تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَ لَمْ تَرَ کَيْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِعادٍ «6» إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ «7» الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُها فِي الْبِلادِ «8» وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ «9» وَ فِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتادِ «10» الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلادِ «11» فَأَکْثَرُوا فِيهَا الْفَسادَ «12» فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّکَ سَوْطَ عَذابٍ «13» إِنَّ رَبَّکَ لَبِالْمِرْصادِ «14»
«6» آيا نديدى که پروردگارت با قوم عاد چه کرد؟ «7» (همان قوم) ارم، (شهرى) که داراى بناهاى ستون دار بود. «8» (بناهايى) که مانندش در ديگر شهرها ساخته نشده بود. «9» و با قوم ثمود که در وادى خود تخته سنگها را (براى ساختن خانه) مىبريدند. «10» و با فرعون، صاحب قدرت و سپاه عظيم. «11» آنها که در شهرها طغيانگرى کردند. «12» و در آن، فساد و تباهى افزودند. «13» پس پروردگارت تازيانه عذاب بر آنان فرود آورد. «14» همانا پروردگارت در کمينگاه است.