدِهِ‌ (۲)بِالْمُتَّقِينَ‌ (۲)فَبِإِذْنِ‌ (۲)بِنِعْمَةٍ (۲)بِالْبُخْلِ‌ (۲)بِوُجُوهِكُمْ‌ (۲)بِأَلْسِنَتِهِمْ‌ (۲)بِجَهَنَّمَ‌ (۲)بِظُلْمِهِمْ‌ (۲)بِالنَّفْسِ‌ (۲)بِعِيسَى‌ (۲)بِشَرٍّ (۲)بِمَبْعُوثِينَ‌ (۲)بِالْبَأْسَاءِ (۲)بِالْغَدَاةِ (۲)بِأَعْلَمَ‌ (۲)بِالنَّهَارِ (۲)بِحَفِيظٍ (۲)بِزَعْمِهِمْ‌ (۲)بِعِلْمٍ‌ (۲)بِبَيِّنَةٍ (۲)بِسِحْرٍ (۲)بِبَنِي‌ (۲)بِالْعُدْوَةِ (۲)بِجُنُودٍ (۲)بِرَسُولِهِ‌ (۲)بِخَلاَقِهِمْ‌ (۲)بِالْخَيْرِ (۲)بِرِيحٍ‌ (۲)بِرَحْمَتِكَ‌ (۲)بِطَارِدِ (۲)بِالْبُشْرَى‌ (۲)بِعِجْلٍ‌ (۲)بِإِسْحَاقَ‌ (۲)بِقِطْعٍ‌ (۲)بِبَعِيدٍ (۲)بِتَأْوِيلِ‌ (۲)بِجَهَازِهِمْ‌ (۲)بِالصَّالِحِينَ‌ (۲)بِخَلْقٍ‌ (۲)فَبِالْبَاطِلِ‌ (۲)بِأَنَّهُمُ‌ (۲)بِالْحِكْمَةِ (۲)بِأَمْوَالٍ‌ (۲)بِالشَّرِّ (۲)بِذُنُوبِ‌ (۲)بِالْقِسْطَاسِ‌ (۲)بِالْبَنِينَ‌ (۲)بِالْآيَاتِ‌ (۲)بِجَانِبِهِ‌ (۲)بِمِثْلِهِ‌ (۲)بِأَمْرِ (۲)بِعِبَادَتِهِمْ‌ (۲)بِلِسَانِكَ‌ (۲)بِيَمِينِكَ‌ (۲)بِرَبِّنَا (۲)بِالْقُرْآنِ‌ (۲)بِآلِهَتِنَا (۲)بِأَمْرِنَا (۲)بِأَرْبَعَةِ (۲)بِأَفْوَاهِكُمْ‌ (۲)بِزِينَةٍ (۲)بِالسَّاعَةِ (۲)فَبِعَذَابِنَا (۲)بِخَبَرٍ (۲)بِنَبَإٍ (۲)بِهَادِي‌ (۲)بِأَهْلِهِ‌ (۲)بِجَانِبِ‌ (۲)بِشُرَكَائِهِمْ‌ (۲)بِأَيِ‌ (۲)بِالْمُجْرِمِينَ‌ (۲)بِالْيَمِينِ‌ (۲)بِالْعَرَاءِ (۲)بِفَاكِهَةٍ (۲)بِالصِّدْقِ‌ (۲)بِأَنَّهُ‌ (۲)بِمَصَابِيحَ‌ (۲)بِآبَائِنَا (۲)بِحُورٍ (۲)بِالْأُفُقِ‌ (۲)بِمَنِ‌ (۲)بِمَسْبُوقِينَ‌ (۲)بِأَيْمَانِهِمْ‌ (۲)بِالْمَوَدَّةِ (۲)بِذَنْبِهِمْ‌ (۲)بِمَجْنُونٍ‌ (۲)بِنُورِهِمْ‌ (۱)بِسَمْعِهِمْ‌ (۱)بِحَمْدِكَ‌ (۱)بِأَسْمَاءِ (۱)بِعَهْدِي‌ (۱)بِعَهْدِكُمْ‌ (۱)بِاتِّخَاذِكُمُ‌ (۱)بِبَعْضِهَا (۱)بِالرُّسُلِ‌ (۱)بِمُزَحْزِحِهِ‌ (۱)بِبَابِلَ‌ (۱)بِضَارِّينَ‌ (۱)بِكَلِمَاتٍ‌ (۱)بِالْمَغْفِرَةِ (۱)بِعَهْدِهِمْ‌ (۱)بِالْحُرِّ (۱)بِالْعَبْدِ (۱)بِالشَّهْرِ (۱)بِالْعُمْرَةِ (۱)بِرَدِّهِنَ‌ (۱)بِوَلَدِهَا (۱)بِوَلَدِهِ‌ (۱)بِالْمُلْكِ‌ (۱)بِالْجُنُودِ (۱)بِنَهَرٍ (۱)بِجَالُوتَ‌ (۱)بِالطَّاغُوتِ‌ (۱)بِالشَّمْسِ‌ (۱)بِالْمَنِ‌ (۱)بِرَبْوَةٍ (۱)بِآخِذِيهِ‌ (۱)بِحَرْبٍ‌ (۱)بِدَيْنٍ‌ (۱)بِقَبُولٍ‌ (۱)بِيَحْيَى‌ (۱)بِإِبْرَاهِيمَ‌ (۱)بِقِنْطَارٍ (۱)بِدِينَارٍ (۱)بِالتَّوْرَاةِ (۱)بِبَكَّةَ (۱)بِحَبْلِ‌ (۱)بِنِعْمَتِهِ‌ (۱)بِحَبْلٍ‌ (۱)بِغَيْظِكُمْ‌ (۱)بِبَدْرٍ (۱)بِثَلاَثَةِ (۱)بِخَمْسَةِ (۱)بِغَمٍ‌ (۱)بِسَخَطٍ (۱)بِقُرْبَانٍ‌ (۱)بِمَفَازَةٍ (۱)بِالطَّيِّبِ‌ (۱)بِإِيمَانِكُمْ‌ (۱)بِذِي‌ (۱)بِالْجَنْبِ‌ (۱)بِشَهِيدٍ (۱)بِأَعْدَائِكُمْ‌ (۱)بِالْجِبْتِ‌ (۱)بِأَحْسَنَ‌ (۱)بِصَدَقَةٍ (۱)بِأَمَانِيِّكُمْ‌ (۱)بِآخَرِينَ‌ (۱)بِعَذَابِكُمْ‌ (۱)بِمِيثَاقِهِمْ‌ (۱)فَبِظُلْمٍ‌ (۱)بِصَدِّهِمْ‌ (۱)بِالْعُقُودِ (۱)بِالْأَزْلاَمِ‌ (۱)بِرُءُوسِكُمْ‌ (۱)بِرُسُلِي‌ (۱)بِذُنُوبِكُمْ‌ (۱)بِبَاسِطٍ (۱)بِإِثْمِي‌ (۱)بِالْعَيْنِ‌ (۱)بِالْأَنْفِ‌ (۱)بِالْأُذُنِ‌ (۱)بِالسِّنِ‌ (۱)بِالْفَتْحِ‌ (۱)بِالشَّهَادَةِ (۱)بِرَسُولِي‌ (۱)بِأَنَّنَا (۱)بِحَقٍ‌ (۱)بِجَنَاحَيْهِ‌ (۱)بِالشَّاكِرِينَ‌ (۱)بِالْأَمْنِ‌ (۱)بِكَافِرِينَ‌ (۱)فَبِهُدَاهُمُ‌ (۱)بِأَهْوَائِهِمْ‌ (۱)بِالْمُعْتَدِينَ‌ (۱)بِخَارِجٍ‌ (۱)بِعَظْمٍ‌ (۱)بِبَغْيِهِمْ‌ (۱)بِغُرُورٍ (۱)بِالسِّنِينَ‌ (۱)بِمُوسَى‌ (۱)بِعَشْرٍ (۱)بِرِسَالاَتِي‌ (۱)بِكَلاَمِي‌ (۱)بِأَحْسَنِهَا (۱)بِرَأْسِ‌ (۱)بِيَ‌ (۱)بِالْحَسَنَاتِ‌ (۱)بِصَاحِبِهِمْ‌ (۱)بِالْعُرْفِ‌ (۱)بِأَلْفٍ‌ (۱)بِإِخْرَاجِ‌ (۱)بِأَيْدِينَا (۱)بِالْمُنْكَرِ (۱)بِخَلاَقِكُمْ‌ (۱)بِمَقْعَدِهِمْ‌ (۱)بِالْقُعُودِ (۱)بِبَيْعِكُمُ‌ (۱)بِإِيمَانِهِمْ‌ (۱)بِقُرْآنٍ‌ (۱)بِمِثْلِهَا (۱)بِفَضْلِ‌ (۱)فَبِذٰلِكَ‌ (۱)بِمِصْرَ (۱)بِبَدَنِكَ‌ (۱)بِعَشْرِ (۱)بِعِلْمِ‌ (۱)بِتَارِكِي‌ (۱)بِنَاصِيَتِهَا (۱)بِقَرِيبٍ‌ (۱)بِرَشِيدٍ (۱)بِأَمْرِهِمْ‌ (۱)بِمُؤْمِنٍ‌ (۱)بِدَمٍ‌ (۱)بِثَمَنٍ‌ (۱)بِمَكْرِهِنَ‌ (۱)بِعَالِمِينَ‌ (۱)بِكَيْدِهِنَ‌ (۱)بِرَحْمَتِنَا (۱)بِأَخٍ‌ (۱)بِأَوْعِيَتِهِمْ‌ (۱)بِبِضَاعَةٍ (۱)بِيُوسُفَ‌ (۱)بِقَمِيصِي‌ (۱)بِأَهْلِكُمْ‌ (۱)بِمِقْدَارٍ (۱)بِبَالِغِهِ‌ (۱)بِقَدَرِهَا (۱)بِظَاهِرٍ (۱)بِلِسَانِ‌ (۱)بِأَيَّامِ‌ (۱)بِمَيِّتٍ‌ (۱)بِمُصْرِخِكُمْ‌ (۱)بِمُصْرِخِيَ‌ (۱)بِوَادٍ (۱)بِالْمَلاَئِكَةِ (۱)بِرَازِقِينَ‌ (۱)بِخَازِنِينَ‌ (۱)بِمُخْرَجِينَ‌ (۱)فَبِمَ‌ (۱)لَبِسَبِيلٍ‌ (۱)لَبِإِمَامٍ‌ (۱)بِالرُّوحِ‌ (۱)بِشِقِ‌ (۱)بِالنَّجْمِ‌ (۱)بِرَادِّي‌ (۱)فَبِنِعْمَةِ (۱)بِأَنْعُمِ‌ (۱)بِعَبْدِهِ‌ (۱)بِنَفْسِكَ‌ (۱)بِالْعَهْدِ (۱)بِصَوْتِكَ‌ (۱)بِخَيْلِكَ‌ (۱)بِإِمَامِهِمْ‌ (۱)بِصَلاَتِكَ‌ (۱)بِالْوَصِيدِ (۱)بِوَرِقِكُمْ‌ (۱)بِرِزْقٍ‌ (۱)بِعِدَّتِهِمْ‌ (۱)بِنَخْلٍ‌ (۱)بِثَمَرِهِ‌ (۱)بِالْأَخْسَرِينَ‌ (۱)بِعِبَادَةِ (۱)بِدُعَائِكَ‌ (۱)بِجِذْعِ‌ (۱)بِوَالِدَتِي‌ (۱)بِدُعَاءِ (۱)بِقَبَسٍ‌ (۱)بِالسَّاحِلِ‌ (۱)بِسِحْرِكَ‌ (۱)بِسِحْرِهِمَا (۱)بِطَرِيقَتِكُمُ‌ (۱)بِجُنُودِهِ‌ (۱)بِمَلْكِنَا (۱)بِلِحْيَتِي‌ (۱)بِرَأْسِي‌ (۱)بِالْوَحْيِ‌ (۱)بِسُكَارَى‌ (۱)بِسَبَبٍ‌ (۱)بِإِلْحَادٍ (۱)بِالْحَجِ‌ (۱)بِالْبَيْتِ‌ (۱)بِالدُّهْنِ‌ (۱)بِذِكْرِهِمْ‌ (۱)بِالْإِفْكِ‌ (۱)بِالشُّهَدَاءِ (۱)بِأَلْسِنَتِكُمْ‌ (۱)بِخُمُرِهِنَ‌ (۱)بِأَرْجُلِهِنَ‌ (۱)بِقِيعَةٍ (۱)بِالْأَبْصَارِ (۱)بِالرَّسُولِ‌ (۱)بِالْغَمَامِ‌ (۱)بِمَثَلٍ‌ (۱)بِسِحْرِهِ‌ (۱)بِعِزَّةِ (۱)بِأَنْعَامٍ‌ (۱)بِلِسَانٍ‌ (۱)بِشِهَابٍ‌ (۱)بِكِتَابِي‌ (۱)بِهَدِيَّةٍ (۱)بِمَ‌ (۱)بِمَالٍ‌ (۱)بِهَدِيَّتِكُمْ‌ (۱)بِعَرْشِهَا (۱)بِحُكْمِهِ‌ (۱)بِأَخِيكَ‌ (۱)بِكُلٍ‌ (۱)بِضِيَاءٍ (۱)بِلَيْلٍ‌ (۱)بِالْعُصْبَةِ (۱)بِدَارِهِ‌ (۱)بِحَامِلِينَ‌ (۱)بِعَذَابِ‌ (۱)بِذَنْبِهِ‌ (۱)بِنَصْرِ (۱)بِعَوْرَةٍ (۱)بِأَلْسِنَةٍ (۱)بِصِدْقِهِمْ‌ (۱)بِغَيْظِهِمْ‌ (۱)بِجَنَّتَيْهِمْ‌ (۱)بِوَاحِدَةٍ (۱)بِصَاحِبِكُمْ‌ (۱)بِأَشْيَاعِهِمْ‌ (۱)بِشِرْكِكُمْ‌ (۱)بِمُسْمِعٍ‌ (۱)بِالزُّبُرِ (۱)بِالْخَيْرَاتِ‌ (۱)بِمَغْفِرَةٍ (۱)بِثَالِثٍ‌ (۱)بِكَأْسٍ‌ (۱)بِمَيِّتِينَ‌ (۱)بِذِبْحٍ‌ (۱)بِكِتَابِكُمْ‌ (۱)بِفَاتِنِينَ‌ (۱)بِسَاحَتِهِمْ‌ (۱)بِسُؤَالِ‌ (۱)بِالْحِجَابِ‌ (۱)بِالسُّوقِ‌ (۱)بِنُصْبٍ‌ (۱)بِرِجْلِكَ‌ (۱)بِخَالِصَةٍ (۱)بِالْمَلَإِ (۱)بِيَدَيَ‌ (۱)فَبِعِزَّتِكَ‌ (۱)بِكُفْرِكَ‌ (۱)بِوَجْهِهِ‌ (۱)بِكَافٍ‌ (۱)بِمَفَازَتِهِمْ‌ (۱)بِنُورِ (۱)بِالنَّبِيِّينَ‌ (۱)بِرَسُولِهِمْ‌ (۱)بِذُنُوبِنَا (۱)بِآلِ‌ (۱)بِبَالِغِيهِ‌ (۱)بِالْجَنَّةِ (۱)بِالذِّكْرِ (۱)بِأَهْدَى‌ (۱)بِصِحَافٍ‌ (۱)بِدُخَانٍ‌ (۱)بِمُنْشَرِينَ‌ (۱)بِمُسْتَيْقِنِينَ‌ (۱)بِأَنَّكُمُ‌ (۱)بِالْأَحْقَافِ‌ (۱)بِمُعْجِزٍ (۱)بِخَلْقِهِنَ‌ (۱)بِبَطْنِ‌ (۱)بِالْأَلْقَابِ‌ (۱)بِدِينِكُمْ‌ (۱)بِالْخَلْقِ‌ (۱)بِالْوَعِيدِ (۱)بِجَبَّارٍ (۱)بِرُكْنِهِ‌ (۱)بِمَلُومٍ‌ (۱)بِإِيمَانٍ‌ (۱)بِكَاهِنٍ‌ (۱)بِحَدِيثٍ‌ (۱)بِسَحَرٍ (۱)بِالْبَصَرِ (۱)بِحُسْبَانٍ‌ (۱)بِالنَّوَاصِي‌ (۱)بِأَكْوَابٍ‌ (۱)بِمَوَاقِعِ‌ (۱)فَبِهٰذَا (۱)بِسُورٍ (۱)بِرُسُلِنَا (۱)بِضَارِّهِمْ‌ (۱)بِرُوحٍ‌ (۱)بِإِيمَانِهِنَ‌ (۱)بِعِصَمِ‌ (۱)بِبُهْتَانٍ‌ (۱)بِرَسُولٍ‌ (۱)بِكَلِمَاتِ‌ (۱)بِأَيِّكُمُ‌ (۱)بِنَمِيمٍ‌ (۱)بِأَبْصَارِهِمْ‌ (۱)بِالْقَارِعَةِ (۱)بِالطَّاغِيَةِ (۱)بِالْخَاطِئَةِ (۱)بِشِمَالِهِ‌ (۱)بِبَنِيهِ‌ (۱)بِشَهَادَاتِهِمْ‌ (۱)بِرِجَالٍ‌ (۱)بِرَبِّهِ‌ (۱)بِالسَّاقِ‌ (۱)بِالنَّذْرِ (۱)بِآنِيَةٍ (۱)بِشَرَرٍ (۱)بِأَيْدِي‌ (۱)بِالْخُنَّسِ‌ (۱)بِضَنِينٍ‌ (۱)بِغَائِبِينَ‌ (۱)بِالشَّفَقِ‌ (۱)بِالْهَزْلِ‌ (۱)بِعَادٍ (۱)لَبِالْمِرْصَادِ (۱)بِالْمَرْحَمَةِ (۱)بِطَغْوَاهَا (۱)بِأَحْكَمِ‌ (۱)بِالْقَلَمِ‌ (۱)بِالتَّقْوَى‌ (۱)بِالنَّاصِيَةِ (۱)بِأَصْحَابِ‌ (۱)بِحِجَارَةٍ (۱)

آیات (۱۸۹۱)

انفال · ۴۷

وَ لاَ تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَراً وَ رِئَاءَ النَّاسِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ اللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ

و مانند کسانی نباشید که از روی هوی پرستی و غرور و خودنمایی در برابر مردم، از سرزمین خود به (سوی میدان بدر) بیرون آمدند؛ و (مردم را) از راه خدا بازمی‌داشتند؛ (و سرانجام شکست خوردند) و خداوند به آنچه عمل می‌کنند، احاطه (و آگاهی) دارد!

انفال · ۵۱

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَ أَنَ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلاَّمٍ لِلْعَبِيدِ

این، در مقابل کارهایی است که از پیش فرستاده‌اید؛ و خداوند نسبت به بندگانش، هرگز ستم روا نمی‌دارد!

انفال · ۵۲

كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ إِنَ اللَّهَ قَوِيٌ شَدِيدُ الْعِقَابِ

(حال این گروه مشرکان،) همانند حال نزدیکان فرعون، و کسانی است که پیش از آنان بودند؛ آنها آیات خدا را انکار کردند؛ خداوند هم آنان را به گناهانشان کیفر داد؛ خداوند قویّ، و کیفرش شدید است‌

انفال · ۵۳

ذٰلِكَ بِأَنَ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّراً نِعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَ أَنَ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

این، بخاطر آن است که خداوند، هیچ نعمتی را که به گروهی داده، تغییر نمی‌دهد؛ جز آنکه آنها خودشان را تغییر دهند؛ و خداوند، شنوا و داناست!

انفال · ۵۴

كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَ كُلٌ كَانُوا ظَالِمِينَ

این، (درست) شبیه (حال) فرعونیان و کسانی است که پیش از آنها بودند؛ آیات پروردگارشان را تکذیب کردند؛ ما هم بخاطر گناهانشان، آنها را هلاک کردیم، و فرعونیان را غرق نمودیم؛ و همه آنها ظالم (و ستمگر) بودند!

انفال · ۵۷

فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ

اگر آنها را در (میدان) جنگ بیابی، آنچنان به آنها حمله کن که جمعیّتهایی که پشت سر آنها هستند، پراکنده شوند؛ شاید متذکّر گردند (و عبرت گیرند)!

انفال · ۶۰

وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَ مَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْ‌ءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ

هر نیرویی در قدرت دارید، برای مقابله با آنها [= دشمنان‌]، آماده سازید! و (همچنین) اسبهای ورزیده (برای میدان نبرد)، تا به وسیله آن، دشمن خدا و دشمن خویش را بترسانید! و (همچنین) گروه دیگری غیر از اینها را، که شما نمی‌شناسید و خدا آنها را می‌شناسد! و هر چه در راه خدا (و تقویت بنیه دفاعی اسلام) انفاق کنید، بطور کامل به شما بازگردانده می‌شود، و به شما ستم نخواهد شد!

انفال · ۶۲

وَ إِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ

و اگر بخواهند تو را فریب دهند، خدا برای تو کافی است؛ او همان کسی است که تو را، با یاری خود و مؤمنان، تقویت کرد...

انفال · ۶۵

يَا أَيُّهَا النَّبِيُ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفاً مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَ يَفْقَهُونَ

ای پیامبر! مؤمنان را به جنگ (با دشمن) تشویق کن! هرگاه بیست نفر با استقامت از شما باشند، بر دویست نفر غلبه می‌کنند؛ و اگر صد نفر باشند، بر هزار نفر از کسانی که کافر شدند، پیروز می‌گردند؛ چرا که آنها گروهی هستند که نمی‌فهمند!

انفال · ۶۶

الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَ عَلِمَ أَنَ فِيكُمْ ضَعْفاً فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ

هم اکنون خداوند به شما تخفیف داد، و دانست که در شما ضعفی است؛ بنابراین، هرگاه یکصد نفر با استقامت از شما باشند، بر دویست نفر پیروز می‌شوند؛ و اگر یکهزار نفر باشند، بر دو هزار نفر به فرمان خدا غلبه خواهند کرد! و خدا با صابران است!

انفال · ۷۲

إِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هَاجَرُوا وَ جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ آوَوْا وَ نَصَرُوا أُولٰئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُمْ مِنْ وَلاَيَتِهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ حَتَّى يُهَاجِرُوا وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلاَّ عَلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ وَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

کسانی که ایمان آوردند و هجرت نمودند و با اموال و جانهای خود در راه خدا جهاد کردند، و آنها که پناه دادند و یاری نمودند، آنها یاران یکدیگرند؛ و آنها که ایمان آوردند و مهاجرت نکردند، هیچ گونه ولایت [= دوستی و تعّهدی‌] در برابر آنها ندارید تا هجرت کنند! و (تنها) اگر در (حفظ) دین (خود) از شما یاری طلبند، بر شماست که آنها را یاری کنید، جز بر ضدّ گروهی که میان شما و آنها، پیمان (ترک مخاصمه) است؛ و خداوند به آنچه عمل می‌کنید، بیناست!

انفال · ۷۵

وَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ وَ هَاجَرُوا وَ جَاهَدُوا مَعَكُمْ فَأُولٰئِكَ مِنْكُمْ وَ أُولُوا الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِنَ اللَّهَ بِكُلِ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ

و کسانی که بعداً ایمان آوردند و هجرت کردند و با شما جهاد نمودند، از شما هستند؛ و خویشاوندان نسبت به یکدیگر، در احکامی که خدا مقرّر داشته، (از دیگران) سزاوارترند؛ خداوند به همه چیز داناست.

توبه · ۳

وَ أَذَانٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِ الْأَكْبَرِ أَنَ اللَّهَ بَرِي‌ءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ رَسُولُهُ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

و این، اعلامی است از ناحیه خدا و پیامبرش به (عموم) مردم در روز حج اکبر [= روز عید قربان‌] که: خداوند و پیامبرش از مشرکان بیزارند! با این حال، اگر توبه کنید، برای شما بهتر است! و اگر سرپیچی نمایید، بدانید شما نمی‌توانید خدا را ناتوان سازید (و از قلمرو قدرتش خارج شوید)! و کافران را به مجازات دردناک بشارت ده!

توبه · ۶

وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلاَمَ اللَّهِ ثُمَ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَ يَعْلَمُونَ

و اگر یکی از مشرکان از تو پناهندگی بخواهد، به او پناه ده تا سخن خدا را بشنود (و در آن بیندیشد)! سپس او را به محل امنش برسان، چرا که آنها گروهی ناآگاهند!

توبه · ۸

كَيْفَ وَ إِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ لاَ يَرْقُبُوا فِيكُمْ إِلاًّ وَ لاَ ذِمَّةً يُرْضُونَكُمْ بِأَفْوَاهِهِمْ وَ تَأْبَى قُلُوبُهُمْ وَ أَكْثَرُهُمْ فَاسِقُونَ

چگونه (پیمان مشرکان ارزش دارد)، در حالی که اگر بر شما غالب شوند، نه ملاحظه خویشاوندی با شما را می‌کنند، و نه پیمان را؟! شما را با زبان خود خشنود می‌کنند، ولی دلهایشان ابا دارد؛ و بیشتر آنها فرمانبردار نیستند!

توبه · ۹

اشْتَرَوْا بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلاً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِهِ إِنَّهُمْ سَاءَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

آنها آیات خدا را به بهای کمی فروختند؛ و (مردم را) از راه او باز داشتند؛ آنها اعمال بدی انجام می‌دادند!

توبه · ۱۳

أَ لاَ تُقَاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ وَ هَمُّوا بِإِخْرَاجِ الرَّسُولِ وَ هُمْ بَدَءُوكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَ تَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ

آیا با گروهی که پیمانهای خود را شکستند، و تصمیم به اخراج پیامبر گرفتند، پیکار نمی‌کنید؟! در حالی که آنها نخستین بار (پیکار با شما را) آغاز کردند؛ آیا از آنها می‌ترسید؟! با اینکه خداوند سزاوارتر است که از او بترسید، اگر مؤمن هستید!

توبه · ۱۴

قَاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَ يُخْزِهِمْ وَ يَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَ يَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ

با آنها پیکار کنید، که خداوند آنان را به دست شما مجازات می‌کند؛ و آنان را رسوا می‌سازد؛ و سینه گروهی از مؤمنان را شفا می‌بخشد (؛ و بر قلب آنها مرهم می‌نهد)

توبه · ۱۶

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تُتْرَكُوا وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ وَ لَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لاَ رَسُولِهِ وَ لاَ الْمُؤْمِنِينَ وَلِيجَةً وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

آیا گمان کردید که (به حال خود) رها می‌شوید در حالی که هنوز کسانی که از شما جهاد کردند، و غیر از خدا و رسولش و مؤمنان را محرم اسرار خویش انتخاب ننمودند، (از دیگران) مشخصّ نشده‌اند؟! (باید آزمون شوید؛ و صفوف از هم جدا گردد؛) و خداوند به آنچه عمل می‌کنید، آگاه است!

توبه · ۱۷

مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِينَ أَنْ يَعْمُرُوا مَسَاجِدَ اللَّهِ شَاهِدِينَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ أُولٰئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ وَ فِي النَّارِ هُمْ خَالِدُونَ

مشرکان حق ندارند مساجد خدا را آباد کنند در حالی که به کفر خویش گواهی می‌دهند! آنها اعمالشان نابود (و بی‌ارزش) شده؛ و در آتش (دوزخ)، جاودانه خواهند ماند!

توبه · ۱۸

إِنَّمَا يَعْمُرُ مَسَاجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ أَقَامَ الصَّلاَةَ وَ آتَى الزَّكَاةَ وَ لَمْ يَخْشَ إِلاَّ اللَّهَ فَعَسَى أُولٰئِكَ أَنْ يَكُونُوا مِنَ الْمُهْتَدِينَ

مساجد خدا را تنها کسی آباد می‌کند که ایمان به خدا و روز قیامت آورده، و نماز را برپا دارد، و زکات را بپردازد، و جز از خدا نترسد؛ امید است چنین گروهی از هدایت‌یافتگان باشند.

توبه · ۱۹

أَ جَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِ وَ عِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لاَ يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

آیا سیراب کردن حجاج، و آباد ساختن مسجد الحرام را، همانند (عمل) کسی قرار دادید که به خدا و روز قیامت ایمان آورده، و در راه او جهاد کرده است؟! (این دو،) نزد خدا مساوی نیستند! و خداوند گروه ظالمان را هدایت نمی‌کند!

توبه · ۲۰

الَّذِينَ آمَنُوا وَ هَاجَرُوا وَ جَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ

آنها که ایمان آوردند، و هجرت کردند، و با اموال و جانهایشان در راه خدا جهاد نمودند، مقامشان نزد خدا برتر است؛ و آنها پیروز و رستگارند!

توبه · ۲۱

يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوَانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيهَا نَعِيمٌ مُقِيمٌ

پروردگارشان آنها را به رحمتی از ناحیه خود، و رضایت (خویش)، و باغهایی از بهشت بشارت می‌دهد که در آن، نعمتهای جاودانه دارند؛

توبه · ۲۴

قُلْ إِنْ كَانَ آبَاؤُكُمْ وَ أَبْنَاؤُكُمْ وَ إِخْوَانُكُمْ وَ أَزْوَاجُكُمْ وَ عَشِيرَتُكُمْ وَ أَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَ تِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَ مَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَ اللَّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ

بگو: «اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و طایفه شما، و اموالی که به دست آورده‌اید، و تجارتی که از کساد شدنش می‌ترسید، و خانه هائی که به آن علاقه دارید، در نظرتان از خداوند و پیامبرش و جهاد در راهش محبوبتر است، در انتظار باشید که خداوند عذابش را بر شما نازل کند؛ و خداوند جمعیّت نافرمانبردار را هدایت نمی‌کند!

توبه · ۲۵

لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍ وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ

خداوند شما را در جاهای زیادی یاری کرد (و بر دشمن پیروز شدید)؛ و در روز حنین (نیز یاری نمود)؛ در آن هنگام که فزونی جمعیّتتان شما را مغرور ساخت، ولی (این فزونی جمعیّت) هیچ به دردتان نخورد و زمین با همه وسعتش بر شما تنگ شده؛ سپس پشت (به دشمن) کرده، فرار نمودید!

توبه · ۲۹

قَاتِلُوا الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لاَ بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ لاَ يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ لاَ يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَ هُمْ صَاغِرُونَ

با کسانی از اهل کتاب که نه به خدا، و نه به روز جزا ایمان دارند، و نه آنچه را خدا و رسولش تحریم کرده حرام می‌شمرند، و نه آیین حق را می‌پذیرند، پیکار کنید تا زمانی که با خضوع و تسلیم، جزیه را به دست خود بپردازند!

توبه · ۳۰

وَ قَالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ وَ قَالَتِ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ ذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِأَفْوَاهِهِمْ يُضَاهِئُونَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ

یهود گفتند: «عزیر پسر خداست!» و نصاری کفتند: «مسیح پسر خداست!» این سخنی است که با زبان خود می‌گویند، که همانند گفتار کافران پیشین است؛ خدا آنان را بکشد، چگونه از حق انحراف می‌یابند؟!

توبه · ۳۲

يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلاَّ أَنْ يُتِمَ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ

آنها می‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش کنند؛ ولی خدا جز این نمی‌خواهد که نور خود را کامل کند، هر چند کافران ناخشنود باشند!

توبه · ۳۳

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَ دِينِ الْحَقِ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ

او کسی است که رسولش را با هدایت و آیین حق فرستاد، تا آن را بر همه آیین‌ها غالب گرداند، هر چند مشرکان کراهت داشته باشند!

توبه · ۳۴

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَ كَثِيراً مِنَ الْأَحْبَارِ وَ الرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لاَ يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید! بسیاری از دانشمندان (اهل کتاب) و راهبان، اموال مردم را بباطل می‌خورند، و (آنان را) از راه خدا بازمی‌دارند! و کسانی که طلا و نقره را گنجینه (و ذخیره و پنهان) می‌سازند، و در راه خدا انفاق نمی‌کنند، به مجازات دردناکی بشارت ده!

توبه · ۳۵

يَوْمَ يُحْمَى عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوَى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ

در آن روز که آن را در آتش جهنم، گرم و سوزان کرده، و با آن صورتها و پهلوها و پشتهایشان را داغ می‌کنند؛ (و به آنها می‌گویند): این همان چیزی است که برای خود اندوختید (و گنجینه ساختید)! پس بچشید چیزی را که برای خود می‌اندوختید!

توبه · ۳۷

إِنَّمَا النَّسِي‌ءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عَاماً وَ يُحَرِّمُونَهُ عَاماً لِيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا مَا حَرَّمَ اللَّهُ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ وَ اللَّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ

نسی‌ء [= جا به جا کردن و تأخیر ماه‌های حرام‌]، افزایشی در کفر (مشرکان) است؛ که با آن، کافران گمراه می‌شوند؛ یک سال، آن را حلال، و سال دیگر آن را حرام می کنند، تا به مقدار ماه‌هایی که خداوند تحریم کرده بشود (و عدد چهار ماه، به پندارشان تکمیل گردد)؛ و به این ترتیب، آنچه را خدا حرام کرده، حلال بشمرند. اعمال زشتشان در نظرشان زیبا جلوه داده شده؛ و خداوند جمعیّت کافران را هدایت نمی‌کند!

توبه · ۳۸

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَ رَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلاَّ قَلِيلٌ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید! چرا هنگامی که به شما گفته می‌شود: «به سوی جهاد در راه خدا حرکت کنید!» بر زمین سنگینی می‌کنید (و سستی به خرج می‌دهید)؟! آیا به زندگی دنیا به جای آخرت راضی شده‌اید؟! با اینکه متاع زندگی دنیا، در برابر آخرت، جز اندکی نیست!

توبه · ۴۰

إِلاَّ تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لاَ تَحْزَنْ إِنَ اللَّهَ مَعَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهَا وَ جَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَى وَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

اگر او را یاری نکنید، خداوند او را یاری کرد؛ (و در مشکلترین ساعات، او را تنها نگذاشت؛) آن هنگام که کافران او را (از مکّه) بیرون کردند، در حالی که دوّمین نفر بود (و یک نفر بیشتر همراه نداشت)؛ در آن هنگام که آن دو در غار بودند، و او به همراه خود می‌گفت: «غم مخور، خدا با ماست!» در این موقع، خداوند سکینه (و آرامش) خود را بر او فرستاد؛ و با لشکرهایی که مشاهده نمی‌کردید، او را تقویت نمود؛ و گفتار (و هدف) کافران را پایین قرار داد، (و آنها را با شکست مواجه ساخت؛) و سخن خدا (و آیین او)، بالا (و پیروز) است؛ و خداوند عزیز و حکیم است!

توبه · ۴۱

انْفِرُوا خِفَافاً وَ ثِقَالاً وَ جَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

(همگی به سوی میدان جهاد) حرکت کنید؛ سبکبار باشید یا سنگین بار! و با اموال و جانهای خود، در راه خدا جهاد نمایید؛ این برای شما بهتر است اگر بدانید!

توبه · ۴۲

لَوْ كَانَ عَرَضاً قَرِيباً وَ سَفَراً قَاصِداً لاَتَّبَعُوكَ وَ لٰكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ وَ سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنْفُسَهُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

(امّا گروهی از آنها، چنانند که) اگر غنایمی نزدیک (و در دسترس)، و سفری آسان باشد، (به طمع دنیا) از تو پیروی می‌کنند؛ ولی (اکنون که برای میدان تبوک،) راه بر آنها دور (و پر مشقت) است، (سرباز می‌زنند؛) و بزودی به خدا سوگند یاد می‌کنند که: «اگر توانایی داشتیم، همراه شما حرکت می‌کردیم!» (آنها با این اعمال و این دروغها، در واقع) خود را هلاک می‌کنند؛ و خداوند می‌داند آنها دروغگو هستند!

توبه · ۴۴

لاَ يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ

آنها که به خدا و روز جزا ایمان دارند، هیچ گاه برای ترک جهاد (در راه خدا) با اموال و جانهایشان، از تو اجازه نمی‌گیرند؛ و خداوند پرهیزگاران را می‌شناسد.

توبه · ۴۵

إِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ ارْتَابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ فِي رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ

تنها کسانی از تو اجازه (این کار را) می‌گیرند که به خدا و روز جزا ایمان ندارند، و دلهایشان با شکّ و تردید آمیخته است؛ آنها در تردید خود سرگردانند.

توبه · ۴۷

لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ مَا زَادُوكُمْ إِلاَّ خَبَالاً وَ لَأَوْضَعُوا خِلاَلَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَ فِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ

اگر آنها همراه شما (بسوی میدان جهاد) خارج می‌شدند، جز اضطراب و تردید، چیزی بر شما نمی‌افزودند؛ و بسرعت در بین شما به فتنه‌انگیزی (و ایجاد تفرقه و نفاق) می‌پرداختند؛ و در میان شما، افرادی (سست و ضعیف) هستند که به سخنان آنها کاملاً گوش فرامی‌دهند؛ و خداوند، ظالمان را می‌شناسد.

توبه · ۴۹

وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي وَ لاَ تَفْتِنِّي أَلاَ فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَ إِنَ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ

بعضی از آنها می‌گویند: «به ما اجازه ده (تا در جهاد شرکت نکنیم)، و ما را به گناه نیفکن»! آگاه باشید آنها (هم اکنون) در گناه سقوط کرده‌اند؛ و جهنم، کافران را احاطه کرده است!

توبه · ۵۲

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذَابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينَا فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ

بگو: «آیا درباره ما، جز یکی از دو نیکی را انتظار دارید؟! (: یا پیروزی یا شهادت) ولی ما انتظار داریم که خداوند، عذابی از سوی خودش (در آن جهان) به شما برساند، یا (در این جهان) به دست ما (مجازات شوید) اکنون که چنین است، شما انتظار بکشید، ما هم با شما انتظار می‌کشیم!»

توبه · ۵۴

وَ مَا مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لاَ يَأْتُونَ الصَّلاَةَ إِلاَّ وَ هُمْ كُسَالَى وَ لاَ يُنْفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ كَارِهُونَ

هیچ چیز مانع قبول انفاقهای آنها نشد، جز اینکه آنها به خدا و پیامبرش کافر شدند، و نماز بجا نمی‌آورند جز با کسالت، و انفاق نمی‌کنند مگر با کراهت!

توبه · ۵۵

فَلاَ تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَ لاَ أَوْلاَدُهُمْ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كَافِرُونَ

و (فزونی) اموال و اولاد آنها، تو را در شگفتی فرو نبرد؛ خدا می‌خواهد آنان را به وسیله آن، در زندگی دنیا عذاب کند، و در حال کفر بمیرند!

توبه · ۵۶

وَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ وَ مَا هُمْ مِنْكُمْ وَ لٰكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ

آنها به خدا سوگند می‌خورند که از شما هستند، در حالی که از شما نیستند؛ ولی آنها گروهی هستند که می‌ترسند (و به خاطر ترس از فاش شدن اسرارشان دروغ می‌گویند)!

توبه · ۶۱

وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

از آنها کسانی هستند که پیامبر را آزار می‌دهند و می‌گویند: «او آدم خوش‌باوری است!» بگو: «خوش‌باور بودن او به نفع شماست! (ولی بدانید) او به خدا ایمان دارد؛ و (تنها) مؤمنان را تصدیق می‌کند؛ و رحمت است برای کسانی از شما که ایمان آورده‌اند!» و آنها که رسول خدا را آزار می‌دهند، عذاب دردناکی دارند!

توبه · ۶۲

يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَحَقُ أَنْ يُرْضُوهُ إِنْ كَانُوا مُؤْمِنِينَ

آنها برای شما به خدا سوگند یاد می‌کنند، تا شما را راضی سازند؛ در حالی که شایسته‌تر این است که خدا و رسولش را راضی کنند، اگر ایمان دارند!

توبه · ۶۴

يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اْتَهْزِءُوا إِنَ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَا تَحْذَرُونَ

منافقان از آن بیم دارند که سوره‌ای بر ضدّ آنان نازل گردد، و به آنها از اسرار درون قلبشان خبر دهد. بگو: «استهزا کنید! خداوند، آنچه را از آن بیم دارید، آشکار می‌سازد!»

توبه · ۶۵

وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آيَاتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ

و اگر از آنها بپرسی (: «چرا این اعمال خلاف را انجام دادید؟!»)، می‌گویند: «ما بازی و شوخی می‌کردیم!» بگو: «آیا خدا و آیات او و پیامبرش را مسخره می‌کردید؟!»

توبه · ۶۶

لاَ تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ إِنْ نَعْفُ عَنْ طَائِفَةٍ مِنْكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ

(بگو:) عذر خواهی نکنید (که بیهوده است؛ چرا که) شما پس از ایمان آوردن، کافر شدید! اگر گروهی از شما را (بخاطر توبه) مورد عفو قرار دهیم، گروه دیگری را عذاب خواهیم کرد؛ زیرا مجرم بودند!