آیه ۲۶ سوره جن

سوره جن(الجن)، آیه ۲۶ · جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۳

عَالِمُ الْغَيْبِ فَلاَ يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَداً

دانای غیب اوست و هیچ کس را بر اسرار غیبش آگاه نمی‌سازد،

معنی کلمات و عبارات
«عَالِمُ»: خبر مبتدای محذوف (هُوَ) یا بدل از (رَبّ) است. «فَلا یُظْهِرُ عَلی غَیْبِهِ»: (نگا: انعام / ، نمل / ).
نزول
نکات آیه
۱ - خداوند، آگاه به تمام حقایق غیبى و امور پنهانى «علم الغیب» ۲ - زمان نزول عذاب، شکست کافران و برپایى قیامت، از امور غیبى و تنها در اختیار خداوند است. «حتّى اذا اوا ما یوعدون...اقریب ما توعدون... علم الغیب» تعریف «الغیب» براى استغراق است; یعنى، تمامى امور و حقایق غیبى و «عالم الغیب» خبر براى مبتداى محذوف (هو) است. تعریف مسند و مسندالیه، مفید قصر مى باشد; یعنى، تنها خداوند عالم به امور غیبى است. گفتنى است از مصادیق مورد نظر در امور غیبى - به قرینه آیات پیشین - مسأله برپایى قیامت، شکست کافران و نزول عذاب بر آنان است. ۳ - هیچ کس به صورت مستقل و بدون عنایت الهى، به حقایق پنهانى و امور غیبى آگاه نیست. «فلایظهر على غیبه أحدًا»
تفسیر (۹)
روایات و احادیث

۴ - «فقال أبوجعفر(ع): ...و أمّا قوله «عالم الغیب» فإنّ اللّه عزّوجلّ عالمٌ بما غاب عن خلقه فیما یقدّر من شىء و یَقضِیه فى علمه قبل أن یخلقَه و قبل أن یُفْضِیَه إلى الملائکة; [منبع: کافى، ج ۱، ص ۲۵۶، ح ۲; نورالثقلین، ج ۵، ص ۴۴۱- ، ح ۴۸.] امام باقر(ع) فرمود: اما [معناى] سخن خداوند: «عالم الغیب» [این است] خداى عزّوجلّ عالم است به آنچه از مخلوقاتش پنهان مى باشد. چیزى را که مقدر فرموده و در علم خود گذرانده است; قبل از این که آن چیز را بیافریند و قبل از این که آن را به ملائکه برساند». ۵ - «عن الحارث بن الدلهاث مولى الرّضا(ع) قال: سمعت أباالحسن(ع) یقول: لایکون المؤمنُ مؤمناً حتّى یکونَ فیه ثلاثُ خصال سنّة من ربّه و سنّةٌ من نبیّه و سنّة من ولیّه، فالسنّة من ربّه: کتمان سرّه، قال اللّه عزّوجلّ: «عالم الغیب فلایظهر على غیبه أحداً إلاّ من ارتضى من رسول»...; [منبع: عیون اخبارالرضا، ج ۱، ص ۲۵۶، ب ۲۶، ح ۹; نورالثقلین، ج ۵، ص ۴۴۴، ح ۶۱.] حارث بن دلهاث گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که مى فرمود: مؤمن، مؤمن نیست مگر این که سه خصلت در او باشد: سنتى از پروردگارش و سنتى از پیامبرش و سنتى از ولىّ و امامش. اما سنّت پروردگارش، نهان داشتن سرّ خویش، خداى عزّوجلّ فرمود: «عالم الغیب فلایظهر على غیبه أحداً إلاّ من ارتضى من رسول»...».

موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۲)
  • عصمت انبیا در تلقّی وحی+۲ آیه
  • عصمت انبیا در تبلیغ و رساندن وحی به مردم+۲ آیه
  • خداوند، افاضهکننده علم غیب بر رسولان خویش+۲ آیه
  • مصونیّت قران از هرگونه تحریف+۲ آیه
  • رضایت خداوند از پیامبران، موجب اگاه ساختن انان بر غیب+۱ آیه
  • برخورداری انبیای الهی از عصمت، مایه مصونیّت وحی و کتب الهی از هرگونه تحریف+۳ آیه
  • عصمت انبیای الهی از خطا در دریافت و ابلاغ وحی و از گناهان+۳ آیه
  • علم غیب به تمام موجودات، در انحصار خدا+۴ آیه
  • خداوند، دارای علم غیب و اگاه به موارد ان+۴ آیه
  • علم غیب، در انحصار خدا+۵ آیه
  • اگاهی از علم غیب خداوند، تنها با رضایت و اذن او+۱ آیه
  • امکان اگاهی رسولان و پیامبران از علم غیب خدا، به وسیله وحی یا الهام+۱ آیه
  • اختصاص علم غیب مطلق، به خدا+۷ آیه
  • خداوند، افاضه کننده علم غیب به بعضی انبیا+۲ آیه
  • رضایت خداوند از پیامبران، موجب اگاه ساختن انان بر علم غیب+۱ آیه
  • وحی، راهی برای دسترسی بشر به غیب+۴ آیه
  • امکان فراگیری علم غیب، برای برخی انسانها+۴ آیه
  • محرومیّت غیر خداوند، از داشتن علم غیب+۵ آیه
  • علیم / اسماوصفات+۳ آیه
  • مصونیّت کتابهای اسمانی، از دستبرد و تحریف در ایام بعثت و حضور پیامبران الهی+۲ آیه
  • کمین فرشتگان الهی برای نگهبانی و مراقبت از وحی، جهت مصون ماندن از دستبرد نااهلان+۱ آیه
  • خداوند، قراردهنده فرشتگانی مراقب، برای محافظت پیامبران، از انحراف، در ابلاغ رسالت خود+۱ آیه
واژه‌ها