آیه ۱۲۲ سوره نحل

سوره نحل(النحل)، آیه ۱۲۲ · جزء ۱۴ · صفحه ۲۸۱

معنی کلمات و عبارات
«آتَیْناهُ فَِی الدُّنْیَا حَسَنَةً»: مراد محبّت مردمان جمیع ادیان در حق ابراهیم، و تولّد انبیاء فراوان از نسل او، و ذکر جمیل وی بر سر زبانها برای همیشه است (نگا: شعراء / ، صافّات / و .
نزول
نکات آیه
۱- ابراهیم(ع)، برخوردار از مواهب و نیکیهاى خداوند در زندگى دنیوى «إن إبرهیم کان ... و ءاتینه فى الدنیا حسنة» ۲- ابراهیم(ع)، از جمله صالحان در آخرت است. «و إنه فى الأخرة لمن الصلحین» ۳- نقش عمده روحیه تسلیم در برابر خدا، حق گرایى، دورى از شرک و شکرگزارى حضرت ابراهیم(ع)، در برخوردارى او از نیکیها و نعمتهاى الهى در دنیا و منزلت والا در آخرت «إن إبرهیم کان أُمّة قانتًا لله ... و ءاتینه فى الدنیا حسنة و إنه فى الأخرة لمن الصلحین» ۴- مرتبه و جایگاه صالحان در آخرت، مرتبه اى ویژه و متعالى «و إنه فى الأخرة لمن الصلحین» از اینکه خداوند در مقام امتنان بر حضرت ابراهیم(ع)، ایشان را از زمره صالحان برشمرده است، نشان مى دهد که مقام و منزلت صالحان بس بلند و عالى است و افرادى چون ابراهیم(ع) شایسته چنین مقامى اند (و إنه فى الأخرة لمن الصالحین). ۵- کسب فضایل معنوى و کوشش خود انسان، مؤثر در برخوردارى او از مواهب و نیکیها در دنیا و مقامات عالى در آخرت «إن إبرهیم کان أُمّة قانتًا لله ... و إنه فى الأخرة لمن الصلحین» ۶- شکر نعمت، موجب افزونى نعمتهاى دنیوى است. «شاکرًا لأنعمه ... و ءاتینه فى الدنیا حسنة» ۷- پاداشهاى الهى، منحصر به جهان آخرت نیست. «و ءاتینه فى الدنیا حسنة و إنه فى الأخرة لمن الصلحین» ۸- دین، دربردارنده سعادت و حسنات دنیوى و اخروى است. «و ءاتینه فى الدنیا حسنة و إنه فى الأخرة لمن الصلحین»
تفسیر (۹)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۹)
  • ابراهیم(علیه السلام) از شایستگان و صالحان در اخرت+۴ آیه
  • ابراهیم(علیه السلام)، از برگزیدگان در دنیا و شایستگان عالم اخرت+۴ آیه
  • ابراهیم(علیه السلام) از شایستگان و صالحان در اخرت+۳ آیه
  • اعطای حسنه در دنیا به ابراهیم(علیه السلام) از سوی خدا+۱ آیه
  • برخورداری ابراهیم(علیه السلام) از انواع نعمتها از سوی خدا+۴ آیه
  • ابراهیم(علیه السلام)، از صالحان و شایستگان در اخرت+۴ آیه
  • مقام صالحان پاداش خداوند به ابراهیم(علیه السلام) در اخرت+۲ آیه
  • خداوند، منشا پاداش در دنیا+۶ آیه
  • قرار گرفتن در شمار صالحان، از اثار تسلیم در برابر خداوند+۴ آیه
  • بهرهمندی از نعمتهای خداوند در دنیا، از اثار تسلیم در برابر خداوند+۱ آیه
  • برخورداری ابراهیم(علیه السلام)، از مواهب و نیکیهای خداوند، در زندگی دنیایی+۱ آیه
  • خداوند، منشا همه نیکیها و حسنات+۴ آیه
  • عطا شدن حسنه به ابراهیم(علیه السلام)، از طرف خداوند
  • اعطای پاداش الهی به ابراهیم(علیه السلام)، در دنیا+۲ آیه
  • ابراهیم(علیه السلام) برخوردار از حسنه و نیکیها در زندگی دنیا+۱ آیه
  • اجتناب از شرک، موجب بهره مندی از حسنات و نیکیها در دنیا+۱ آیه
  • اطاعت از خداوند، باعث برخورداری از حسنات و نیکیها در دنیا+۱ آیه
  • شکر نعمت، مایه برخورداری از حسنات و نیکیها در دنیا+۱ آیه
  • سپاسگزاری در برابر نعمتهای خدا، مایه قرار گرفتن در زمره صالحان+۱ آیه
  • شکرگزاری ادمی در برابر نعمتهای خدا، سبب برخورداری از نیکیهای دنیایی+۱ آیه
  • شکرگزاری به درگاه الهی، عامل بهره مند شدن از پاداش خداوند+۳ آیه
  • شکرگزاری ابراهیم(علیه السلام) به درگاه خداوند، موجب پیوستن وی به صالحان در اخرت+۱ آیه
  • حضور گروهی از انسانها در قیامت، با نام صالحان+۳ آیه
  • ابراهیم(علیه السلام)، از صالحان و شایستگان در اخرت+۴ آیه
  • صالح بودن ابراهیم(علیه السلام)، از دلایل لزوم پیروی از ایین او+۳ آیه
  • مرتبه و جایگاه صالحان در اخرت، ویژه و متعالی+۱ آیه
  • صالحان، دارای درجه و مقامی والا و ارزشمند+۴ آیه
  • مُؤتی/ اسماوصفات+۳ آیه
  • ابراهیم علیه السلام، برخوردار از انواع نعمتها از سوی خدا+۳ آیه
واژه‌ها