وَآتِ ذَا الْقُرْبَىٰ حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا
و حقّ نزدیکان را بپرداز، و (همچنین حق) مستمند و وامانده در راه را! و هرگز اسراف و تبذیر مکن،
تکرارها: ۶
وَآتِ ذَا الْقُرْبَىٰ حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا
و حقّ نزدیکان را بپرداز، و (همچنین حق) مستمند و وامانده در راه را! و هرگز اسراف و تبذیر مکن،
فَآتِ ذَا الْقُرْبَىٰ حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ ذَٰلِكَ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
پس حقّ نزدیکان و مسکینان و در راهماندگان را ادا کن! این برای آنها که رضای خدا را میطلبند بهتر است، و چنین کسانی رستگارانند.
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ
و هرگز مردم را بر اطعام مستمندان تشویق نمینمود؛
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ
و اطعام مستمند نمیکردیم،
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ
و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمیکنید،
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ
و (دیگران را) به اطعام مسکین تشویق نمیکند!