سوره روم(الروم)، آیه ۱۰ · جزء ۲۱ · صفحه ۴۰۵
ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاءُوا السُّوأَىٰ أَن كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِئُونَ
سپس سرانجام کسانی که اعمال بد مرتکب شدند به جایی رسید که آیات خدا را تکذیب کردند و آن را به مسخره گرفتند!
معنی کلمات و عبارات
«السُّوأی»: مونث (أَسْوَأ) است که اسم تفضیل است. یعنی کارهای بسیار زشت و پلشت. این واژه مفعول به (أَسَآءُوا) است. اگر (السُّوأی) را اسم (کانَ) بدانیم، معنی آیه چنین میشود: عاقبت کار کسانی که اعمال بد انجام میدادند، بدترین سرنوشت شد، و این هم بدان علّت بود که آیات خدا را تکذیب و آنها را تمسخر میکردند.
نزول
سال ۶ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱ - فرجام حتمى بدکاران، تکذیب و تمسخر آیات خداوند است. «ثمّ کان عقبة الذین أسئوا السوأى أن کذّبوا بأیت اللّه و کانوا»
برداشت فوق مبتنى بر این است که «عاقبة» خبر مقدم «کان»، و «السوأى» مفعول مطلقِ «أسائوا» و «أن کذّبوا» اسم مؤخر فعل «کان» باشد. بنابراین، جمله، چنین مى شود: «ثمّ کان التکذیبُ عاقبةَ الذین أساؤوا». لازم به ذکر است که آورده شدن جمله با فعل ماضى «کان»، دلالت بر حتمیّت آن مى کند.
۲ - تکذیب پیامبران الهى و بیّنات آنان عملى زشت و داراى فرجامى ناگوار است. و جاءتهم رسلهم بالبیّنت فما کان اللّه لیظلمهم ... ثمّ کان عقبة الذین أسئوا السوأى أن کذّبوا بأیت اللّه
۳ - تکذیب و استهزاى آیات الهى، بدترین فرجام را دارد. «ثمّ کان عقبة الذین أسئوا السوأى»
بنابر این که «عاقبة» خبر مقدم «کان» و «السوأى» اسم آن و «أن کذّبوا» مفعولٌ له فعل «أسائوا» باشد، نکته بالا فهمیده مى شود.
۴ - تکذیب و استهزاى مدام آیات الهى، فرجامى شوم (عذاب) در پى دارد. «ثمّ کان عقبة الذین أسئوا السوأى»
برداشت فوق بنابر اسم بودن «السوأى» براى «کان» و تعلیل بودن «أن کذّبوا» براى «السوأى» است.
تفسیر (۸)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
استهزاگری بدکارانتکذیبگری بدکارانفرجام استهزای آیات خدافرجام تکذیب آیات خدافرجام تکذیب انبیاکیفر استهزای آیات خدافرجام بدکاراناستهزای آیات خدافرجام شومکیفر تکذیب آیات خداتکذیب آیات خداعمل ناپسند
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۳۱)
- معجزات، ایات خدا برای مردم+۳ آیه
- فرجام بدکاران، استهزا و تمسخر ایات الهی
- تکذیب ایات خدا، سرانجام بدکاران
- بدکاران، استهزاگران ایات خدا
- بدکاران، تکذیب کننده ایات الهی
- سرانجام بدکاری، تکذیب ایات خدا
- بدکاران، تکذیبکننده ایات الهی+۱ آیه
- وجود اقوامی ثروتمند و متمّول در گذشته با صفت بدکاری و مکذّب ایههای خدا+۱ آیه
- استهزای ایات الهی از سوی کافران+۶ آیه
- سرانجام گناهکاران، تکذیب و استهزای ایات الهی
- تکذیب و استهزای ایات الهی، درپیدارنده فرجامبد
- استهزای ایات الهی، از سوی کافران+۴ آیه
- ارتکاب گناه، باعث تکذیب ایات الهی و استهزای انها+۳ آیه
- تکذیب انبیا ازسوی کافران، بهرغم برخورداری انان از معجزات+۱ آیه
- حرمت استهزای ایات الهی+۳ آیه
- وجوب ایمان به ایات الهی+۲ آیه
- حرمت تکذیب ایات خداوند+۴ آیه
- گناهکاران، مردمی ستم پیشه+۲ آیه
- تکذیب انبیا و مخالفت با انان، ظلم به خویشتن و درپی دارنده کیفر و عذاب+۱ آیه
- گناه و عصیان، ظلمی از ناحیه انسان به خود+۲ آیه
- ارتکاب گناه و تمرّد از فرمانهای الهی، ظلم، و درپی دارنده کیفر الهی+۳ آیه
- سرزنش تکذیبگران پیامبر(صلی الله علیه واله) از سوی خداوند، به علّت عبرت نگرفتن از سرنوشت اقوام قدرتمند پیشین+۲ آیه
- تکذیب انبیا از ناحیه کافران+۱ آیه
- ارتکاب گناه، موجب تمسخر و استهزای ایات الهی
- تکذیب ایات الهی، پیامد گناه+۱ آیه
- استهزای گناهکاران، نسبت به ایات خدا
- استهزای ایات خدا از جانب گناهکاران
- تکذیب ایات خدا، از ناحیه گناهکاران
- ظلم به خویش، گناه و ناروا+۲ آیه
- ارایه معجزات برای مردم، همگی از ایات و نشانههای یگانه پروردگار هستی+۳ آیه
- استهزا و تمسخر معجزات الهی، فرجام بدکاران