سوره حجر(الحجر)، آیه ۵۵ · جزء ۱۴ · صفحه ۲۶۵
قَالُوا بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُن مِّنَ الْقَانِطِينَ
گفتند: «تو را به حق بشارت دادیم؛ از مأیوسان مباش!»
معنی کلمات و عبارات
«بِالْحَقِّ»: به چیز راست و درستی. به کار محقّق و مطمئنّی. به طریقه و شیوهای که حق است و آن خرق عادت توسّط قادر مطلق است. «الْقَانِطِینَ»: افراد مأیوس و ناامید.
نزول
سال ۳ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
۱- تأکید فرشتگان بر تحقق و عینیت یافتن بشارت پسردار شدن ابراهیم(ع) در دوران پیرى «قالوا بشرنک بالحقّ»
مقصود از «بالحق» در آیه فوق یا خبر مطابق با واقع است و یا به معناى این است که بشارت ما حقیقت دار است (مجمع البیان). در هر صورت گویاى این نکته است که: آنچه بشارت داده شد، تحقق یافتنى است و به وقوع خواهد پیوست.
۲- توصیه فرشتگان به ابراهیم(ع) بر مأیوس نشدن از لطف و رحمت خداوند در زندگى «قالوا ... فلاتکن من القنطین»
«قنوط» به معناى ناامید شدن از خیر است.
۳- یأس از لطف و رحمت خداوند، نکوهیده و ناپسند است. «فلاتکن من القنطین»
۴- پیرى و سالمندى، از عوامل یأس انسان از فرزنددار شدن «مسّنى الکبر فبم تبشّرون ... فلاتکن من القنطین»
۵- بشارت دادن و امیدوار ساختن افراد بى فرزند به فرزنددار شدن در پرتو لطف و عنایت خداوند، کارى پسندیده و ارزشمند «إنا نبشّرک بغلم ... فلاتکن من القنطین ... من رحمة ربّه»
تفسیر (۷)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
اهمیت امیدواری به لطف خدابشارت به بی فرزندانسرزنش یأس از لطف خداعوامل یأس از فرزندداریتوصیه به ابراهیمسرزنش یأس از رحمت خداپیری ابراهیمتوصیه های ملائکهاهمیت امیدواری به رحمت خداآثار پیریبشارتهای ملائکهفرزندداری ابراهیمامیدواری به لطف خداملائکه مبشرصفات ناپسندبشارت به ابراهیمقصه ابراهیمعمل پسندیده
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۳۵)
- ارامش دادن ملایکه به حضرت ابراهیم(علیه السلام)+۱۰ آیه
- ارامش یافتن ابراهیم(علیه السلام) در پی اعلام ملایکه به فرستاده بودن انان از سوی خدا و دلداری دادن به حضرت+۸ آیه
- سفارش ملایکه به ناامید نبودن ابراهیم(علیه السلام) از رحمت خدا و تاکید حضرت به امیدواری خویش به رحمت خدا+۳ آیه
- برحذر شدن، ابراهیم(علیه السلام) از ناامیدی بهوسیله ملایکه و تاکید حضرت بر امیدواری خویش به رحمت خدا+۲ آیه
- بشارت فرزنددار شدن ابراهیم(علیه السلام) وعدهای حق+۲ آیه
- اعتقاد ابراهیم(علیه السلام) به رحمت خدا و گمراه دانستن ناامیدان از رحمت خدا+۲ آیه
- بشارت اعطای اسحاق به ابراهیم(علیهما السلام)، بشارتی حق+۲ آیه
- بشارت فرشتگان به تحقّق وعده الهی در ظهور اسحاق(علیه السلام)+۴ آیه
- ولادت اسحاق در دوران کهنسالی ابراهیم(علیهما السلام)+۷ آیه
- امید دادن فرشتگان الهی به ابراهیم(علیه السلام) درباره تولّد فرزند برای وی+۵ آیه
- ضرورت امیدواری به رحمت خدا
- امید ابراهیم(علیه السلام) به فرزنددار شدن، در پی بشارت فرشتگان+۳ آیه
- بشارت حق و قطعی زمینه ساز امید انسان
- ناامیدی از رحمت خدا نشانه گمراهی+۱ آیه
- فرشتگان نهیکننده ابراهیم(علیه السلام) از یاس و ناامیدی
- تاکید فرشتگان، بر حقانیّت بشارتهای خود به ابراهیم(علیه السلام)
- امید ابراهیم(علیه السلام) به فرزنددار شدن در سن پیری، در پرتو لطف و رحمت خداوند+۳ آیه
- کهنسالی ابراهیم(علیه السلام) باعث تعجّب وی هنگام بشارت به فرزنددار شدن+۲ آیه
- فرزنددار شدن ابراهیم(علیه السلام) و ساره در دوران سالمندی، امری خارقالعاده+۵ آیه
- گفتگوی جبرییل با ابراهیم(علیه السلام)+۱۱ آیه
- امید دادن جبرییل به ابراهیم(علیه السلام)، برای بهرهمندی از رحمت خدا+۲ آیه
- گفتگوی جبرییل با ابراهیم(علیه السلام)+۱۱ آیه
- حرمت ناامیدی، از رحمت خدا+۳ آیه
- حقّانیّت بشارت فرزند به ابراهیم(علیه السلام)، به وسیله فرشتگان+۲ آیه
- حرمت ناامیدی از رحمت خدا+۳ آیه
- راستگویی ملایکه بشارت دهنده فرزند به ابراهیم(علیه السلام)+۲ آیه
- تاکید حضرت ابراهیم(علیه السلام) به امیدواری خویش به رحمت خداوند+۳ آیه
- ناامیدی از رحمت خداوند، نشانه گمراهی+۱ آیه
- سفارش ملایکه به ناامید نشدن ابراهیم(علیه السلام) از رحمت خداوند+۱ آیه
- سرگذشت ابراهیم و لوط(علیهما السلام) و قوم او، سرشار از نشانه های خداوند+۵ آیه
- ارامش دادن ملایکه به ابراهیم علیه السلام+۷ آیه
- مژده بهشت پرنعمت به استقامتکنندگان در راه خدا، از سوی ملایکه+۳ آیه
- بشارت مهمانان ابراهیم به پسردار شدن وی+۹ آیه
- فرشتگان مهمان بر ابراهیم علیه السلام حامل بشارت به تولد پسری برای وی+۷ آیه
- میکاییل، از فرشتگان بشارتدهنده ولادت اسحاق علیه السلام به ابراهیم علیه السلام+۸ آیه