وَ السَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ
قسم به آسمان که دارای چین و شکنهای زیباست،
آیات: ۱۰
وَ السَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ
قسم به آسمان که دارای چین و شکنهای زیباست،
وَ السَّقْفِ الْمَرْفُوعِ
و سقف برافراشته،
وَ السَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ
سوگند به آسمان که دارای برجهای بسیار است،
وَ السَّمَاءِ وَ الطَّارِقِ
سوگند به آسمان و کوبنده شب!
إِنْ كُلُ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ
(به این آیت بزرگ الهی سوگند) که هر کس مراقب و محافظی دارد!
وَ السَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ
سوگند به آسمان پرباران،
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ
که این (قرآن) سخنی است که حقّ را از باطل جدا میکند،
وَ السَّمَاءِ وَ مَا بَنَاهَا
و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده،
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا
که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛
وَ قَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا
و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!