تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) کَلَّا إِذا دُکَّتِ الْأَرْضُ دَکًّا دَکًّا «21» وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا «22» وَ جِي‌ءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَکَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّکْرى‌ «23» يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي «24» فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ «25» وَ لا يُوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ «26» «21» چنان نيست، (که مى‌پنداريد، بلکه) آنگاه که زمين به شدّت درهم کوبيده شود. «22» و (فرمان) پروردگارت با فرشتگان صف در صف فرارسد. «23» در آن روز دوزخ را حاضر کنند، در آن روز انسان متذکّر شود ولى اين تذکّر چه سودى برايش دارد؟ «24» (در آن روز انسان) مى‌گويد: اى کاش براى زندگى (امروز) چيزى از پيش فرستاده بودم. «25» پس در آن روز هيچکس به مانند عذاب او عذاب نکند. «26» و هيچکس چون به بند کشيدن او، در بند نکشد. جلد 10 - صفحه 478