1- مقايسه ميان عاقبت خوبان و بدان، شيوه‌اى قرآنى براى شناخت بهتر حقايق است. أُوتِيَ کِتابَهُ بِيَمِينِهِ ... أُوتِيَ کِتابَهُ بِشِمالِهِ
2- در تربيت و هدايت، بشارت و هشدار در کنار هم لازم است. أُوتِيَ کِتابَهُ بِيَمِينِهِ ... أُوتِيَ کِتابَهُ بِشِمالِهِ
3- آگاهى از آينده، گامى براى تصميم‌گيرى صحيح امروز است. «فَيَقُولُ يا لَيْتَنِي»
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 10 - صفحه 203
4- روزنه اميد براى خلافکاران در آخرت بسته مى‌شود. تا قبل از ديدن نامه عمل اميدى داشت ولى بعد از آن فقط حسرت مى‌خورد. يا لَيْتَنِي ... يا لَيْتَها
5- ثروت و قدرت، در قيامت کارآيى ندارد. «ما أَغْنى عَنِّي مالِيَهْ هَلَکَ عَنِّي سُلْطانِيَهْ»
6- ثروت‌اندوزى در دنيا، سبب حسرت در قيامت است. «ما أَغْنى عَنِّي مالِيَهْ»
7- کيفر دستهايى که در دنيا براى هرگونه فساد و ستم باز بود، غل و زنجير قيامت است. «فَغُلُّوهُ»
8- انسانى که در قلبش نور معرفت خدا و در عملش، خدمت به مردم نباشد، بهتر که بسوزد. لا يُؤْمِنُ ... وَ لا يَحُضُ
9- توجه به گرسنگان، در کنار ايمان به خدا مطرح است. لا يُؤْمِنُ ... وَ لا يَحُضُ
10- بر فرض که خود، توان کمک نداشته باشيم، بايد ديگران را براى کمک به گرسنگان تشويق کنيم. «وَ لا يَحُضُّ عَلى طَعامِ الْمِسْکِينِ»
11- رسيدگى به فقرا شرط ندارد که فقير، مؤمن باشد. «وَ لا يَحُضُّ عَلى طَعامِ الْمِسْکِينِ»