الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ
آنان که وقتی برای خود پیمانه میکنند، حق خود را بطور کامل میگیرند؛
تکرارها: ۱۴۴۵آیات: ۱۱۷۷
الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ
آنان که وقتی برای خود پیمانه میکنند، حق خود را بطور کامل میگیرند؛
إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ
(همان کسی که) وقتی آیات ما بر او خوانده میشود میگوید: «این افسانههای پیشینیان است!»
كَلاَّ بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ
چنین نیست که آنها میپندارند، بلکه اعمالشان چون زنگاری بر دلهایشان نشسته است!
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ
بر تختهای زیبای بهشتی تکیه کرده و (به زیباییهای بهشت) مینگرند!
وَ مَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ
در حالی که هرگز مأمور مراقبت و متکفّل آنان [= مؤمنان] نبودند!
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ
در حالی که بر تختهای آراسته بهشتی نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) مینگرند!
وَ إِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لاَ يَسْجُدُونَ
و هنگامی که قرآن بر آنها خوانده میشود سجده نمیکنند؟!
إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ
هنگامی که در کنار آن نشسته بودند،
وَ هُمْ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌ
و آنچه را با مؤمنان انجام میدادند (با خونسردی و قساوت) تماشا میکردند!
الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلَى كُلِ شَيْءٍ شَهِيدٌ
همان کسی که حکومت آسمانها و زمین از آن اوست و خداوند بر همه چیز گواه است!
إِنْ كُلُ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ
(به این آیت بزرگ الهی سوگند) که هر کس مراقب و محافظی دارد!
إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ
مسلّماً او [= خدائی که انسان را از چنین چیز پستی آفرید] میتواند او را بازگرداند!
لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ
تو سلطهگر بر آنان نیستی که (بر ایمان) مجبورشان کنی،
ثُمَ إِنَ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ
و مسلّماً حسابشان (نیز) با ماست!
فَصَبَ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت!
وَ أَمَّا إِذَا مَا ابْتَلاَهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ میگیرد (مأیوس میشود و) میگوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»
وَ لاَ تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ
و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمیکنید،
أَ يَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ
آیا او گمان میکند که هیچ کس نمیتواند بر او دست یابد؟!
عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ
بر آنها آتشی است فروبسته (که راه فراری از آن نیست)!
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا
ولی آنها او را تکذیب و ناقه را پی کردند (و به هلاکت رساندند)؛ از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد!
إِنَ عَلَيْنَا لَلْهُدَى
به یقین هدایت کردن بر ماست،
أَ رَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَى
به من خبر ده اگر این بنده به راه هدایت باشد،
وَ إِنَّهُ عَلَى ذٰلِكَ لَشَهِيدٌ
و او خود (نیز) بر این معنی گواه است!
الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ
آتشی که از دلها سرمیزند!
إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ
این آتش بر آنها فروبسته شده،
وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبَابِيلَ
و بر سر آنها پرندگانی را گروه گروه فرستاد،
وَ لاَ يَحُضُ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ
و (دیگران را) به اطعام مسکین تشویق نمیکند!