بخشش سه تنِ بازمانده از تبوک

۲۲ بعثت ۶۳۱ میلادی

مدینه

کعب بن مالک، مراره بن ربیع و هلال بن امیه بدون عذر از تبوک بازماندند و مدتی در تحریم اجتماعی ماندند تا توبه‌شان پذیرفته شد. این ماجرا از مشهورترین نمونه‌های صداقت، آزمون اجتماعی و رحمت پس از توبه در سیره است.

آیات نازل‌شده دربارهٔ این رویداد

سوره توبه، آیه ۱۱۸ ‹

وَ عَلَى الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتَّى إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَ ضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنْفُسُهُمْ وَ ظَنُّوا أَنْ لاَ مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلاَّ إِلَيْهِ ثُمَ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا إِنَ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

(همچنین) آن سه نفر که (از شرکت در جنگ تبوک) تخلّف جستند، (و مسلمانان با آنان قطع رابطه نمودند،) تا آن حدّ که زمین با همه وسعتش بر آنها تنگ شد؛ (حتّی) در وجود خویش، جایی برای خود نمی‌یافتند؛ (در آن هنگام) دانستند پناهگاهی از خدا جز بسوی او نیست؛ سپس خدا رحمتش را شامل حال آنها نمود، (و به آنان توفیق داد) تا توبه کنند؛ خداوند بسیار توبه‌پذیر و مهربان است!

هم‌زمان با این رویداد نازل شد

۱۲۸ آیه از ۹ سوره در سال ۲۲ بعثت، بر پایه سال تقریبی نزول (نه لزوماً دربارهٔ این رویداد). بازپخش وحی در این سال ‹

۱ سوره دیگر